കാനനമധ്യത്തിലൂടെ നടന്നു പോകുകയായിരുന്ന ഭീമസേനന് വഴിയിലൊരു കാഴ്ച കണ്ടു. പൂര്ണ ഗര്ഭിണിയായ ഒരു മാന്പേട പ്രസവവേദനയാല് പുളയുന്നു. മാനിനെ ലക്ഷ്യമിട്ട് വില്ലു കുലയ്ക്കുകയാണ് ഒരു വനവേടന്. എതിരെ നിന്നാകട്ടെ, മാനിന്റെ മേല് ചാടി വീഴാനൊരുങ്ങി ഒരു സിംഹവും.
പാവം മാന് ഇതൊന്നുമറിയുന്നില്ല. ഭീമസേനനന് ആകെ ചിന്താകുഴപ്പത്തിലായി. വേടനെ തടഞ്ഞാല് സിംഹം മാനിനു മേല് ചാടി വീഴും. സിംഹത്തെ തടഞ്ഞാല് വേടന്റെ അസ്ത്രം മാനിന്റെ ദേഹത്തു തുളച്ചു കയറും. രണ്ടായാലും മാനിന്റെ മരണം സുനിശ്ചിതം.
എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഭീമന് ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു. ‘ കൃഷ്ണാ ഭഗവാനേ രക്ഷിക്കണേ…….’
ദൈവഹിതം പ്രവചനാതീതമല്ലേ! ഉടന് ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടി. വേടനു ലക്ഷ്യം തെറ്റി. അസ്ത്രം സിംഹത്തിനു മേല് തറച്ചു. സിംഹം മറിഞ്ഞു വീണു. അതിശക്തമായൊരു മഴ പെയ്തു. ഭൂമി കുളിര്ത്തു. ഭീമന്റെ മനസ്സും. ആപത്തൊഴിഞ്ഞ മാന്പേട പ്രസവിച്ചു.
ഈശ്വരനിശ്ചയത്തെ ആര്ക്കും തടുക്കാനാവില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും ഭീമന് യാത്ര തുടര്ന്നു.
