‘തൊഴിലുറപ്പ’ പദ്ധതിയിലെ ഈ മാറ്റങ്ങൾ ഏറെ ഗുണകരമാണ്…

ന്യൂദൽഹി: വികസിത ഭാരതം 2047 ലക്ഷ്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതിനാണ് മഹാത്മാ ഗാന്ധി ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പു പദ്ധതിയെ പുനർ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. പേരിൽ മാത്രമല്ല, ഘടനയിലും ലക്ഷ്യത്തിലുമുൾപ്പെടെ ആകെയുണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്ന മാറ്റം തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നവർക്കു മാത്രമല്ല, നാടിനും, ഏറെ ഗുണകരമാണ്.

മഹാത്മാഗാന്ധി ദേശീയ ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് നിയമത്തിന്റെ (എംജിഎൻആർഇജിഎ) നവീകരിച്ച പതിപ്പാണ് വിബി-ജി റാം ജി ബിൽ. തൊഴിൽ പരിശീലനം നേടിയിട്ടില്ലാത്തവർക്ക് യന്ത്രസഹായമില്ലാതെ, കൈകൊണ്ട് ജോലി ചെയ്യാൻ തയ്യാറുള്ള മുതിർന്നവർക്ക്, മുമ്പത്തെ 100 ദിവസത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഒരു ഗ്രാമീണ കുടുംബത്തിന് പ്രതിവർഷം 125 ദിവസത്തെ വേതന തൊഴിൽ ഇത് ഉറപ്പുനൽകുന്നു.

എംജിഎൻആർഇജിഎയിൽ നിന്ന് ഇതിനെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത് എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് എന്നു നോക്കാം.

പുതിയ ബിൽ ഘടനാപരമായ പരിഷ്‌കാരങ്ങളും നാല് പ്രധാന മുൻഗണനകളുള്ള ഒരു ദേശീയ തന്ത്രവും അവതരിപ്പിക്കുന്നു:

– ജലവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളിലൂടെ ജലസുരക്ഷ.

– റോഡുകളും കണക്റ്റിവിറ്റിയും പോലുള്ള പ്രധാന ഗ്രാമീണ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ.

– സംഭരണത്തിനും വിപണികൾക്കുമുള്ള ഉപജീവന അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ.

– വെള്ളപ്പൊക്ക ഡ്രെയിനേജ്, മണ്ണ് സംരക്ഷണം എന്നിവയിലൂടെ കാലാവസ്ഥാ പ്രതിരോധം.

– സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന എല്ലാ ആസ്തികളും വികസിത ഭാരത നാഷണൽ റൂറൽ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ സ്റ്റാക്കിലേക്ക് പോഷിപ്പിക്കുകയും സംയോജിത വികസനത്തെ പിന്തുണയ്‌ക്കുകയും ചെയ്യും.

ഇത് ഗ്രാമീണ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയ്‌ക്ക് എങ്ങനെ ഗുണം ചെയ്യുമെന്നതാണ് പ്രധാനം:

– ഈ നിയമം ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെ തൊഴിൽ, വരുമാനം, അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവ വർദ്ധിപ്പിക്കും.

– മുൻഗണനാക്രമത്തിലുള്ള ജലസേചന പദ്ധതികൾ, റോഡുകൾ, വിപണികൾ എന്നിവ കാർഷിക ഉൽപ്പാദനക്ഷമത മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ദുരിത കുടിയേറ്റം കുറയ്‌ക്കുകയും ചെയ്യും. പണമടയ്‌ക്കൽ, ആസൂത്രണം, നിരീക്ഷണം എന്നിവയ്‌ക്കുള്ള ഡിജിറ്റൽ സംവിധാനങ്ങൾ കാര്യക്ഷമതയും സുതാര്യതയും മെച്ചപ്പെടുത്തും.

– കർഷകർക്ക് ഇത് എങ്ങനെ ഗുണകരമാണെന്നോ?

– തൊഴിലാളി ക്ഷാമം തടയാൻ സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് പൊതുമരാമത്ത് പണികൾ 60 ദിവസം വരെ നിർത്തിവയ്‌ക്കാൻ കഴിയുന്നതിനാൽ, ഏറ്റവും ഉയർന്ന കാർഷിക സീസണുകളിൽ തൊഴിലാളി ലഭ്യത.

– നിർണായക കാർഷിക കാലഘട്ടങ്ങളിൽ കുറഞ്ഞ വേതന പണപ്പെരുപ്പം.

– മെച്ചപ്പെട്ട ജല, ജലസേചന അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ.

– മെച്ചപ്പെട്ട കണക്റ്റിവിറ്റിയും സംഭരണവും, വിളവെടുപ്പിനു ശേഷമുള്ള നഷ്ടം കുറയ്‌ക്കൽ.

തൊഴിലാളികൾക്ക് നേട്ടമുണ്ടാകുന്നതിങ്ങനെ:

– 25% കൂടുതൽ തൊഴിൽ ദിനങ്ങൾ

– ഇടനിലക്കാരുടെ വേതന ചൂഷണം തടയാൻ ഡിജിറ്റൽ പേയ്‌മെന്റുകളും പൂർണ്ണ ആധാർ പരിശോധനയും.

– ജോലി നൽകിയില്ലെങ്കിൽ തൊഴിലില്ലായ്‌മ വേതനം.

നിർമ്മിക്കുന്ന മികച്ച ആസ്തികൾ (റോഡുകൾ, വെള്ളം മുതലായവ) അവർക്കും ഗുണകരമാകുന്നു.
– പ്രാദേശിക പഞ്ചായത്ത് നയിക്കുന്ന ആസൂത്രണം വഴി പ്രവചിക്കാവുന്ന തൊഴിൽ ലഭ്യത.

എന്തിന് ഇപ്പോൾ ഈ പരിഷ്‌കാരം എന്നു സംശയിക്കാം:

– 2005 ൽ സൃഷ്ടിച്ച തൊഴിലുറപ്പു പദ്ധതി ഗ്രാമീണ ഭാരതത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നില്ലെന്ന് സർക്കാർ വിലയിരുത്തി. – ദാരിദ്ര്യം കുറഞ്ഞു, ഡിജിറ്റൽ സൗകര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെട്ടു. അതേസമയം, തൊഴിലുറപ്പു പദ്ധതി കാരം ആവർത്തിച്ചുള്ള പ്രശ്‌നങ്ങൾ – ഫണ്ടുകളുടെ ദുരുപയോഗം, ദുർബലമായ നിരീക്ഷണം, മോശം പ്രവർത്തനക്ഷമതയുള്ള ആസ്തികൾ – എന്നീ പ്രശ്‌നങ്ങൾ തുടരുന്നു.

– 2024-25 സാമ്പത്തിക വർഷത്തിൽ, ?193.67 കോടി ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെട്ടു, 7.61% കുടുംബങ്ങൾ മാത്രമാണ് 100 ദിവസത്തെ ജോലി പൂർത്തിയാക്കിയത്. പുതിയ നിയമം പാച്ച് വർക്ക് സമീപനത്തിന് പകരം കേന്ദ്രീകൃതവും ഉത്തരവാദിത്തമുള്ളതും സാങ്കേതികവിദ്യാധിഷ്ഠിതവുമായ ഒരു സംവിധാനം സ്ഥാപിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നു.

– പുതിയ ഫണ്ടിംഗ് മോഡൽ തൊഴിലാളി അവകാശങ്ങൾ കുറയ്‌ക്കുമോ എന്നാണ് ചോദ്യം:

– ഇല്ല, 125 ദിവസത്തെ തൊഴിൽ ഗ്യാരണ്ടി നിയമപരമായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് സർക്കാർ വാദിക്കുന്നു. പദ്ധതി ഇപ്പോൾ മാനദണ്ഡ ബജറ്റിംഗ് പിന്തുടരുന്നുണ്ടെങ്കിലും (ഓപ്പൺ-എൻഡ് ഡിമാൻഡ് അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതല്ല), തൊഴിൽ അല്ലെങ്കിൽ തൊഴിലില്ലായ്‌മ അലവൻസ് നിർബന്ധമായി തുടരുന്നു. – അവകാശങ്ങളിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാതെ സാധാരണ ധനസഹായം പ്രവചനാത്മകത നൽകുന്നു.

– എന്ത് ഉത്തരവാദിത്ത നടപടികളാണ് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതെന്നോ?

– പ്രധാന പരിഷ്‌കാരങ്ങളിൽ ഇവ ഉൾപ്പെടുന്നു:

-ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള തട്ടിപ്പ് കണ്ടെത്തൽ

-ജിപിഎ്സ്സും മൊബൈൽ അധിഷ്ഠിത നിരീക്ഷണവും

– ആഴ്ചതോറുമുള്ള പൊതു വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ

– ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിന് രണ്ടുതവണ സോഷ്യൽ ഓഡിറ്റുകൾ

– കേന്ദ്ര, സംസ്ഥാന സ്റ്റിയറിംഗ് കമ്മിറ്റികൾ

– സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് സാമ്പത്തിക ബാധ്യത യാകുമോ?

– ചെലവ് പങ്കിടൽ മാതൃക സന്തുലിതമാണെന്ന് ഉദ്യോഗസ്ഥർ പറഞ്ഞു:

– മിക്ക സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കും 60:40 കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന.

– വടക്ക് കിഴക്കൻ, ഹിമാലയൻ സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് 90:10.

– നിയമനിർമ്മാണ സഭകളില്ലാത്ത കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് 100% കേന്ദ്ര ധനസഹായം.

– സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഇതിനകം തന്നെ മെറ്റീരിയൽ, അഡ്മിനിസ്‌ട്രേഷൻ ചെലവുകൾ പങ്കിടുന്നു. പ്രവചനാതീതമായ വിഹിതം ആസൂത്രണം മെച്ചപ്പെടുത്തും, കൂടാതെ ദുരന്ത സമയത്ത് സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് അധിക സഹായം തേടാം.