546. പരബ്രഹ്മഃ – തിരിച്ചറിഞ്ഞെങ്കിലും ഉള്ക്കൊള്ളാനാകാത്ത ആ ചൈതന്യത്തിന്റെ അല്പാംശത്തെ ബുദ്ധിക്കും കഴിവിനുമൊപ്പം ആചാര്യന്മാര് പലതരത്തില് അവതരിപ്പിച്ചു. ആ ചൈതന്യത്തെ ഗുരുവായൂരപ്പനായി നാരായണ ഭട്ടപാദര് നമുക്കു പരിചയപ്പെടുത്തി. നാരായണീയത്തിന്റെ ഒന്നാമത്തെ ശ്ലോകത്തില് ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിശേഷിപ്പിക്കാനുപയോഗിച്ച ”സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകം, അനുപമിതം, കാലദേശാവധിഭ്യാം നിര്മ്മുക്തം, നിത്യമുക്തം, നിഗമശതസഹസ്രേണ നിര്ഭാസ്യമാനം, അസ്പഷ്ടം” തുടങ്ങിയ പ്രയോഗങ്ങള് പരബ്രഹ്മത്തിന്റെ നിര്വചനങ്ങള് ഉള്ക്കൊള്ളുന്നു എന്നുപറയാം. ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിന്റെ ഒന്നാം ശ്ലോകവും പരബ്രഹ്മതത്ത്വത്തിലേക്കു നയിക്കാന് പര്യാപ്തമാണ്. ഈ രണ്ടു ശ്ലോകങ്ങളും പഠിച്ച് അവയെക്കുറിച്ചു മനനം ചെയ്താല് പരബ്രഹ്മസാക്ഷാത്കാരത്തിലേക്കുള്ള പടികളിലെത്താം.
547. പരമേഷ്ഠീഃ – സര്വശ്രേഷ്ഠമായ സ്ഥാനത്തു സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവന് ബ്രഹ്മാവിനെ കുറിക്കാനാണ് അധികം പ്രയോഗമെങ്കിലും വിഷ്ണുവിന്റെയും ശിവന്റെയും പര്യായമായും ബ്രഹ്മത്തെകുറിക്കാനും പ്രയോഗം ഗുരുവായൂരപ്പ സഹസ്രനാമത്തില് പ്രയോഗിക്കുമ്പോള് എല്ലാ ലോകങ്ങള്ക്കും മേലേയുള്ള ആനന്ദസ്വരൂപമായ ഗോലോകത്തില് രാധാസമേതനായി വിരാജിക്കുന്ന പരബ്രഹ്മസ്വരൂപിയായ ശ്രീകൃഷ്ണനെ കുറിക്കുന്നതായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത് ഉചിതം.
548. പരാത്പരഃ – ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവനെക്കാള് ശ്രേഷ്ഠന്, സര്വാതിശായിയായവന്. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ളവയുടെ താരതമ്യപഠനത്തിനേ നമ്മുടെ ബുദ്ധിവ്യാപാരത്തിനു കഴിവുള്ളൂ. നമ്മുടെ ചിന്തയ്ക്കും ബുദ്ധിക്കും പരിമിതികളുണ്ട്. ഭഗവാനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുമ്പോള് ”മനോവാചാഃ മ ഗോചരഃ” (വാക്കുകൊണ്ടും ചിന്തകൊണ്ടും അറിയാനാകാത്തവന്) എന്നുപറഞ്ഞു പിന്മാറാം. പക്ഷേ സാധിക്കാത്തതു സാധിക്കാനുള്ള പരിശ്രമമാണ് മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതിക്കു കാരണം. ബ്രഹ്മരൂപിയായ ഗുരുവായൂരപ്പനെ അംഗപ്രത്യംഗവര്ണനയിലൂടെ നമുക്കു പരിചയപ്പെടുത്തിയ നാരായണഭട്ടതിരി പരാത്പരനായി ഗുരുവായൂരപ്പനെ രണ്ടാം ദശകം മൂന്നാം ശ്ലോകത്തില് അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ആ ശ്ലോകം ഉദ്ധരിക്കാം.
”യത് ത്രൈലോക്യ മഹീയസോ ളപിമഹിതംസമ്മോ-
ഹനം മോഹനാത്
കാന്തം കാന്തിനിധാനതോളപി മധുരം മാധുര്യധുര്യാ ദപി
സൗന്ദരേ്യാത്തരതോ ളപി സുന്ദരതരംത്വദ്രുപമാശ്ചര്യ തോ-
പ്യാശ്ചര്യം ഭുവനേ ന കസ്യകുതുകം പുഷ്ണാതി വിഷ്ണോ വിഭോ
ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം പഠിച്ചു മനനം ചെയ്താല് ഈ നാമത്തിന്റെ അര്ത്ഥം വ്യക്തമാകും.
.
(തുടരും)
ഡോ. ബി.സി.ബാലകൃഷ്ണന്
