തൊണ്ണൂറ്റിയൊമ്പതാം ദശകം(ഭഗവത് വര്ണനം) : മൂന്നടികൊണ്ട് മൂന്നു ലോകവുമളന്നവനേ, ലോകത്തെ സമ്പന്നമാക്കിയവനേ, ആനന്ദം പകര്ന്നു നല്കുന്നവനേ, എല്ലാ വിഭൂതികള്ക്കുമാധാരമായവനേ, എല്ലാം സ്വീകരിക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങള് അവിടത്തേക്കെത്താനാഗ്രഹിക്കുന്നു.
അങ്ങയെ വേദങ്ങളും പുരാണങ്ങളും സ്തുതിക്കുന്നു. നാമസങ്കീര്ത്തനത്തിലൂടെ അര്ച്ചിക്കുന്നു. എല്ലാ ക്ഷേമങ്ങളും ധര്മത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില് തന്നെ നല്കുന്ന മഹാവിഷ്ണുവിനെ സ്മരിക്കുക. വൈകുണ്ഠത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയ്ക്കൊരുങ്ങാന് വിഷ്ണു ആരാധനയിലൂടെ സാധിക്കട്ടെ.
അങ്ങയെ പൂര്ണമായി അറിയുന്നവരില്ല. മൂന്നു ലോകത്തിനു മീതെ വൈകുണ്ഠലോകത്തില് വസിക്കുന്നവനേ, നാനാത്രം സ്തുതികളും കൊണ്ട് ഞാന് അങ്ങയെ വണങ്ങുന്നു. ജനനമരണങ്ങളില്ലാത്ത ഭഗവാനേ, സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി സംഹാരത്തിന്നാധാരമായ അങ്ങയെ ഞാന് സ്തുതിക്കുന്നു.
ജനങ്ങളെ നിങ്ങള് വിഷ്ണുവിനെ അറിയണം. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തത്തില് അവനുണ്ട്. യാഗമോ, വേദമോ, ഇന്ദ്രിയ സുഖത്തിനായുള്ള കര്മങ്ങളോ കൊണ്ട് മഹാവിഷ്ണുവിനെ അറിയാനാകില്ല. വേദങ്ങള് പുരുഷസൂക്തത്തിലൂടെ സ്തുതിക്കുന്ന പ്രപഞ്ചപുരുഷ ചൈതന്യമേ, ലോകം മുഴുവനും നിറഞ്ഞു നല്ക്കുന്ന നീ ഭൂതവും ഭാവിയും വര്ത്തമാനവുമാകുന്നു. ത്രിലോകവും ത്രികാലവും ത്രിഗുണവും ത്രിമൂര്ത്തികളും നീ തന്നെ. എന്റെ രോഗത്തില് നിന്നെന്നെ കരകയറ്റീടേണമേ ഗുരുവായൂരപ്പാ.
നൂറാംദശകം ( കേശാദിപാദ വര്ണനം) : സുന്ദരമായ നിന്റെ രൂപം ഞാന് കാണുന്നു. മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകള്, തിരുമുടി, മന്ദാരമാല, ഗോപിക്കുറി, തിരുനെറ്റി, പുരികക്കൊടി, മനോഹര നയനങ്ങള്, ശോഭിക്കുന്ന മൂക്ക്, കവിള്ത്തടം, മനോഹരമായ കാതുകള്, രത്നകുണ്ഡലം, പല്ലിന്റെ നിറപുഞ്ചിരി, തുടുത്ത കൈത്തടം, പ്രകാശിക്കുന്ന നഖങ്ങള്, തൃക്കഴുത്ത്, ശ്രീവത്സം, തിരുമാറ്, വനമാല, രത്നമാലകള്, തിരുമെയ്യിലെ കസ്തൂരി, ഗോരോചനം, രക്തചന്ദനം, കുങ്കുമം, രത്നം പതിച്ച അരഞ്ഞാണം, ധന്യമായ കാലിണകള്, കാല്മുട്ടുകള്, കാല്ചിലമ്പുകള്, കാല്നഖങ്ങള്, ഉള്ളം കാലും കാല്വിരലുകളുമെല്ലാം ഞാന് തൊഴുന്നു.
കരുണാവാരിധേ, ആരും ആശ്രയമില്ലാത്ത അടിയന് ആയിരത്തിലധികം പദ്യങ്ങളുള്ള ഈ സ്തോത്രം കൊണ്ട് എഴുതിയതല്ലാം എന്റെ ഗുരുവായൂരപ്പനായ അങ്ങേയ്ക്ക് സമര്പ്പിക്കാനായിരുന്നു. നാരായണനെ സംബന്ധിച്ചത് എന്നും നാരായണന് നിര്മിച്ചത് എന്നും ( മേല്പ്പുത്തൂര് നാരായണഭട്ടതിരി) അര്ഥമുള്ള ഈ നാരായണീയ സ്തോത്രം അവിടുന്ന് സ്വീകരിച്ച് ആയുസ്സും ആരോഗ്യവും സൗഖ്യവും അടിയനെന്ന ഭക്തന് നല്കേണമേ ഗുരുവായൂരപ്പാ.
