‘യഥാ തു ദീപസ്തനുതേ പ്രകാശം
കസ്തൂരികാദീഹ യഥാ സുഗന്ധം
തഥാചരത്നാനി സുരക്ഷിതാനി
ശ്രിയം സമേഷാം ച പരാം ദദന്തേ’
(ഒരു ദീപം നന്നായി തെളിയിച്ചു വച്ചാല് അത് എപ്രകാരം ഏവര്ക്കും പ്രകാശം പകരുന്നുവോ, എപ്രകാരം കസ്തൂരി, ചന്ദനം മുതലായവ സുഗന്ധത്തെ നല്കുന്നുവോ അപ്രകാരം രത്നങ്ങള്അഥവാ വിശിഷ്ട വസ്തുക്കള് വേണ്ടപോലെ സംരക്ഷിച്ചാല് അവ ഏവര്ക്കും ഐശ്വര്യം പ്രദാനം ചെയ്യും.)
തിരുവിതാംകൂര് രാജവംശത്തിലെ പദ്മനാഭദാസന്മാരായ രാജാക്കന്മാര് നൂറ്റാണ്ടുകളായി ശ്രീപദ്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ അമൂല്യവും അമേയവുമായ രത്നശേഖരവും സ്വര്ണവും വെള്ളിയുമെല്ലാം സംരക്ഷിച്ചുവരുന്നത് എന്തിനെന്നറിയാന് ഈ സുഭാഷിത സാരം ധാരാളം.
അവയുടെ സംരക്ഷണാവകാശം പരമോന്നത നീതിപീഠം തിരുവിതാംകൂര് രാജകുടുംബാംഗങ്ങളെ തന്നെ ഏല്പിച്ചതോടെ ആസ്തികരുടെ ആശങ്കകള്ക്ക് വിരാമമായി.
രാജാക്കന്മാരുടെ ത്യാഗവും ഭക്തിയും പ്രജാവാല്സല്യവും എന്നുവേണ്ട എല്ലാമെല്ലാമാണ് ഈ അമൂല്യവസ്തുക്കളെല്ലാം തന്നെ.
രത്നങ്ങള്, സാളഗ്രാമങ്ങള്, വലംപിരിശംഖ് മുതലായവ ഒരു സ്ഥലത്ത് വേണ്ടവിധം സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടാല് അവ ആ നാടിനു തന്നെ സര്വൈശ്വര്യങ്ങളുമുണ്ടാക്കും. കൂടുതല് സ്ഥലത്ത് അവയുടെ ശക്തി വ്യാപിപ്പിക്കണമെങ്കില് അവയുടെ ശേഖരവും അത്രയേറെ വേണം.
ഈ രഹസ്യമറിയാവുന്ന പണ്ഡിതരും, നിസ്വാര്ഥരും പ്രജാക്ഷേമതല്പരരുമായ രാജാക്കന്മാരുമാണ് രത്നങ്ങളും മറ്റും ഭീമമായൊരളവില് സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്. അത് ഇരിക്കുന്നിടത്തു തന്നെ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടാല്, ദീപം ഏവര്ക്കും വെളിച്ചം കൊടുക്കുന്നതു പോലെ ആസ്തിക, നാസ്തിക ഭേദമില്ലാതെ സര്വ ഐശ്വര്യങ്ങളേയും പ്രദാനം ചെയ്യും. നാസ്തികര് അത് അറിയുന്നില്ല എന്നു മാത്രം.
തൃശൂര് നടുവില് മഠം
ഇളമുറ അച്യുതഭാരതി സ്വാമിയാര്
