രാമനും ലക്ഷ്മണനും ആശ്രമത്തില് നിന്ന് അകന്ന നിമിഷം കാത്തിരുന്ന രാവണന്, സംന്യാസിയുടെ വേഷത്തില് പഞ്ചവടിയിലെത്തി. ഭിക്ഷ ചോദിച്ച അതിഥിയെ സീത ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു. എന്നാല് ആ സംന്യാസി ലങ്കാധിപനായ രാവണനാണെന്ന് അവള് തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. തന്റെ യഥാര്ത്ഥ രൂപം വെളിപ്പെടുത്തിയ രാവണന് സീതയോട് ലങ്കയിലേക്ക് വരാന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. സീത അതിനെ ശക്തമായി നിരസിച്ചപ്പോള്, ബലമായി അവളെ രഥത്തില് കയറ്റി തെക്കോട്ട് പാഞ്ഞു.
രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും വിളിച്ചുകൊണ്ട് സീത കരഞ്ഞു. വഴിമധ്യേ മലകളോടും നദികളോടും വൃക്ഷങ്ങളോടും അവള് തന്റെ ദുഃഖം പങ്കുവച്ചു. തന്റെ ആഭരണങ്ങള് ഓരോന്നായി താഴേക്കെറിഞ്ഞു; ഒരുനാള് രാമന് അതൊരു വഴികാട്ടിയാകുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ.
സീതാപഹരണം രാമായണത്തിലെ ഏറ്റവും വേദനാജനകമായ മുഹൂര്ത്തങ്ങളിലൊന്നാണ്. എന്നാല് അത് ഒരു പുതിയ അധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കവുമാണ്. ധര്മ്മത്തെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാന് അധര്മ്മത്തിന് കഴിയാം; പക്ഷേ അതിനെ എന്നെന്നേക്കുമായി തടവിലാക്കാന് കഴിയില്ല.
രാമസ്പര്ശം: അധര്മ്മം ചിലപ്പോള് വിജയിക്കുന്നതുപോ
ലെ തോന്നാം; പക്ഷേ അതുതന്നെയാണ് അതിന്റെ പരാജയത്തിന്റെ തുടക്കം.
