സാന്ദീപനി മഹര്ഷിയുടെ ഗുരുകുലവിദ്യാഭ്യാസം പൂര്ത്തിയാക്കിയ ശേഷം കൃഷ്ണനും ബലരാമനും ഗുരുദക്ഷിണ നല്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന കഥാസന്ദര്ഭമാണ് ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്. ഗുരുവിനോട് എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് ചോദിക്കുകയും, ഗുരുവിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാന് ആത്മാര്ത്ഥമായി ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പഠിച്ച അറിവിന് പിന്നില് നിന്ന വ്യക്തിയോടുള്ള കടപ്പാടും നന്ദിയും പ്രവൃത്തിയിലൂടെ പ്രകടമാകുന്ന സന്ദര്ഭമാണിത്.
കൃഷ്ണസന്ദേശം
നമുക്ക് വഴികാട്ടിയായവരോടുള്ള നന്ദി ഓര്മ്മയില് മാത്രം സൂക്ഷിക്കാതെ ജീവിതത്തില് പ്രകടമാക്കണം. നമ്മുടെ വളര്ച്ച ഒരിക്കലും പൂര്ണമായും നമ്മുടെ സ്വന്തം പരിശ്രമത്തിന്റെ ഫലം മാത്രമല്ല. മാതാപിതാക്കള്, അധ്യാപകര്, സുഹൃത്തുക്കള്, സഹപ്രവര്ത്തകര്, ചിലപ്പോള് ഒരു അപരിചിതന് പോലും പലരുടെയും ചെറിയ സഹായങ്ങള് ചേര്ന്നാണ് നമ്മള് ഇന്നുള്ളിടത്ത് എത്തുന്നത്.
ജീവിതസ്പര്ശം
വിജയത്തിലെത്തിയശേഷം പലപ്പോഴും നമ്മള് പിന്നിലേക്ക് നോക്കാന് മറക്കും.”ഞാനാണ് ചെയ്തത്.””എന്റെ കഴിവുകൊണ്ടാണ് ഞാന് ഇവിടെ എത്തിയത്.”എന്ന ചിന്ത പതിയെ വളരാം. എന്നാല് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ മുന്നേറ്റത്തിന്റെയും പിന്നില് ആരുടെയെങ്കിലും ഒരു കൈയുണ്ടാകും. ആദ്യമായി നമ്മില് വിശ്വസിച്ച ഒരാള്. പരാജയപ്പെട്ടപ്പോള് കൈവിടാതിരുന്ന ഒരാള്. തെറ്റുകള് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച ഒരാള്. നമ്മുടെ കഴിവ് നമ്മളേക്കാള് മുമ്പ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഒരാള്.
അവരുടെ സംഭാവനകള് എല്ലാം വലിയതായിരിക്കണമെന്നില്ല. ചിലപ്പോള് ഒരു ചെറിയ വാക്ക് പോലും ജീവിതത്തിന്റെ ദിശ മാറ്റിയിട്ടുണ്ടാകും. നന്ദി പറയുന്നത് ഒരു ഔപചാരികതയായി മാറുമ്പോഴാണ് അതിന്റെ അര്ത്ഥം കുറയുന്നത്. യഥാര്ഥ നന്ദി നമ്മുടെ പെരുമാറ്റത്തില് കാണണം. നമ്മെ പഠിപ്പിച്ച അധ്യാപകന്റെ മൂല്യങ്ങള് ജീവിതത്തില് പാലിക്കുക. മാതാപിതാക്കള് നല്കിയ സ്നേഹത്തിന് തിരിച്ചായി അവരെ പരിഗണിക്കുക. പ്രതിസന്ധിയില് കൂടെയുണ്ടായ സുഹൃത്തിന് ആവശ്യമുള്ളപ്പോള് നാം കൂടെയുണ്ടാകുക. ഒരാള് നമ്മെ ഉയര്ത്തിയെങ്കില്, ഒരിക്കല് നമുക്കും മറ്റൊരാളെ ഉയര്ത്താന് കഴിയണം.
നന്ദിയുടെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ രൂപം തിരിച്ചുനല്കലാണ്.നമുക്ക് ലഭിച്ച അവസരം മറ്റൊരാള്ക്ക് നല്കുക. നമ്മെ സഹായിച്ച ഒരാളുടെ ഓര്മ്മയില് മറ്റൊരാളെ സഹായിക്കുക. നമ്മള് കടന്നുവന്ന വഴി മറ്റൊരാള്ക്ക് എളുപ്പമാക്കുക.അതാണ് ഗുരുദക്ഷിണയുടെ ആധുനിക അര്ത്ഥമായി കാണാന് കഴിയുന്നത്.ജീവിതത്തില് നമ്മെ രൂപപ്പെടുത്തിയ മനുഷ്യരെ ഓര്ക്കാന് വലിയ അവസരങ്ങള് കാത്തിരിക്കേണ്ടതില്ല. ഒരു ഫോണ്കോള്, ഒരു സന്ദേശം, ഒരു സന്ദര്ശനം, ഒരു സ്നേഹവാക്ക് ചിലപ്പോള് അത്രയും മതി.നമ്മുടെ വിജയത്തിന്റെ കഥയില് നമ്മുടെ പേര് മാത്രമല്ല ഉള്ളത്. നമ്മെ അവിടെയെത്തിക്കാന് സഹായിച്ച അനേകം മനുഷ്യരുടെ നിഴലുകളും അതിലുണ്ട്.
കൃഷ്ണസ്പര്ശം:
നമ്മെ ഉയര്ത്തിയ കൈകളെ മറക്കാതിരിക്കുക; ഒരിക്കല് മറ്റൊരാളെ ഉയര്ത്തുന്ന കൈയായി മാറുക
