സീതയെ കണ്ടുമുട്ടി ശ്രീരാമന്റെ സന്ദേശം അറിയിച്ചശേഷം ഹനുമാന് മടങ്ങിപ്പോകാമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ലങ്കയുടെ ശക്തിയും സൈനികസന്നാഹവും മനസ്സിലാക്കി ആ വിവരം രാമനെ അറിയിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. അശോകവനികയിലെ വൃക്ഷങ്ങള്‍ തകര്‍ത്തും രാക്ഷസസേനയെ നേരിട്ടും ഹനുമാന് തന്റെ സാന്നിധ്യം ലങ്കയെ അറിയിക്കുകയായിരുന്നു. ഒടുവില്‍ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ബ്രഹ്മാസ്ത്രത്തെ ആദരിച്ച് ഹനുമാന് സ്വയം ബന്ധിക്കപ്പെടാന്‍ സമ്മതിച്ചു. രാവണസദസ്സില്‍ അദ്ദേഹം നിര്‍ഭയമായി രാമന്റെ സന്ദേശം അറിയിച്ചു’സീതയെ തിരിച്ചേല്‍പ്പിക്കുക; അല്ലെങ്കില്‍ വിനാശം അനിവാര്യമാണ്.’
രാവണന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഹനുമാന്റെ വാലില്‍ തുണിചുറ്റി തീ കൊളുത്തി. എന്നാല്‍ അതേ തീ ലങ്കയുടെ അഹങ്കാരത്തെ വിഴുങ്ങി. ബന്ധനങ്ങളില്‍ നിന്ന് മോചിതനായ ഹനുമാന് കൊട്ടാരങ്ങള്‍ക്കും ഗോപുരങ്ങള്‍ക്കും തീപ്പിടിപ്പിച്ചു. അശോകവനം മാത്രം ഒഴിവാക്കി, വീണ്ടും സീതയെ വണങ്ങി, സമുദ്രം കടന്ന് രാമന്റെ അടുക്കലേക്ക് മടങ്ങി.
അധര്‍മ്മം പലപ്പോഴും ശക്തിയില്‍ അഭിമാനിക്കും. എന്നാല്‍ ഒരു സത്യസന്ദേശത്തിനുപോലും അതിന്റെ അടിത്തറ ഇളക്കിമറിക്കാന്‍ കഴിയും. ലങ്കയെ കത്തിച്ചത് തീ മാത്രമല്ല; അഹങ്കാരത്തിന്റെ അന്ത്യം പ്രഖ്യാപിച്ച ധര്‍മ്മജ്വാലകൂടിയായിരുന്നു.
രാമസ്പര്‍ശം: അഹങ്കാരം കത്തിക്കാന്‍ വലിയ സൈന്യം
വേണ്ട; ധര്‍മ്മത്തിന്റെ ഒരു തീപ്പൊരി മതി.
ജന്മഭൂമി ഓണ്‍ലൈന്‍