തനുച്ഛായാഭിസ്തേ തരുണതരണിശ്രീസരണിഭിര്-
ദിവം സര്വ്വാമുര്വീമരുണിമനിമഗ്നാം സ്മരതിയഃ
ഭവന്ത്യസ്യ ത്രസ്യദ്വനഹരിണശാലീനനയനാഃ
സഹോര്വശ്യാ വശ്യാഃ കതി കതി ന ഗീര്വ്വാണ ഗണികാഃ
തരുണതരണിശ്രീസരണിഭിഃ ദിവ – ബാലാര്ക്ക സൂര്യപ്രഭയോടെയുള്ള ആകാശത്തെയും
സര്വാമുര്വ്വീം – സമസ്ത ഭൂമിയേയും
തനുച്ഛായാഭിഃ തേ – അവിടുത്തെ ദേഹകാന്തിയുടെ
അരുണിമ നിമഗ്നാം – ചെമന്ന കാന്തിയില് മുങ്ങിയ
സ്മരതി യഃ – യാതൊരാള് ധ്യാനിക്കുന്നോ അസ്യ – അവന്
ത്രസ്യദ്വനഹരിണ ശാലീന നയനാഃ – ഭയത്താല് തുടിക്കുന്ന മാനുകളുടെ മനോഹര നയനങ്ങള്(പോലുള്ള)
സഹോര്വശ്യാ ഗീര്വാണ ഗണികാഃ – (നയനങ്ങളോടുകൂടിയ) ഉര്വ്വശി തുടങ്ങിയ സ്വര്ഗ്ഗസുന്ദരിമാര്.
കതി കതി ന വശ്യാഃ ഭവതി – എത്രയെത്ര പേര് വശ്യകളായി ഭവിക്കുന്നില്ലാ?
അല്ലയോ ദേവീ ബാലാദിത്യകാന്തിയുള്ള അവിടുത്തെ ദേഹത്തെ യാതൊരുവന് ധ്യാനിക്കുന്നുവോ, അവന് ഭയത്താല് തുടിക്കുന്ന മാനുകളുടെ കണ്ണുകള്ക്കു തുല്യമായ കണ്ണുകളുള്ള ഉര്വശി തുടങ്ങിയ എത്രയെത്ര ദേവാംഗനമാര് വശ്യകളായി ഭവിക്കുന്നില്ലാ? എല്ലാവരും വശ്യകളാകും എന്നു സാരം!
ജന്മഭൂമി ഓണ്ലൈന്