എസ്.ബി. പണിക്കര്
മരങ്ങള് താഴുന്നു ഫലാഗമത്തിനാല്
പരം നമിക്കുന്നു ഘനം നവാംബുവാല്
സമൃദ്ധിയാല് സജ്ജനമൂറ്റമാര്ന്നിടാ
പരോപകാരിയ്ക്കിതു താന് സ്വഭാവമാം
അഭിജ്ഞാന ശാകുന്തളത്തില് ദുഷ്യന്തന്റെ വിനയത്തെയും പക്വതയെയും മുനി കുമാരന്മാര് പ്രകീര്ത്തിക്കുന്നതാണ് പ്രസ്തുത സന്ദര്ഭം. വിദ്യയും വിനയവുമുള്ള ബ്രാഹ്മണനിലും ഗോവിലും ശ്വാവിലും ചണ്ഡാളനിലും ജ്ഞാനിയായവന് സമദര്ശിയായിരിക്കുമെന്ന് ഭഗവദ് ഗീത.
ശ്രീരാമകൃഷ്ണ പരമഹംസര് പറയുന്നു; നമ്മുടെ പക്കല് വിദ്യ, ധനം, കായികശക്തി, ഗൗരവം ഇത്യാദികള് ഉണ്ട്. എങ്കിലും ഇവയില് അഹങ്കരിക്കത്തക്ക മഹത്വം ഇല്ലെന്നു നാമറിയണം. അതറിയുമ്പോള് വിനയം സ്വയം വരും. ധനമുള്ളവന് വിനയശീലനായാല് അതു ബുദ്ധിയുക്തമായ പെരുമാറ്റമാണ്. ധനം എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും നഷ്പ്പെടാം. ‘ശ്രീഭൂവിലസ്ഥിര’ എന്നാണല്ലോ കവിവാക്യം. നമ്മുടെ അനുഭവവും അപ്രകാരം തന്നെ. മാളിക മുകളിലേറിയ മന്നന് ഒരു സുപ്രഭാതത്തില് തോളില് മാറാപ്പുമായി നടക്കാവുന്നതാണ്.
എത്രയോ മഹാത്മാക്കള് നമ്മെ ഇപ്രകാരം ഉപദേശിക്കുന്നു: ഇവിടെ പ്രപഞ്ചശക്തികളുണ്ട്. അവയുടെ മുമ്പിലും നാം വിനയത്തോടെ നില്ക്കണം. എല്ലാറ്റിനേയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു ശക്തിയുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. അപ്പോള് നമ്മുടെ അഹങ്കാരം ഇല്ലാതാകും. അതോടെ ജീവിതം ധന്യമാകും. ശാന്തിയും സമാധാനവും ഉണ്ടാകും.
