ചതുര്വേദാ: പുരാണാനി സര്വോപനിഷദസ്തഥാ
രാമായണം ഭാരതം ച ഗീതാ സദ്ദര്ശനാനി ച
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പുരാതന സാഹിത്യസൃഷ്ടികളാണ് വേദങ്ങള്. ആര്യന്മാരുടെ സുപ്രധാനവും സര്വസമ്മതവുമായ ഗ്രന്ഥം എന്നതിലുപരി, വേദങ്ങള് സകലധര്മങ്ങളുടേയും ദര്ശനങ്ങളുടേയും സംസ്ക്കാരത്തിന്റേയും സകല ശാസ്ത്രങ്ങളുടേയും വിജ്ഞാനത്തിന്റേയുമെല്ലാം മൂലസ്രോതസ്സാണ.് ഋഗ്വേദം, യജുര്വേദം, സാമവേദം, അഥര്വവേദം, എന്നിങ്ങനെ വേദങ്ങള് നാലെണ്ണമാണുള്ളത്. വേദപാഠങ്ങള് ഗുരുമുഖത്തു നിന്ന് കേട്ട് ശിഷ്യന് മന:പാഠമാക്കുന്ന രീതി നിലനിന്നിരുന്നതിനാല് ശ്രുതി എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. വേദങ്ങള് നാലായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നത് യജ്ഞത്തിലെ നാല് ആചാര്യന്മാര് ഉരുക്കഴിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങളെ ആധാരമാക്കിയാണ്. ഹോതാവ്(ഹവനം ചെയ്യുന്ന ആചാര്യന്) ദേവന്മാരെ സ്തുതിക്കുവാനും പ്രസാദിപ്പിക്കുവാനുമായി ഉരുക്കഴിക്കാനുള്ള മന്ത്രങ്ങളാണ് ഋഗ്വേദത്തിലുള്ളത്. അധ്വരു (യജ്ഞത്തില് മന്ത്രങ്ങള് ഉരുക്കഴിക്കുന്ന പുരോഹിതന്) യജ്ഞസമയത്ത് ചൊല്ലുന്ന മന്ത്രങ്ങള് അടങ്ങിയതാണ് യജുര്വേദം. ഉദ്ഗാതാവ് (സാമവേദം ഉരുക്കഴിക്കുന്ന ആചാര്യന്) സാമഗാനത്തില് ചൊല്ലുന്ന മന്ത്രങ്ങളാണ് സാമവേദത്തില് ഉള്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. യജ്ഞത്തിന്റെ മുഴുവന് അധികാരിയുമായ ബ്രഹ്മാവിനുള്ള ഈ മൂന്നു വേദങ്ങളെക്കൂടാതെയുള്ള മന്ത്രങ്ങള് അടങ്ങുന്നതാണ് അഥര്വവേദം.
(ഹോ. വെ. ശേഷാദ്രിയുടെ ‘ഏകാത്മതാസ്തോത്രം’ വ്യാഖ്യാനത്തില് നിന്ന്)
