സുഗ്രീവന്റെ നിര്ദേശപ്രകാരം തെക്കന് ദിക്കിലേക്ക് പുറപ്പെട്ട വാനരസംഘം ഒടുവില് സമുദ്രതീരത്തെത്തി. അവിടെവച്ച് സമ്പാതിയില് നിന്ന് സീത ലങ്കയിലാണെന്ന് അവര് ഉറപ്പിച്ചു. പക്ഷേ മുന്നില് നൂറ് യോജന വീതിയുള്ള സമുദ്രം. ആരും അത് ചാടിക്കടക്കാന് ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. അപ്പോഴാണ് ജാംബവാന് ഹനുമാനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാര്ഥ ശക്തി ഓര്മിപ്പിച്ചത്. മറന്നുപോയ ആത്മവിശ്വാസം തിരികെ ലഭിച്ച ഹനുമാന് മഹേന്ദ്രപര്വതത്തില് കയറി, ശ്രീരാമനെ മനസ്സില് ധ്യാനിച്ച്, ഒരൊറ്റ ചാട്ടത്തില് ലങ്കയിലേക്ക് കുതിച്ചു.
വഴിമധ്യേ മൈനാകപര്വതം വിശ്രമിക്കാന് ക്ഷണിച്ചു. സുരസ ദേവി അദ്ദേഹത്തെ പരീക്ഷിച്ചു. സിംഹിക വഴിതടഞ്ഞു. എന്നാല് ലക്ഷ്യത്തില്നിന്ന് മനസ്സ് പിഴയാതെ ഹനുമാന് എല്ലാ പ്രതിബന്ധങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ലങ്കയുടെ തീരത്തെത്തി. ജീവിതത്തില് പലപ്പോഴും നമ്മെ തടയുന്നത് നമ്മുടെ ദൗര്ബല്യമല്ല; നമ്മുടെ ശക്തിയെ മറന്നുപോകുന്നതാണ്. ഒരു ജാംബവാന് നമ്മെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്ന നിമിഷം വന്നാല് അസാധ്യമെന്ന് കരുതിയ സമുദ്രങ്ങളും നമുക്ക് കടക്കാനാകും.
രാമസ്പര്ശം: സ്വന്തം ശക്തി തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷമാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കുതിച്ചുചാട്ടത്തിന്റെ തുടക്കം.
