കൊച്ചി: പ്രകടനകലകളിലൂടെ രാമായണം അനുഭവമായി മാറുന്നുതായി അത്താണി ദല്ഹി പബ്ലിക് സ്കൂളിലെ നൃത്ത അധ്യാപികയും ഭരതനാട്യം കലാകാരിയുമായ ശ്രീലക്ഷ്മി ശങ്കര്. രാമകഥ അവതരണ കലകളിലൂടെ രാമായണം എന്ന വിഷയത്തില് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു അവര്.
പ്രകടനകലകളിലൂടെ രാമായണം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള് കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളും സംഭവങ്ങളും ആശയങ്ങളും സംഗീതം, നൃത്തം, നാടകം, വേഷവിധാനം, മുഖാഭിനയം തുടങ്ങിയ കലാരൂപങ്ങളിലൂടെ പ്രേക്ഷകരിലേക്ക് എത്തുന്നു. മനസുകളില് നിന്ന് മായാതെ അവ എന്നും നില നില്ക്കും.
ഭരതനാട്യം രാമകഥയെ മുദ്രകളിലൂടെയും കണ്ണുകളിലൂടെയും മുഖഭാവങ്ങളിലൂടെയും അവതരിപ്പിക്കുന്നു. കഥകളി അതിനെ വേഷം, നിറം, മുഖാഭിനയം, ശരീരചലനം എന്നിവയിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. കുച്ചിപ്പുടിക്ക് അതിന്റേതായ നാടകീയമായ അവതരണരീതിയുണ്ട്. മോഹിനിയാട്ടം രാമകഥയ്ക്ക് കൂടുതല് മൃദുവും ലാളിത്യപൂര്ണവുമായ ഭാവം നല്കുന്നു.
മണിപ്പൂരിയും സത്രിയയും തങ്ങളുടേതായ പ്രാദേശികവും ഭക്തിപരവുമായ ശൈലികളിലൂടെ രാമകഥയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നതായും അത്തരത്തില് ഓരോ കലയിലും രൂപം മാറുന്നു, ഭാഷ മാറുന്നു, വേഷവിധാനം മാറുന്നു, പക്ഷേ കഥയുടെ ഹൃദയം തുടരുന്നു. കാഴ്ചക്കാരുടെ മനസ്സില് അത് തങ്ങി നില്ക്കുന്നുവെന്ന് അവര് കൂട്ടിച്ചേര്ത്തു.
ഒരു നാടകവേദിക്ക് അയോധ്യയാകാം, വനമാകാം, ലങ്കയാകാം. ഒരു നടന് തന്റെ ശരീരവും ശബ്ദവും മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് പല ലോകങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കാം. അത്തരത്തില് ഒരു ശക്തി അവതരണ കഥക്ക് മാത്രമാണുള്ളത്.
സീത ‘രാമ’ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോള് അതില് സ്നേഹവും വിരഹവും ഉണ്ടാകാം. ഹനുമാന് ‘രാമ’ എന്ന് പറയുമ്പോള് അതില് ഭക്തിയുണ്ടാകാം. ഒരു അമ്മ തന്റെ മകനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ ‘രാമ’ എന്ന് വിളിച്ചാല് അതില് മാതൃസ്നേഹം ഉണ്ടാകാം. വാക്ക് മാറിയില്ല. പക്ഷേ വികാരം മാറി. ഇതിനെ അവതരണ കലയുടെ സൗന്ദര്യമായി അവര് വിശേഷിപ്പിച്ചു.
രാമായണം നൃത്തത്തിലും സംഗീതത്തിലും നാടകത്തിലും കഥ പറച്ചിലിലും കേള്ക്കലിലുമുണ്ട്, അത് നമ്മുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ സ്നേഹത്തിലും ധൈര്യത്തിലും വാഗ്ദാനങ്ങളിലും ബന്ധങ്ങളിലും പോലും കാണാം. രാമായണം നമ്മള് പാരമ്പര്യമായി ഏറ്റുവാങ്ങിയ ഒരു കഥ മാത്രമല്ല. നമ്മള് ഓരോ തലമുറയിലും വീണ്ടും അനുഭവിക്കുന്ന പകര്ന്നു നല്കേണ്ട കഥ കൂടിയാണെന്ന് അവര് കൂട്ടിച്ചേര്ത്തു. ചിന്മയ വിശ്വവിദ്യാപീഠം അസോസിയേറ്റ് പ്രൊഫസറും കമ്പ്യൂട്ടേഷണല് സ്റ്റഡീസ് വിഭാഗം മേധാവിയുമായ ഡോ. കവിത രാജന്, കാലടി ശ്രീശങ്കര സംസ്കൃത കോളജ് സിന്ഡിക്കേറ്റ് അംഗം ഡോ. സിന്ധു അന്തര്ജനം എന്നിവര് സംസാരിച്ചു.
