”അമൃത സ്വരൂപാ ച”
ജീവജാലങ്ങളെല്ലാം ക്ഷേമത്തിനായി അന്വേഷിച്ചു നടക്കുകയാണ്. പക്ഷെ അധികം പേരുടെയും അന്വേഷണം നശ്വരമായ ക്ഷേമത്തിനുവേണ്ടിയാണ്. അനശ്വരക്ഷേമം ലക്ഷ്യമിടുന്നവര്‍ വളരെക്കുറവ്. അതാണ് വിദുരര്‍ക്കു മൈത്രേയ മഹര്‍ഷി പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നത്. അനശ്വരക്ഷേമം എന്നത് അനശ്വരപ്രേമം എന്താണെന്നും എവിടെയാണെന്നും മനസ്സിലാക്കിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ അപ്പോള്‍ തന്നെയാരംഭിക്കുന്നു.
ഉപനിഷത് പറയുന്നു: ”പ്രജ്ഞാനം ബ്രഹ്മഃ” പരമമായ ജ്ഞാനമാണ് ബ്രഹ്മം. ബ്രഹ്മമെന്താണെന്ന അറിവുനേടിയാല്‍ ആ പരമപ്രേമം അനുഭവത്തില്‍ ആ പരമപ്രേമം അമൃതസ്വരൂപമാണ്. ”ബ്രഹ്മവിത് ബ്രഹ്മൈവ ഭവതി” എന്ന ഉപനിഷത് വചനം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത് ബ്രഹ്മത്തെ അറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞാല്‍ നാം ബ്രഹ്മം തന്നെയായി മാറുന്നു എന്നാണ്. നമ്മളും ബ്രഹ്മാവും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല. ആ ബ്രഹ്മം നമ്മള്‍ തന്നെയെന്ന് വ്യക്തമാകും.
അത് ബോധ്യപ്പെടുന്നതുവരെയാണ് ഉപവാസവും ഉപാസനയുമെല്ലാം ആവശ്യമായി വരിക. ബോധ്യപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞാല്‍ അകലമില്ലാതായി. അകലം കുറഞ്ഞുകുറഞ്ഞ് ഒന്നായി ബോധ്യപ്പെടുന്നു. കുട്ടിക്കാലം മുതല്‍ക്കുതന്നെയുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണ സുഹൃത്തെങ്കിലും കര്‍മബന്ധനങ്ങളാല്‍ ദാരിദ്ര്യത്തിലായിരുന്ന സുദാമാവ് പക്ഷെ ഭക്തി കൈവിട്ടില്ല. സുദാമാവിനെ-നല്ല ചരടിനെതന്നെ കേറിപ്പിടിച്ചതിനാല്‍ മനസ്സ് പതറിയില്ല. കാരണം സുദാമാവ് പിടിച്ചത് ദാമോദരന്റെ ദാമത്തെയാണ്.
എന്നാല്‍ സര്‍വവ്യാപിയായ ഭഗവാനെ ദ്വാരകയില്‍ ചെന്നു കാണാന്‍ മടിച്ചു. ദ്രോണരുടെയും ദ്രുപദന്റെയും കാര്യത്തില്‍ സൗഹൃദം പാളിയത് നാം കണ്ടതാണ്. അധികാരത്തില്‍ കയറിയ ദ്രുപദന് ദ്രോണരെയും ആ സൗഹൃദത്തെയും മറന്നു. ദ്രുപദന് ദ്രോണര്‍ തുല്യനായിത്തോന്നിയില്ല. നശ്വരമായ ലോകം ദ്രോണരെ ബ്രാഹ്മണ്യത്തില്‍നിന്ന് ക്ഷത്രിയകര്‍മ്മത്തിലേക്ക് പിടിച്ചിറക്കി. ദ്രോണര്‍ ആശാപാശത്തിലായിരുന്നു.
പക്ഷെ സുദാമാവ് ഭാര്യയുടെ ഉപദേശം കൈക്കൊണ്ട് ദാമോദരനെ ചെന്നു കാണുന്നു. ഏഴാം മാളിക മുകളിലിരുന്ന് തന്റെ സതീര്‍ത്ഥ്യനെത്തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഭഗവാന്‍ ഓടിച്ചെന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒന്നായി നിന്ന് സ്വീകരിച്ച് ലക്ഷ്മീതല്‍പത്തിലിരുത്തി കാലുകഴിച്ച തീര്‍ത്ഥം എല്ലാവര്‍ക്കും തളിച്ചു. സുദാമാവ് ഈശ്വരനും ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ പൂജകനുമായി മാറി. സുദാമാവിന്റെ ഭവനം ദ്വാരകയെപ്പോലെയാക്കുകയും ചെയ്തു. സുദാമാവ് കുചേലത്വം മാറി സുചേലത്വത്തിലായി. ദുഷിച്ച വസ്ത്രം മാറി.
