ഡോ. രാധാകൃഷ്ണന് ശിവന്
ബിംബ നിര്മാണത്തിനുപയോഗിക്കുന്ന മാനം താലമാകുന്നു. താലം നിശ്ചയിച്ച് അതിനെ അംശിച്ചു വേണം അവയവകല്പന നിര്വഹിക്കുവാന്. ഒരു താലത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ടില് ഒരംശത്തിന് അംഗുലം എന്ന് പറയുന്നു. ഇത്തരത്തില് മൂര്ദ്ധാവ് മുതല് കാല്പാദം വരെ സമമിതിപരമായും അനുപാതികമായും നിര്മ്മിക്കപ്പെടേണ്ട ലക്ഷണ യുക്തമായ ബിംബങ്ങള്ക്ക് സ്വീകരിക്കപ്പെടേണ്ട അംശക്രമം ശാസ്ത്രത്തില് പറയുന്നുണ്ട്.
താലത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ടില് ഒരു ഭാഗത്തെ അംഗുലമായി കല്പിച്ചാല് നവതാല ഗണനയില് ആകെ ഉയരം നൂറ്റിയെട്ട് അംഗുലങ്ങള് ആകുന്നു. ഇതില് മൂര്ധാവ് മുതല് നെറ്റി വരെ മൂന്നംഗുലം കൊണ്ടും നെറ്റി മുതല് താടി വരെ പന്ത്രണ്ട് അംഗുലം കൊണ്ടും ശേഷം കഴുത്ത് മൂന്നംഗുലം കൊണ്ടും അവിടെ നിന്ന് ഹൃദയ ഭാഗം വരെയും, ഹൃദയം മുതല് പൊക്കിള് വരെയും പൊക്കിള് മുതല് ലിംഗം വരെയും പന്ത്രണ്ട് അംഗുലം വീതം ദീര്ഘങ്ങളാകുന്നു.
ശേഷം ഇരുപത്തിനാലംഗുലം വീതമുള്ള തുടകളും കണങ്കാലുകളും മൂന്നംഗുലം വീതമുള്ള കാല്മുട്ടുകളും ഞെരിയാണിയും ചേര്ന്ന് 108 അംഗുലങ്ങള് അയാല് അത് ഉത്തമ നവതാല വിധിയാം വണ്ണമുള്ള ബിംബമാകുന്നു.
മേല്പറഞ്ഞ അംഗുല മാനത്തില് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട ശിലകളില് ആകെ പതിനാറു രേഖകള് വിലങ്ങനെയും പിന്നെ നടുക്കും വശങ്ങളിലും ദേഹവും കയ്യും ചേരുന്ന സന്ധികളിലും രണ്ടു വശങ്ങളിലും ഉള്ള ആയുധത്തിന്റെ അഗ്ര ഭാഗത്തു കൂടിയും ഏഴു രേഖകള് നീളത്തിലും വരയ്ക്കണം. മുഖത്തെ നീളത്തിലും വിലങ്ങനേയുമായി പന്ത്രണ്ടു വീതമുള്ള നൂറ്റിനാല്പത്തി നാലു രേഖകള് കള്ളികളാക്കി കോഷ്ഠ വിഭാഗം ചെയ്തു ശില്പി ബിംബം കൊത്താന് ആരംഭിക്കണം.
ബിംബത്തിന്റെ അവയവ ക്രമത്തില് നെറ്റിക്ക് എട്ടംഗുലം ദീര്ഘവും ദീര്ഘത്തിന്റ പകുതിയായ നാലംഗുലം വിസ്താരവും വേണം. അര്ദ്ധ ചന്ദ്രനെ പോലെ മനോഹരമായി വളഞ്ഞിരിക്കണം. അതിനു ചുവട്ടിലായി മൂക്ക് നാലംഗുലം ദീര്ഘത്തോട് കൂടിയും രണ്ടംഗുലം വിസ്താരത്തോട് കൂടിയും വിസ്താരത്തോളം ഉയര്ന്ന അഗ്ര ഭാഗത്തോട് കൂടിയതും ആവണം. അഗ്രത്തെക്കാള് ഒരംഗുലം താഴ്ന്നു മൂല ഭാഗത്തോട് കൂടിയും എള്ളിന് പൂവിന്റെ ആകൃതിക്കൊത്ത വിധവും മനോഹരമാക്കണം.
മൂക്ക് ആരംഭിക്കുന്നതിന്റ രണ്ടു പാര്ശ്വങ്ങളിലും രണ്ടംഗുലം ദീര്ഘമായും ഒരംഗുലം വിസ്താരമായും മുഖത്തിന്റെ മുകളിലെ കോഷ്ടത്തില് നിന്നാരംഭിച്ചു താമര പൂവിന്റെ ഇതള് പോലെ സുന്ദരമായ ആകാരത്തോടെ കണ്ണുകളെ ഉണ്ടാക്കണം. കണ്ണിനു മദ്ധ്യത്തിലായി നീളത്തിന്റെ മൂന്നിലൊന്ന് വ്യാസത്തോട് കൂടിയ കൃഷ്ണമണിയും അതിന്റെ മൂന്നിലൊന്ന് വ്യാസത്തോട് കൂടിയ സൂക്ഷ്മമണിയും കല്പ്പിക്കണം.
നെറ്റിക്കും കണ്ണിനും മദ്ധ്യത്തിലായുള്ള രേഖയില് നാലംഗുലം ദീര്ഘമായും രണ്ടു യവം വിസ്താരമായും പുരികങ്ങളും അവകള്ക്ക് തമ്മില് രണ്ടംഗുലം അകല്ച്ചയും വേണം. അവകള്ക്ക് വശങ്ങളിലായി രണ്ടു അംഗുലം വിസ്താരവും നാല് അംഗുലം ദീര്ഘമായും ചെവികള് ചെയ്യണം.
താഴെ രണ്ടു വിരല് ദീര്ഘവും ഒരു വിരല് വിസ്താരവും ചേര്ന്ന അധരത്തെയും (കീഴ്ചുണ്ട്) ഒരംഗുലം ദീര്ഘവും അര അംഗുലം വിസ്താരവുമായി ഓഷ്ഠത്തെയും (മേല്ച്ചുണ്ട്) കല്പ്പിച്ചു ചുണ്ടുകളുടെ അറ്റത്തു നിന്നും ഒരംഗുലം ഇടവിട്ട് രണ്ടു പുറത്തെ കടവായകളും കവിള്തടങ്ങളും മനോഹരമാക്കിക്കൊള്ളണം. മൂക്കിന്റെ താഴെ ഉള്ള ചാല് നടു ഭാഗത്തു നിന്ന് എട്ടു യവം ചുവട്ടിലേക്കും വരയ്ക്കണം.
ഇപ്രകാരം തന്നെ മേല്പറഞ്ഞ വിധിയാം വണ്ണം താടി, കഴുത്ത്, പൊക്കിള്, അര, കൈകള്, കൈപ്പട, വിരല്, നഖം, കാല്, പാദങ്ങള്, കാല് വിരലുകള് എന്നീ അംഗങ്ങളെയും കല്പിച്ചു കൊള്ളേണം. മൂന്നു താലങ്ങള് കൊണ്ടു ശിരസ്സിന്റെ ചുറ്റും, അഞ്ചു താലം രണ്ടു അംഗുലം ചേര്ന്ന കക്ഷപ്രദേശവും നാലു താലത്തില് പതിമൂന്നു യവം കുറഞ്ഞ ചുറ്റ് വയറും മൂന്നര താലം ചേര്ന്ന പൊക്കിള് പ്രദേശവും നാലര താലം ചുറ്റ് കൊണ്ടു കടി പ്രദേശവും കണക്കാക്കണം.
കണങ്കാലുകള്, തുടകള്, കൈകള് ശരീരമദ്ധ്യ ഭാഗം എന്നിവ ആനയുടെ തുമ്പികയ്യ് പോലെ ഉരുണ്ടിരിക്കണം. കാലിന്റെ പുറം ആമപുറം പോലെയും കഴുത്ത് ശംഖുപോലെയും കവിള്ത്തടങ്ങളെ കണ്ണാടി പോലെയും മനസ്സില് കണ്ടു മനോഹരമായി ശില്പി ബിംബം ചെയ്യണം.
