പാകമായ പഴങ്ങള്, തേന്, പുഷ്പങ്ങള് ….എന്തിന്, തന്റെ രാജ്യംതന്നെ ശ്രീരാമചന്ദ്രന് മുന്നില് സമര്പ്പിക്കുകയാണയാള്; ശൃംഗിവേരത്തിലെ നിഷാദരാജാവ് ഗുഹന്. ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ ആഗമനംതന്നെ ആഘോഷമാണ് ആ നല്ല സുഹൃത്തിന്.അയോധ്യാരാജധാനിയിലെ പട്ടുമെത്തയില്നിന്ന് കാട്ടിലെ മരച്ചുവട്ടിലേക്കുള്ള രാമസീതാദികളുടെ മാറ്റത്തില് കണ്ണീരണിയുന്ന കാട്ടാളന്.
ഇത്രയും സ്നേഹലോലമായ ഹൃദയമുള്ള ഒരാളെ കാട്ടാളനെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാമോ? നിഷാദജന്മമെങ്കിലും ഗുഹനി
ല് എവിടെ കാട്ടാളത്തം?! അല്ലെങ്കിലും ജന്മംകൊണ്ടു മാത്രം ഒരാള് കാട്ടാളനാകില്ലല്ലോ.ലക്ഷ്മണന്റെ വാക്കുകളില് ചിത്തം തെളിഞ്ഞും ചിത്രം തെളിഞ്ഞും ശൃംഗിവേരാധിപന് മനോനിയന്ത്രണം സാധ്യമാകുന്നു. അതിഥികളെ യാത്രയാക്കാന് അയാള് തോണിയൊരുക്കുന്നു. പ്രകൃതിയോടിണങ്ങി ജീവിക്കുന്നവരുടെ രാജാവാണു ഗുഹന്. അയാളുടെ തോണിയില് ഗംഗകടക്കുമ്പോള് സീതാദേവി നടത്തുന്ന ഗംഗാസ്തുതിയിലും പ്രകൃതിയോടുള്ള ഭക്തിതന്നെ.
















