രജനികാന്ത്, എസ്.ജെ. സൂര്യ, വിദ്യാ ബാലൻ എന്നിവർ പ്രധാന വേഷങ്ങളിലെത്തുന്ന, സംവിധായകൻ നെൽസന്റെ ‘ജയിലർ 2ന് പ്രേക്ഷകരുടെ കയ്യടി. നായകന്റെ ഗാംഭീര്യം വിളിച്ചോതുന്ന ധാരാളം രംഗങ്ങളും, രജനികാന്തിന്റെ തനതായ ശൈലിയും ഒത്തുചേരുമ്പോൾ ‘ജയിലർ 2’ തിയേറ്ററിൽ ഒരു മികച്ച അനുഭവമാവുകയാണ്.
ഒരു ഹിറ്റ് ചിത്രത്തിന് രണ്ടാം ഭാഗം ഒരുക്കുക എന്നത് എളുപ്പമല്ല. 600 കോടി രൂപയിലധികം കളക്ഷൻ നേടിയ രജനികാന്ത് ചിത്രത്തിന് ഒരു തുടർച്ച ഒരുക്കുക എന്നത് തികച്ചും വ്യത്യസ്തവും വെല്ലുവിളി നിറഞ്ഞതുമായ കാര്യമാണ്. സംവിധായകന്‍ നെൽസൺ ദിലീപ്കുമാറിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ആദ്യ ഭാഗത്തിലെ സ്റ്റൈലും നർമ്മവും ജനപ്രിയതയും അതേപടി നിലനിർത്തുക എന്നത് ഒരു വലിയ ദൗത്യമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ആ ലക്ഷ്യത്തിൽ വലിയൊരു അളവോളം വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ആദ്യ ഭാഗം അവസാനിച്ച ഇടത്തുനിന്നാണ് ‘ജയിലർ 2’ ആരംഭിക്കുന്നത്. ടൈഗർ മുത്തുവേൽ പാണ്ഡ്യനും (രജനികാന്ത്) കുടുംബവും, മകൻ അർജുന്റെ (വസന്ത് രവി) വിയോഗത്തിന്റെ ആഘാതത്തിൽ നിന്ന് ഇനിയും മുക്തരായിട്ടില്ല. എന്നാൽ, വിഗ്രഹക്കടത്ത് സംഘത്തെ തകർക്കാനുള്ള ടൈഗറിന്റെ ഇടപെടൽ അദ്ദേഹത്തെ കൂടുതൽ അപകടകരമായ ഒരു സാഹചര്യത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്‌ക്കുന്നു. വർമ്മന്റെ (വിനായകൻ) മരണത്തിന് ഉത്തരവാദിയായ ആളെത്തേടി വരുന്ന ദിലീപ് (സുരാജ് വെഞ്ഞാറമൂട്) എന്ന വ്യക്തി, ടൈഗറിലേക്ക് എത്തിച്ചേരുന്നു. ഇത് മുൻ ജയിലറായ ടൈഗറിന്റെ കുടുംബത്തെ ആ കുറ്റവാളി സംഘത്തിന്റെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്ക് (crosshairs) എത്തിക്കുന്നു.
മൂർത്തി, യോഗി ബാബു എന്നിവരുടെ കഥാപാത്രങ്ങളെ തനിക്ക് അനുകൂലമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ, തന്റെ കഴിവ് നെൽസൺ വീണ്ടും തെളിയിക്കുന്നു. ചിത്രത്തിലെ കോമഡി രംഗങ്ങൾ, സിനിമയിലെ ആവേശകരമായ ‘മാസ്’ നിമിഷങ്ങളെ ഒട്ടും മറച്ചുകളയുന്നില്ല. മറിച്ച്, ചായക്കടയിലെ വെടിവെപ്പ് രംഗവും പാലത്തിലെ ഏറ്റുമുട്ടലും പോലുള്ള, പ്രേക്ഷകർ ഒരു രജനികാന്ത് ചിത്രത്തിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ആവേശം നൽകുന്ന രംഗങ്ങളോട് ചേർന്നുനിൽക്കാൻ കോമഡിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്.
ദിലീപിനെ ഉൾപ്പെടുത്തിയുള്ള ഒരു മികച്ച ട്വിസ്റ്റോടെയാണ് ഇടവേള (ഇന്റർവെൽ) രംഗം അവസാനിക്കുന്നത്; ഇത് രണ്ടാം പകുതിയിലേക്ക് പ്രേക്ഷകരെ ആകാംക്ഷയോടെ കൊണ്ടുപോകാൻ സഹായിക്കുന്നു. എന്നാൽ, രണ്ടാം പകുതിയിൽ കഥ പല വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നതിനാൽ സിനിമയുടെ വേഗതയും ആവേശവും അല്പം കുറയുന്നുണ്ട്. ടൈഗർ മുത്തുവേൽ പാണ്ഡ്യന് വലിയ വെല്ലുവിളിയായി എസ്.ജെ. സൂര്യ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ‘ബോധി കല്പക്’ എന്ന കഥാപാത്രം മാറുന്നു; ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ ആവേശകരമായ ചില നിമിഷങ്ങൾ സമ്മാനിക്കുന്നുമുണ്ട്. എങ്കിലും, ഇതിലെ ചില സംഘട്ടനങ്ങൾ ‘ജയിലർ’ എന്ന സിനിമയെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നവയാണ്. ‘ജയിലർ’ സൃഷ്ടിച്ച മാന്ത്രികത അതേപടി ആവർത്തിക്കാൻ ഈ ചിത്രം ശ്രമിക്കുന്നു.
നെൽസൺ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്ന മികച്ച രചനാപരമായ തീരുമാനങ്ങളിലൊന്ന്, പഴയതും പുതിയതുമായ അതിഥി വേഷങ്ങളെ (cameos) കഥയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയ രീതിയാണ്; ഇവയൊന്നും പ്രേക്ഷകർക്ക് മടുപ്പുളവാക്കും വിധം അനാവശ്യമായി നീണ്ടുനിൽക്കുന്നില്ല. കഥയുടെ ഒഴുക്കിനെ തടസ്സപ്പെടുത്താതെ തന്നെ, സിനിമയുടെ വിനോദമൂല്യം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇവ സഹായിക്കുന്നു.
എന്നാൽ, ഹൃത്വിക് റോഷന്റെ സാന്നിധ്യം അത്ര മികച്ചതായി തോന്നിയില്ല; പ്രേക്ഷകർ പ്രതീക്ഷിച്ചത്ര സ്വാധീനം ചെലുത്താനും അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല. സിനിമയുടെ അവസാന ഭാഗത്താണ് പ്രധാന പ്രശ്നം ഉടലെടുക്കുന്നത്; കഥ അതിന്റെ സ്വാഭാവിക പരിധിക്കപ്പുറത്തേക്ക് അനാവശ്യമായി നീണ്ടുപോകുന്നു. ഇതിനിടയിൽ യുക്തിപരമായ പിഴവുകൾ കടന്നുവരുന്നുണ്ട്. കൂടാതെ, സിനിമയെ ആവേശകരമായ ഒരു അന്ത്യത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ ആവശ്യമായ കരുത്ത് ക്ലൈമാക്സിനില്ലാതെ പോകുന്നു. എങ്കിലും, ഈ പോരായ്‌മകളൊന്നും ഒരു കമേർഷ്യൽ എന്റർടെയ്‌നർ എന്ന നിലയിൽ സിനിമയുടെ വിജയത്തെ ബാധിക്കില്ല.
‘ടൈഗർ മുത്തുവേൽ പാണ്ഡ്യൻ’ എന്ന കഥാപാത്രത്തെ സൂപ്പർതാരം രജനീകാന്ത് വീണ്ടും അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ആ കഥാപാത്രത്തെ ജനപ്രിയമാക്കിയ അതേ അജയ്യമായ പ്രഭാവം അദ്ദേഹത്തിൽ കാണാം. കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയും, അതേസമയം ശക്തനായ ജയിലറുമായി അനായാസം മാറുന്ന രജനീകാന്ത്, തന്റെ സ്വാഭാവികമായ ആകർഷണീയതയും സ്ക്രീൻ പ്രസൻസും കൊണ്ട് സിനിമയുടെ പ്രധാന ആകർഷണമായി നിലകൊള്ളുന്നു. സൂപ്പർതാരം കഥയെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുമ്പോൾ, സുരാജ് വെഞ്ഞാറമൂടും എസ്.ജെ. സൂര്യയും തങ്ങളുടെ പ്രകടനത്തിലൂടെ ശക്തമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നുണ്ട്. വിദ്യാ ബാലൻ, കുറഞ്ഞ സമയം മാത്രമേ സ്ക്രീനിൽ വരുന്നുള്ളൂ എങ്കിലും, തന്റെ സാന്നിധ്യം അടയാളപ്പെടുത്താൻ അവർക്ക് സാധിച്ചു.
