കറുത്തപുക തുപ്പിതുപ്പിക്കൊണ്ട്
ചുഴിഞ്ഞുപാഞ്ഞെത്തുന്ന
സ്മൃതികളുടെ പ്രവാഹത്തിലേക്ക്
എടുത്തുചാടി ഒന്നുമല്ലാതാവാന്
എനിക്കാവില്ല;
നേരിന്റെ പശിമയൂറിയ നട്ടെല്ല്
എന്നെ താങ്ങിനിര്ത്തുന്നതുകൊണ്ട്
പരുങ്ങിപ്പരുങ്ങി നിന്ന വിപദിധൈര്യം
വിഭാതത്തില്
എന്നെത്തിരഞ്ഞെത്തുമെന്ന് എനിക്കറിയാം
കറുപ്പും വെളുപ്പും കള്ളികള് വരച്ചുകാട്ടി
എന്നെ നൃത്തം ചവിട്ടാന്വിട്ട
എന്റെ രാജാവ്-
എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട താരകം
വരുതിക്കു പുറത്തുനിന്ന്
എന്റെ കളി കണ്ടുകണ്ട്
എന്നെ തുറിച്ചുനോക്കുകമാത്രമായിരുന്നു-
അനുകമ്പയൂറിയ ശിരസ്സുകൊണ്ട്,
പതുക്കെപ്പതുക്കെ…
ഇല്ല,
കളിക്കളം വിട്ടേച്ചു പോകാന്
സമയമായില്ല
