സതീശന്‍ ഇരിട്ടി
2005 മാര്‍ച്ച്‌ 10 .സ്വര്‍ഗ്ഗീയ അശ്വിനികുമാര്‍ വീരബലിദാന ദിനം മറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കും തോറും നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്ന ഒരുപാട്‌ ചോദ്യങ്ങളുമായി മാനവഹൃദയങ്ങളിലേക്ക്‌ കടന്നുവരുന്ന ഒരു ദിനം. നമ്മുടെ സംസ്‌കാരത്തെയും ഹൈന്ദവവിശ്വാസങ്ങളെയും സ്‌നേഹിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഏതു മനുഷ്യന്റേയും ഹൃദയത്തില്‍ വേദനയുടെ മുള്ളുകള്‍ പാവുന്ന ദിനം.
മരിക്കാത്ത ഓര്‍മ്മയായി ജനമനസ്സുകളുടെ ആഴങ്ങളില്‍ ഒരു പാവനസ്‌മൃതിയായി അശ്വിനി ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു. വളരെ ചെറിയ കാലംകൊണ്ട്‌ താന്‍ നടന്നുതീര്‍ത്ത വഴികളിലൂടെ കടന്ന്‌ വരുന്നവര്‍ക്ക്‌ വഴിവിളക്കായി, ഒരു ദിവ്യജ്യോതിസ്സായി സുകൃത കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്ക്‌ പ്രചോദനമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്‌മൃതികള്‍ നമുക്ക്‌ മുന്നേ നടക്കുന്നു. തനിക്കു മുന്നില്‍ വലിയവനും ചെറിയവനുമില്ലെന്നു വിനയം കൊണ്ട്‌ കാണിച്ചുകൊടുത്ത ഒരു മനുഷ്യന്‍. ചുറ്റും നടമാടുന്ന അധര്‍മ്മത്തിന്റെ ചെളിക്കുണ്ടുകളിലിറങ്ങാതെ സനാതന ധര്‍മ്മത്തിന്റെ പ്രചണ്ഡമായ വഴികളിലൂടെ നടക്കുകയും തനിക്കു മുന്നിലും പിന്നിലുമുള്ള ജനമനസ്സുകളില്‍ സാധാരണക്കാരനുപോലും മനസ്സിലാവുന്ന ഭാഷയില്‍ തന്റെ അറിവിന്റെ അമൃതാക്ഷരങ്ങള്‍ വിളമ്പി നേരിന്റെ വഴികാട്ടിക്കൊടുത്ത ഒരു വലിയ ചെറിയ മനുഷ്യന്‍.
ഗീതാഗ്രാമം എന്ന പേരിന്റെ ഉപജ്‌ഞാതാവ്‌. താന്‍ ജനിച്ചുവളര്‍ന്ന പുന്നാട്‌ എന്ന ഗ്രാമത്തെ കേരളത്തില്‍ എന്നല്ല �ഭാരതത്തില്‍ തന്നെ ഗീതാഗ്രാമം എന്നപേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന വിധം വെള്ളവും വളവും ചേര്‍ത്ത്‌ അദ്ദേഹം വളര്‍ത്തിയെടുത്തു. അതില്‍ നിന്നും പ്രചോദനമുള്‍ക്കൊണ്ട്‌ മറ്റ്‌ ഗ്രാമങ്ങളിലേക്കും ഇപ്പോള്‍ ഗീതയും ഗീതാസാരവും പടര്‍ന്ന്‌ പിടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പിഞ്ചുകുട്ടികള്‍ മുതല്‍ വൃദ്ധന്മാര്‍വരെ അതില്‍ അണിനിരക്കുന്നു.
അശ്വിനി കൈവെച്ച മേഖലകളെല്ലാം ഇന്ന്‌ വളര്‍ച്ചയുടെ പടവുകളിലാണ്‌ എന്നറിയുബോഴാണ്‌ പുതു തലമുറ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്‍ക്കാഴ്‌ചയുടെ ആഴവും പരപ്പും ശരിക്കും മനസ്സിലാക്കുന്നത്‌. കേരളത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന സമാന്തര വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനമായ പ്രഗതി വിദ്യാനികേതന്റെ പടവുകള്‍ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതില്‍ അശ്വിനിയുടെ പങ്ക്‌ ചെറുതല്ലായിരുന്നു. മലയോര മേഖലയില്‍ പ്രശസ്‌തിയിലേക്ക്‌ കുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പുന്നാട്‌ നിവേദിതാ വിദ്യാലയത്തിന്റെ സ്ഥാപക പ്രസിഡണ്ടായിയിരുന്നു അശ്വിനി. സാംസ്‌കാരിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ കുതിച്ചുചാട്ടം നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പുന്നാട്‌ വിവേകാനന്ദ ആര്‍ട്‌സ്‌ ആന്റ്‌ സ്‌പോര്‍ട്‌സ്‌ ക്ലബിന്റെ മുഖ്യ ശില്‍പ്പിയും ഇദ്ദേഹമായിരുന്നു.
അശ്വിനികുമാര്‍ തന്റെ അറിവിന്റെ വെളിച്ചം തൂവാത്ത ക്ഷേത്രങ്ങളും, സാംസ്‌കാരിക സദസ്സുകളും മലബാര്‍ മേഖലയില്‍ വളരെ വിരളമാണെന്നു പറയാം. കൂടാതെ കേരളത്തിന്റെ പല �ഭാഗങ്ങളിലും അദ്ദേഹം തന്റെ അറിവിന്റെ ആദ്ധ്യാത്മിക വിഭവങ്ങള്‍ വിളമ്പിനടന്നു. ഒരു മിന്നല്‍പ്പിണര്‍ പോലെ വന്നു മറഞ്ഞുപോയെങ്കിലും ആ ഞൊടിയിടയില്‍ അദ്ദേഹം നിറച്ചത്‌ ഒരു വലിയ സംസ്‌കാരത്തിന്റെ ഒരിക്കലുമണയാത്ത വെളിച്ചമാണ്‌. ഒരു സൂര്യതേജസ്സാണ്‌. മനുഷ്യ സമൂഹത്തെ സത്യത്തിന്റെയും ,സത്‌കര്‍മ്മത്തിന്റെയും ,വിനയത്തിന്റെയും വിവേകത്തിന്റെയും നേര്‍വഴിയിലേക്ക്‌ നയിക്കാന്‍ പ്രചോദനമേകുന്ന ഒരു സൂര്യതേജസ്സ്‌. ഈ തേജസ്സ്‌ ഓരോ മനുഷ്യനിലും സമൂഹത്തിന്നുവേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഓരോ വ്യക്തിയുടെ മനസ്സിലും ഒരിക്കലും അണയാതെ സൂക്ഷിക്കുവാന്‍ നമുക്ക്‌ കഴിയണം. ഭാരതത്തിന്റെ മുക്കിലും മൂലയിലും ഒളിഞ്ഞു നിന്ന്‌ നമ്മുടെ രാഷ്‌ട്രത്തിനെതിരെ, നമ്മുടെ സംസ്‌കാരത്തിനെതിരെ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ ഒരുമ്പെട്ടിറങ്ങിയിരിക്കുന്ന വിധ്വംസകശക്തികള്‍ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഇക്കാലത്ത്‌ അശ്വിനിയുടെ പ്രസക്തി ഏറെ വലുതാണെന്ന്‌ നാം തിരിച്ചറിയണം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദര്‍ശപൂര്‍ണ്ണമായ ജീവിതം നമ്മള്‍ ഓരോ പ്രവര്‍ത്തകനും മനസ്സ്‌ നിറയെ ഉള്‍ക്കൊള്ളണം. അശ്വിനി നമുക്ക്‌ ഒരു പ്രതീകമാകണം. അപ്പോള്‍ മാത്രമേ അശ്വിനിയെന്ന വീര ബലിദാനിയുടെ ആത്മാവിന്‌ യഥാര്‍ത്ഥ മോക്ഷം ലഭിക്കുകയുള്ളൂ എന്ന സത്യം നമ്മള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞേ മതിയാവൂ.
