ചില പ്രത്യേക ഊര്ജ്ജങ്ങള്ക്കെതിരെ വളരെ പെട്ടെന്ന് പ്രതികരിക്കുന്ന ജീവിയാണ് സര്പ്പം. പ്രത്യേകതരത്തിലുള്ള ഊര്ജ്ജം സൃഷ്ടിക്കാന് കഴിഞ്ഞാല് അവിടേക്ക് ആദ്യം ആകര്ഷിക്കപ്പെടുക സര്പ്പങ്ങളാണ്. പതഞ്ജലിയുടെ അര്ദ്ധ ശരീരം സര്പ്പത്തിന്റേതായാണ് ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇതൊരു പ്രതീകമാണ്. സര്പ്പം കുണ്ഡലിനിയുടെ പ്രതീകമാണ്. നിങ്ങളില് അന്തര്ലീനമായിരിക്കുന്ന മൗലികമായ ആ ശക്തിതന്നെയാണ് പതഞ്ജലി. പരമമായ ഉണര്വിന്റെ മേഖലയിലേക്ക് നിങ്ങളെ ഉയര്ത്തുന്ന ഊര്ജ്ജമാണത്, അതുകൊണ്ടാണ് പതഞ്ജലിയെ പകുതി സര്പ്പമായി അവര് സങ്കല്പിച്ചത്. അത് ബാഹ്യമായ ഒരു ശക്തിയല്ല. അവനവന്റെ തന്നെ ഉള്ളിലുള്ള ഊര്ജ്ജമാണ്. പതഞ്ജലി നിങ്ങളുടെ ജീവിതവുമായി ആഴത്തില് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഞാന് എവിടെ ചെന്നാലും പാമ്പുകള് എന്നെ വിട്ടൊഴിയുകയില്ല. ജനങ്ങളെ അത് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുക പ്രയാസമാണ്. പാമ്പുകള് അവരുടെ മനസ്സിലുളവാക്കുന്ന അകാരണമായ ഒരു ഭയമാണ് അതിനു കാരണം. അപൂര്വ്വം ചില പാമ്പുകളൊഴിച്ചാല് മറ്റെല്ലാം നിരുപദ്രവകാരികളാണ്. അവര്ക്ക് മനുഷ്യനെ ഭയമാണ്. നിങ്ങളെ കണ്ടാലുടനെ അവ ഒഴിഞ്ഞുപോകും.
ഞാന് ഒരു കൃഷിസ്ഥലത്തു താമസിച്ചിരുന്ന കാലം. അവിടെ ഇരുപതോളം പാമ്പുകളുണ്ടായിരുന്നു. കൂട്ടത്തില് വളരെ വലുപ്പമുള്ള ചിലതും. കൂടുതല് അണലിയും മൂര്ഖനുമായിരുന്നു. ഞാന് താമസിച്ചിരുന്നത് 12/14 അടി വിസ്തീര്ണ്ണമുള്ള മുറിയിലായിരുന്നു. രാത്രിയായാല് അവ എന്റെ പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് നുഴഞ്ഞുകയറും. എവിടെയൊക്കെയാണ് പാമ്പുകളുണ്ടാവുക എന്നു പറയാനാവില്ല. ഞാന് പെട്ടെന്ന് അനങ്ങിയാല് അവയ്ക്ക് അസ്വാസ്ഥ്യം അനുഭവപ്പെടും, അവയും ഒപ്പം അനങ്ങും. അങ്ങനെയാണ് ഞാന് ഒരേനിലയില് അനങ്ങാതെ കിടന്നുറങ്ങുക ശീലമാക്കിയത്, അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചാണ് ഞാന് തീക്ഷ്ണതയും ഏകാഗ്രതയും ശീലമാക്കിയത്.
പാമ്പുകളെ ഭയക്കേണ്ടതില്ല, ഒരു പ്രത്യേക രീതിയല് നിങ്ങള്ക്കവയെ കൈയ്യിലെടുക്കാം. ലോകത്തില് ഈ ഒരു ജീവിയെ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ സുരക്ഷിതമായി കൈകാര്യം ചെയ്യാനാവൂ. ഒരു സങ്കോചവും എതിര്പ്പും കൂടാതെ അത് നിങ്ങളുടെ കൈകളിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞുകയറും. ഒരു ഉപദ്രവവും ചെയ്യില്ല. എന്നാല് നിങ്ങളുടെ ചിന്താഗതി മാറിയാല് അത് നിങ്ങളെ കൊത്തിയന്നുവരാം. നിങ്ങള് ശാന്തനും സ്വസ്ഥനുമാണെങ്കില് ഒരു പ്രശ്നവുമുണ്ടാകാതെ അത് നിങ്ങളുടെ അരികില് പറ്റികൂടും. എന്നാല് നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് പ്രക്ഷുബ്ധമാണെങ്കില് അതിന് അടങ്ങിയിരിക്കാനാവില്ല. നിങ്ങളുടെ ക്ഷോഭത്തെ ചോര്ത്തിക്കളയാന് ശ്രമിക്കും.
ഇന്ത്യയിലെ പാമ്പുകളില് ഏറേയും വിഷമില്ലാത്തതാണ്. പല ചികിത്സാ സ്ഥാപനങ്ങളിലും അവരുടെ ചിഹ്നമായി പ്രദര്ശിപ്പിക്കുന്നത് പാമ്പുകളെയാണ്; ഒരു ദണ്ഡിന്മേല് കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന രണ്ടു പാമ്പുകള്. ഈ ചിഹ്നം യോഗപാരമ്പര്യത്തിലുമുണ്ട്. രണ്ടു പാമ്പുകള് ആറ് വ്യത്യസ്ത സ്ഥാനങ്ങളിലായി കൂട്ടിമുട്ടുന്നു. അതിന്റെ മുകളിലായി ഇഡയുടേയും പിംഗളയുടേയും ചിഹ്നം. രണ്ടും സുഷുമ്നയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു.
ഭാരതീയ അദ്ധ്യാത്മിക പാരമ്പര്യത്തില് പാമ്പുകള്ക്ക് പ്രതീകാത്മകമായി വളരെ വലിയൊരു സ്ഥാനമുണ്ട്. അത് വളരെ പുരാതനവുമാണ്. ജീവനെക്കുറിച്ച് ശുഭചിന്തവെച്ചുപുലര്ത്തുന്നവരുടെ മനസ്സില് പാമ്പുകള് എപ്പോഴും ദൈവീകമായ സാന്നിദ്ധ്യമാണ്. ഈ സമ്പ്രദായം ലോകത്തിന്റെവ പലഭാഗങ്ങളിലും കണ്ടുവരുന്നതാണ്. ചില പ്രത്യേകമായ ശക്തിവിശേഷങ്ങളും, ധ്യാനാത്മകതയും പാമ്പുകളെ ആകര്ഷിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അദ്ധ്യാത്മികതയില് മനുഷ്യന് പാമ്പുകള്ക്ക് മികവുറ്റ ഒരു സ്ഥാനം സങ്കല്പ്പിച്ചു കൊടുത്തു.
ഹൗവ്വയെ വിലക്കപ്പെട്ട കനി തിന്നാന് പ്രേരിപ്പിച്ചത് സര്പ്പമാണെന്ന് ആരോപിക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെയാണെങ്കില്, വാസ്തവത്തില് ഭൂമിയില് ജീവജാലങ്ങളുണ്ടാവാന് കാരണം പാമ്പുകളല്ലേ?സര്പ്പം ആദാമിന്റെയും ഹൗവ്വായുടെയും കണ്ണു തുറപ്പിച്ചു, അറിവു പകര്ന്നു കൊടുത്തു. ജീവന് അനാവശ്യമായ എന്തോ ഒന്നല്ലല്ലോ, ജീവന് ഏറ്റവും ഉത്കര്ഷമായ അനുഗ്രഹമല്ലേ?
