ശൗനകമുനിയോടു സൂതന് പിന്നെയും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
അഗസ്ത്യമഹര്ഷി രാജശേഖര മഹാരാജാവിനോടു പറഞ്ഞു:- ഭൂപതേ, ധര്മ്മശാസ്താവിന്റെ സഹസ്രനാമവും, അഷ്ടോത്തരശതനാമങ്ങളും, കവചവും, സ്തോത്രവും, രഹസ്യമായ ലഘുപൂജാവിധിയും ഇനി മറ്റൊരു അവസരത്തില് ഞാന് അങ്ങേയ്ക്ക് പറഞ്ഞുതരുന്നതാണ്. താരകബ്രഹ്മത്തെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുവാനുള്ള മനോഹരമായ ക്ഷേത്രം ഉടന് തന്നെ പണികഴിപ്പിക്കുക. സാലപുരാധീശനായ ആചാര്യന് മതി താരകബ്രഹ്മത്തെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുവാന് (സാലപുരം എവിടെയാണ് എന്നു വ്യക്തമല്ല. സാലം എന്നതിന് മതില്, കോട്ട, വേലി, വൃക്ഷം, മരുത്, തേന്മാവ്, ഒരിനം മത്സ്യം എന്നിങ്ങനെയെല്ലാം അര്ത്ഥമുണ്ട്.) മഞ്ജാംബിക(മഞ്ചാംബിക)യ്ക്കു ചഞ്ചലമേതും കൂടാതെ ഒരു മഞ്ചം നിര്മ്മിക്കണം. ഭൂതഗണങ്ങളില് മുഖ്യനായ വാപരന് എന്ന ഭൂതത്തിന് മഹിഷീമാരികവനത്തില്(എരുമേലിയില്) നല്ലൊരു ആലയം ആദ്യമേ പണിതീര്ക്കണം. ശില്പികളേയും കൊണ്ട് ക്ഷേത്രനിര്മ്മാണത്തിനു പുറപ്പെടുക. അങ്ങേയ്ക്ക് സകലതും സാധിക്കും. ഇത്രയും പറഞ്ഞ് അത്യന്തം രഹസ്യാത്മകമായ ലഘുപൂജാക്രമം മഹാരാജാവിന് അഗസ്ത്യമഹര്ഷി ഉപദേശിച്ചു. ധര്മ്മശാസ്താവിന്റെ പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് താന് എത്തിച്ചേര്ന്നുകൊള്ളാം എന്നറിയിച്ച് അഗസ്ത്യമഹര്ഷി അന്തര്ദ്ധാനം ചെയ്തു.
സൂതന് പറഞ്ഞു: പാലുകൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണനും നെയ്യുകൊണ്ട് ക്ഷത്രിയനും തേന്കൊണ്ട് വൈശ്യനും ഭൂതനാഥനെ പൂജിക്കാം. മറ്റുള്ള വര്ണ്ണങ്ങള്ക്ക് അവരവര് ഭക്ഷിക്കുന്ന വസ്തുക്കള്കൊണ്ടും കലികാലത്തു പൂജിക്കാം. ധനമില്ലാത്തവനാണെങ്കിലും ഭക്തിമാനാണെങ്കില് ഇലയും (തുളസി, കൂവളം തുടങ്ങിയവ), ജലവും കൊണ്ടു മാത്രവും പൂജിക്കാം. എങ്ങനെ പൂജിച്ചാലും ഭക്തിയോടുകൂടിയവനാണെങ്കില് അവന്റെ പൂജ ഭൂതേശ്വരന് സ്വീകരിക്കും. ഭക്തിയില്ലാതെ സമര്പ്പിക്കുന്ന ഉപഹാരങ്ങളൊന്നും ആ മൃത്യുഞ്ജയപുത്രന് നോക്കുകയില്ല. ദേവപൂജയ്ക്ക് അധികാരികളല്ലാത്തവര് ആരൊക്കെയാണ് എന്നു ഞാന് പറഞ്ഞുതരാം. ഡംഭോടുകൂടി ഞാനാണു പൂജകന് എന്നു ഭാവിച്ച്; പൂജയ്ക്കൊരുക്കിവെച്ച ദ്രവ്യങ്ങള് പോരാ എന്നു കല്പിച്ച് ശിഷ്യരോട് ശണ്ഠകൂടുന്നവന് ഭൂതനാഥന്റെ പൂജയ്ക്കു യോഗ്യനല്ല. നല്ല വിനയവും ഭൂതനാഥനില് ഭക്തിയും എല്ലാവരോടും ദയയും സന്തോഷവുമുള്ളവന് എങ്ങനെ പൂജിച്ചാലും മുല്ലബാണാരിയുടെ പുത്രന് പ്രസാദിക്കും.
അതൊക്കെ നില്ക്കട്ടെ. അല്ലയോ ശൗനകാ, പന്തള മഹാരാജാവ് തുടര്ന്ന് ചെയ്ത കാര്യങ്ങള് കേള്ക്കുക. കുംഭോത്ഭവനായ അഗസ്ത്യന് മറഞ്ഞതിനുശേഷം സംപ്രീതനായ പന്തള മഹാരാജന് താരകബ്രഹ്മത്തെ പൂജിച്ചു. തുടര്ന്ന് ബ്രാഹ്മണരെ കാല്കഴുകിച്ച് വഴിപോലെ പൂജിച്ച് അന്നവും, വസ്ത്രവും, ധേനുവും (പശു), സ്വര്ണ്ണവുമെല്ലാം ദാനം ചെയ്തു സന്തുഷ്ടരാക്കി. ആര്യതാതന്റെ ഭക്തരില് പ്രധാനിയായ ആചാര്യനേയും വേണ്ടവിധം പൂജിച്ചശേഷം ശില്പിമാരോടും മന്ത്രിയോടും സേനകളോടും കൂടി ക്ഷേത്രനിര്മ്മാണത്തിനായി രാജാവ് യാത്രയാരംഭിച്ചു. പുലിക്കൂട്ടത്തെ കൊണ്ടുവരാന് ആര്യതാതനായ മണികണ്ഠന് വനത്തിലേയ്ക്കു പോയപ്പോള് കൊണ്ടുപോയതുപോലുള്ള ഒരു പൊക്കണം(തോള്മാറാപ്പ്, സഞ്ചി, ഭാണ്ഡം) എല്ലാവരും തലയിലേന്തുക എന്ന് രാജാവ് കല്പിച്ചു. ഒരു പൊക്കണം രാജാവും ശിരസ്സിലേറ്റി. ആര്യതാതന്റെ നാമങ്ങള് ഉച്ചത്തില് ജപിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രനിര്മ്മാണത്തിനായി അവര് പുറപ്പെട്ടു. യാത്രയ്ക്കു നല്ല ശകുനങ്ങള് കണ്ടുതുടങ്ങി. ദേവകള് സന്തോഷപൂര്വ്വം നിലകൊണ്ടു.
രാജാവും പരിവാരങ്ങളും മഹിഷീമാരികാവനത്തില് എത്തിച്ചേര്ന്നു. ശില്പികള് കോട്ടമൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു ക്ഷേത്രം അവിടെ വാപരനുവേണ്ടി പണിതീര്ത്തു. വില്ലും ശരങ്ങളും കുത്തിപ്പിടിച്ചു നില്ക്കുന്ന രൂപത്തില് വാപരനെ ബ്രാഹ്മണര് അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ആര്യതാതന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ടു വണങ്ങാന് പോകുന്ന ഭക്തന്മാരെ ദുഷ്ടമൃഗങ്ങള് ഉപദ്രവിക്കാതെ സംരക്ഷിക്കുന്നത് വാപരസ്വാമിയാണ്. വാപരസ്വാമിയെ പൂജിക്കുന്നതിനുള്ള പൂജാരിമാരേയും മഹാരാജാവ് നിയമിച്ചു. പിന്നീട് അലസാനദി (അഴുതയാറ്) കടന്ന് വന്പാപങ്ങളേയും അകറ്റുന്ന പമ്പയില് മഹാരാജാവും പരിവാരങ്ങളും സ്നാനം ചെയ്തു. മെല്ലെ സഞ്ചരിച്ച് പുണ്യവതിയായ ശബരി തപസ്സുചെയ്ത ആശ്രമഭൂമിയില് അവര് എത്തിച്ചേര്ന്നു.
സന്ധ്യയാകുന്ന പെണ്കിടാവു പ്രകാശിച്ചുതുടങ്ങി. ചന്തമേറുന്ന രാഗത്തില് പാടുന്ന അനുരാഗവതിയായ അവള് കോകമിഥുനങ്ങളുടെ അനുരാഗവും ഹരിച്ച് ഇന്ദുവാകുന്ന ചന്ദനപ്പൊട്ടോടെ വിലസി. സന്ധ്യാവന്ദനം നടത്തി ബ്രാഹ്മണരോടൊരുമിച്ച് ഫലങ്ങള് ഭക്ഷിച്ച് മഹാരാജാവും സേനയും വിശ്രമിച്ചു. എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയിട്ടും മഹാരാജാവിന് ഉറക്കം വന്നില്ല. ആ സമയത്ത് വീരനായ ഒരു പുരുഷന് വന്ന് രാജാവിനോടു പറഞ്ഞു. സ്വര്ണ്ണനിര്മ്മിതമായ ആലയത്തില് (പൊന്നമ്പലമേട്ടില്) വസിക്കുന്ന ഭൂതേശനാണ് എന്നെ അയച്ചത്. ഞാന് വാപരനാണ്. ധന്യനായ ഭവാനെ കൊണ്ടു ചെല്ലുവാനാണു എന്നെ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. മഹാരാജാവേ, നാം ഉടന് തന്നെ പുറപ്പെടണം. മറ്റുള്ളവര് ഉണരുന്നതിനു മുമ്പ് പെട്ടെന്നു തന്നെ ദേവനെകണ്ടിട്ടുവരാം ഭൂതനാഥന്റെ അസ്ത്രം അങ്ങയുടെ പരിവാരങ്ങള്ക്ക് ഒരാപത്തും വരാതെ കാത്തുരക്ഷിച്ച് ഇവിടെ നിലകൊള്ളും. ഇത്രയും പറഞ്ഞ് മനസ്സിനെ ജയിക്കുന്ന വേഗത്തില് രാജാവിനേയും കൊണ്ട് വാപരന് ഭൂതനാഥ സവിധത്തില് എത്തി.
ഭംഗിയേറിയ നവരത്നനിര്മ്മിതമായ ഉയര്ന്ന സാലങ്ങളാല് (വൃക്ഷങ്ങളാല്) ചുറ്റപ്പെട്ടതും സൂര്യകോടി പ്രഭയോടുകൂടിയതും താപസന്മാരാലും ദേവഗണങ്ങളാലും പരിസേവിതമായതും താപത്രയരഹിതവുമായ മംഗളകരമായ ഭൂതനാഥപുരം എത്രയും അത്ഭുതാവഹമെന്ന് മൂന്നുലോകങ്ങളിലുമുള്ളവര് പുകഴ്ത്തുന്നു. നാലുവേദങ്ങളും ആറു ശാസ്ത്രങ്ങളും സുന്ദരമൂര്ത്തികളായി അവിടെ നില്ക്കുന്നു. ബ്രഹ്മചര്യാവ്രതത്തോടുകൂടിയ കന്മഷഹീനരായ അനേകം ഭക്തന്മാര് അവിടെ നില്ക്കുന്നു. സത്യധര്മ്മം പശു രൂപമെടുത്ത് ഗോപുര കവാടത്തില് കാത്തു നില്ക്കുന്നു. സത്യധര്മ്മാനുജ്ഞ കിട്ടാതെ യാതൊരുവനും ഭൂതേശപാദങ്ങള്ക്കുസമീപം എത്തുകയില്ല. നാലുഭാഗത്തും വളര്ന്നുനില്ക്കുന്ന നവരത്നനിര്മ്മിതമായ സാലവൃക്ഷങ്ങള് കാണാം. അവയുടെ പൂര്വ്വഭാഗത്തുകൂടി(കിഴക്കുദിക്കിലൂടെ) കടന്നു ചെന്നാല് ധര്മ്മശാസ്താവിനെക്കണ്ട് വന്ദിക്കാം. സത്യവും എട്ടുധര്മ്മങ്ങളും അവിടെ മൂര്ത്തികളായി കാവല് നില്ക്കുന്നു. അവരെ സന്തുഷ്ടരാക്കിയാലേ വിഷ്ടപനാഥനെ കണ്ടു വണങ്ങാന് കഴിയൂ. മനഃശുദ്ധി, ആസ്തികചിന്ത(ഈശ്വരവിശ്വാസം), ശമം, ദീനരിലുള്ള കാരുണ്യം, മനഃസ്ഥൈര്യം, ഭക്തി, സന്തോഷം, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം എന്നിവയാണ് അഷ്ടധര്മ്മങ്ങള്. ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവും കൂടി ധര്മ്മങ്ങളില് വേണമെന്നാണ് ചിലരുടെ പക്ഷം. എന്നാല് ഞാന് പറഞ്ഞ എട്ടുധര്മ്മങ്ങളില് ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവും ഉള്ച്ചേര്ന്നിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
കത്തി ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയെപ്പോലെ അതീവശോഭയോടെ പ്രകാശിക്കുന്ന ഭൂതനാഥപുരത്തിലേക്ക് (മകരജ്യോതിപ്രകാശിക്കുന്ന പൊന്നമ്പലമേട്ടിലേക്ക് എന്നു സൂചന) വാപരന് മഹാരാജാവിനെ കൈപിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
… തുടരും
