(കായിക്കരയില്, മഹാകവി കുമാരനാശാന് പിറന്ന തൊമ്മന്വിളാകം വീടിരിക്കുന്നിടം മീന്ചന്തയാക്കി മാറ്റാനുള്ള ശ്രമങ്ങളോടുള്ള ചെറുത്തുനില്പ്പുകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്…)
ആശാന്:
അറിയില്ലപമാനമോ യശസ്സോ
മമഗേഹത്തിന് വന്നുചേര്ന്നതെന്തോ
അറിയാമിത്, ‘ദേവിസീത ചെന്ന-
ങ്ങുടജം ചേര്ന്നതുപോലെയുള്ള ചിന്ത’
പറയാന്പണി,യെന്തവസ്ഥയാകാം?
‘ദുരവസ്ഥ’യ്ക്കതിനപ്പുറം ദുരന്തം!
എഴുതീ പല,തെങ്കിലെന്തിനിന്നീ
നരകാവസ്ഥയതീവ കഷ്ടമോര്ത്താല്
പറയാമാര്ക്കുമെളുപ്പമാണതെന്നാല്,
പറയാം തത്ത്വമതൊക്കെ സത്യമാകാം
പറയാതിനിവയ്യ, ‘പുഷ്പമേ ഹാ,
പറയാമസ്ഥിരയാണ് ശ്രീ,യതാര്ക്കും’
പറയുമ്പൊഴുതൊക്കെ സത്യമാകും;
പലനൂറ്റാണ്ടുകഴിഞ്ഞുവെങ്കിലെന്തേ,
പലരും പരിപോഷണം നടത്തി-
പ്പരിപാലിക്കിലെതും പവിത്രമാകും
പഴകുന്നിതു നൂറ്റിയമ്പതാണ്ടാം
ജനിപൂണ്ടിട്ടിവനിങ്ങു ഭൂമിതന്നില്
വയസെത്തിയതന്നു രണ്ടുപത്ത-
ന്ന,വിടെത്തൊട്ടു തുടര്ന്നെഴുത്തുവേല
എഴുതിക്കൂട്ടിയതെത്രയെത്ര, മൂല്യം-
വലുതാണെന്ന് സ്തുതിച്ചു പാടി ലോകര്
അവയൊക്കെയുമാളുവാന് ശരിക്കീ-
മമഗേഹംവഴിയായി മൂലഹേതു
അധികംകാലമിരുന്നതില്ല സത്യം
അതിനുള്ളില് പല ജീവിതംപഠിച്ചു
അതിനായ് പലകെട്ട്, മുട്ട,റുത്തൂ
അതിലൂടാര്ജ്ജിത സംസ്കൃതാര്ത്ഥനായീ
അറിയില്ലത് ജന്മപുണ്യമാകാം
അതിനായ് ജന്മമെടുത്ത പുണ്യരാകാം
അതിബാല്യത്തില് നടന്ന പാതയാകാം
അതുനിശ്ചിതമാം രഹസ്യമാകാം
‘സുതരെ’പ്പോലെ വളര്ന്നു ഗ്രാമമൊന്നില്
പഠിതാവായ്, പരിശീലകന്, ഗുമസ്തന്
പലവേലകള് ചെയ്തുകൃത്യമങ്ങാ-
പ്പടിയില്ച്ചെന്നു ഗുരുത്വമാണ്ടുനാളില്
പലഭാഷകള്, ദര്ശനങ്ങള്, വേദം,
പല തത്ത്വങ്ങള്, സമൂഹ ജീവപാഠം
പലജീവിതമൊക്കെയൊന്നുതന്നേ-
പലതായ് തോന്നുവ,തെന്ന സത്യബോധം
‘മനമല്ലല് കൊതിച്ചതില്ല’; സൗഖ്യോം,
പലതും വന്നു ‘തരംഗലീല’യാണ്ടൂ
‘തടശില’ പോലെയുറച്ചുതന്നെനിന്നൂ
പറയാം, പക്ഷേയതൊട്ടുനാള് തകര്ന്നൂ
പലരും ചൊല്ലിവിളിച്ചു ‘ചിന്നസ്വാമീ’
പറയാം, പക്ഷേ വിചിത്രമെന്നുതോന്നാം
ഒരുനാള് സ്വന്തസഹോദരങ്ങളേഞാ-
നൊരുമിപ്പിച്ചിടുവാന് തുടങ്ങിവേല
‘പരിപാലന’കര്മ്മമായി ‘യോഗം’
സകലം ‘ധര്മ്മ സനാതനം’ വിശിഷ്ടം
അതിലങ്ങനെ നാടുനീണ്ടുവാഴാന്
ചെറുതല്ലാത്ത പരിശ്രമം നടത്തി
അറിയില്ലതിലാത്മമര്പ്പണംചെയ്-
തതിനോ, കര്മ്മമതല്ലയാഞ്ഞയാലോ
ചിറകാട്ടിയകന്നു, ‘മാവ് മിന്നല്-
പ്പിണറാല് കത്തിയെരിഞ്ഞിടുന്നു,’ കണ്ടു
ഇവയൊക്കെ വിചിത്രമേളനംചെയ്-
തൊരുസത്യം ഗഹനം തുറന്നുതന്നൂ
സ്ഥിരമല്ലയിതാര്ക്കുമൊന്ന്, ശ്രീയും
‘കരുണാ’പൂര്ണ്ണ ‘വിവേക’ബുദ്ധതത്ത്വം
ഒരു’പൂവുണ്ട് വിരിഞ്ഞു വാടിവീണൂ’
അതിലെന്നാത്മ സു ദര്ശനം തെളിഞ്ഞൂ
അതിലങ്ങനെ ‘വീണപൂ’ വിടര്ന്നൂ
അതിരില്ലാത്തൊരു വര്ണ്ണനാള് പിറന്നൂ
അതിനപ്പുറമാ ‘ദിവാകരാം’ശു-
പ്രഭയില് പൂത്തുവിരിഞ്ഞതോര്മ്മലോകം
അതിലാ ‘നളിനീ’ ദലങ്ങള് വീഴ്ത്തീ
ചുടുനീരശ്രുവിലാ ‘നിഗൂഢമന്ത്രം’
ഒരു’ലീല’യിലെന്നപോല് തുടങ്ങീ
പ്രണയത്തില്, വളരെപ്പരന്നുനീളെ
പതിയെച്ചെന്നു ‘മനുഷ്യഗാഥ’യാകെ
പ്പറയുന്നക്ഷരഗാനലക്ഷമായീ
പതിയെപ്പതിയെപ്പടര്ന്നു ജീവന്
പകുതിക്കായൊരു ജീവനെപ്പുണര്ന്നൂ
‘പ്രിയശിഷ്യന് മദലൗകികം നുകര്ന്നൂ:’ ഗുരു, ‘സംസാരമതില് മുടിഞ്ഞു;’ ചൊന്നൂ
കടലോരമടിച്ചുവന്ന കാറ്റോ
പലകായല്ക്കര ഗാഥപാടി കാതില്
ഒരു തോന്നലില് വിട്ടുപോന്നുവന്ന-
ങ്ങതു’തോന്നയ്ക്കലി’ലെത്തിയങ്ങു നിന്നൂ
ഒരു രോദനമായിരുന്നു!, കൈവിറച്ച-
ങ്ങതുനീളെപ്പടരെ ‘പ്രരോദന’ത്തില്
അതുമങ്ങനെ വീണ്ടുമിങ്ങനോതീ
‘പരകോടിക്കല് അഭാവവും സ്വഭാവം’
‘ഒരുനിശ്ചയമില്ലയാതെ’ ജീവന്
വെറുതേ ജീവിതമങ്ങനങ്ങുനീറ്റി
അറിയാതതു ‘സീതതന്റെ ചിന്ത’-
ച്ചിറകായ് തത്ത്വവിചാരവും തുടങ്ങീ
അതിതെക്ക,ധിവാസമെങ്കിലെന്നാ-
ലവിടെച്ചെന്ന്, വടക്ക്, കാഴ്ചകണ്ടു
അതിദുഷ്ട,മൃഗീയവൃത്തി,ക്രൂരം,
‘ദുരവസ്ഥ’യ്ക്കത് ചോര,നീര് ചുരന്നൂ
അറിവൂ, കാവ്യ,മതിങ്ങനല്ല ശില്പ്പം
അറിയേണം പലകാലമാച്ചരിത്രം
അതിനായെഴുതിക്കുറിച്ചുവെച്ചൂ
അതിലൊക്കെപ്പല വാസ്തവം പറഞ്ഞൂ
അതിനേറെപ്പഴികേട്ടുവെങ്കിലെന്തേ-
പറയാതങ്ങനെ പോകവയ്യയെന്നായ്
അതിനെന്തിതുകാരണം കവിക്കോ,
‘കഥകെട്ടാതെ’ പറഞ്ഞിടാന് വിലക്കോ?
ഭവനംവിട്ടു പലായനം നടത്തി-
പ്പലരും ജീവിനെ രക്ഷചെയ്തുനിര്ത്തീ
പലരും തലയറ്റുവീണുചത്തൂ
അപമാനം, ദയനീയമായ് ‘കിണറ്റില്’
പുലയക്കുടില് പൂമരം വിടര്ത്തീ
ചിലരല്ലേറെ, മതംമുറിച്ചെറിഞ്ഞു
അയലത്തുമനുഷ്യരല്ലവര്ക്കാ-
യരിവെച്ചെന്നൊരു പാപമേറ്റുചൊല്ലി
അതിമൂര്ഖരെ, ചിന്തയീശ്വരത്വം-
തരിയും തൊട്ടുതെറിച്ചിടാത്ത ചിത്തം-
നിറയെത്താന് പരനിന്ദമാത്രമായു-
ള്ളവരെപ്പറ്റിയെതിര്ത്തുഞാന് പറഞ്ഞു
അതുതെറ്റല്ലതു സത്യവര്ത്തമാനം
അതിനാലെന്തുവിധം വിരോധമാളാം
അവയൊക്കെയുമേല്ക്കുവാന് സുശക്തന്
അതിലൊട്ടും വരികില്ലിളക്കമെന്നില്
അതിവിശ്രാന്ത വിശേഷഭാവമെന്നാ-
ണതിഗൂഢം മനമേറിയോര്മ്മയില്ലാ
അതിലെങ്ങനെ ബുദ്ധചിന്തചേര്ന്നെ-
ന്നറിവീലാത്മവിചിത്രലോലലീല
അറിയുന്നുതുടങ്ങിയക്ഷരത്തെ-
പ്പലവര്ണ്ണങ്ങളെയങ്ങടുക്കിവെക്കെ
അതു ഷണ്മുഖഗീതമായി, ദേവീ-
സ്തുതിയായ്, സ്തോത്ര വിശേഷ’മാല’യായീ
അതിലൂടാത്മവിചിന്തനം വിചിത്രം
വരചിത്രം തെളിയെപ്പകര്ന്നുതന്നൂ
ഗുരുനാരായണ ഗീരുകള് തെളിച്ചൂ-
വഴി,യെന്നന്ധത മാറിമാറിവന്നൂ
ഗുരുചൊന്നു, ‘സനാതനത്വധര്മ്മം-
സതതം മാനുഷനന്മനോക്കി വേണം
അതിനായ് സത്യപഥംനടന്നുതന്നേ-
മരണംനേര്വരെ, വേലചെയ്തിടേണം’
——– ——– ——–
ശിഷ്യര്:
അലിയില്ലത് പല്ലനപ്പുഴയ്ക്കല്
വഴിയില്ലങ്ങനെ പ്രാണനെ തടുക്കാന്
അത് കായിക്കരയില്, കടപ്പുറത്തും
തിരയാ,ണാത്മ’വിവേക’വാഗ്വിലാസം
അതിനെ,ത്തറവാട്ടുകല്ലുതോണ്ടി-
ക്കളയാനാവുകയില്ല, നിത്യമല്ലോ
വരികൊന്നായണിചേരു നമ്മള് ശിഷ്യര്-
ക്കിതിനാശാന്റെ ‘വിവേക’ബോധമേല്ക്കാം
കേള്ക്കുന്നാറ്റുമുഖത്തുനി-
ന്നിടിമുഴക്കംപോലെ വാക്കിന്നതില്-
പൂക്കുന്നുജ്ജ്വലമായി ധര്മ്മഗഹനം
ചട്ടങ്ങള് മാറ്റീടുവാന്
വാക്കാല് സത്യചരിത്രബോധമരുളി-
ത്തന്നാന് കവിശ്രേഷ്ഠനാ-
മാശാനിന്നൊരു കാവല്നില്ക്കുക-
യതേ ശിഷ്യന്റെ സദ്ദക്ഷിണ
ജന്മഭൂമി ഓണ്ലൈന്