449. വിജയ ഃ – മഹാഭാരതകഥയിലെ പ്രസിദ്ധ കഥാപാത്രമായ അര്ജ്ജുനന്റെ പര്യായമായി “വിജയഃ” എന്ന പദം പ്രസിദ്ധമാണ്. ശ്രീകൃഷ്ണനും അര്ജ്ജുനനും രണ്ടുപേരല്ല. വൈകുണ്ഠനായ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രണ്ടു രൂപങ്ങളായ നരനാരായണന്മാരാണ്. നാരായണനെപ്പോലെ നരനായ അര്ജ്ജുനനും വിജയനാണ്.
450. ജ്ഞാപക ഃ – ജ്ഞാപകന്, ജ്ഞാപനം ചെയ്യുന്നവന്. അറിയിക്കലാണു ജ്ഞാപനം. അറിയിക്കുന്നവന് ഗുരുവോ യജമാനനോ ആകാം. എല്ലാവരുടെയും ഉള്ളില് ആത്മരൂപത്തില് ഗുരുവായൂരപ്പന് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഓരോ പ്രവൃത്തിചെയ്യാന് തുടങ്ങുമ്പോഴും ഇതു ശരി, ഇതു തെറ്റ്, ഇതു ധര്മ്മം, ഇത് അധര്മ്മം എന്നിങ്ങനെ ചരാചരഗുരുവായ ഭഗവാന് നിര്ദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും. അഹങ്കാരവും കാമലോഭാദികളുംകൊണ്ട് ബാധിര്യം ബാധിച്ച മനുഷ്യന് ആ ജ്ഞാപനത്തെ മിക്കപ്പോഴും അവഗണിക്കും. ഭഗവാന് ഉള്ളിലിരുന്നു തരുന്ന ജ്ഞാപനം ശ്രദ്ധിക്കുന്നവര്ക്കു തെറ്റുപറ്റുകയില്ല. ജീവിതം ധര്മ്മനിഷ്ഠവും അര്ത്ഥപൂര്ണവുമാകും. ജ്ഞാപകന് യജമാനനുമാകാം. “ഇതു ചെയ്യൂ, ഇതു ചെയ്യരുത്” എന്നു ആജ്ഞാപിക്കുന്ന യജമാനനായും ഭഗവാനെ കണക്കാക്കാം.
451. ജ്ഞാനവിഗ്രഹഃ – ജ്ഞാനം ശരീരമായവന്, ജ്ഞാനമൂര്ത്തി ഏതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവും ജ്ഞാനമാണ്. ഏതറിവും കാലംകൊണ്ട് ജ്ഞാനത്തിലേക്കു നയിക്കും. ഏതൊന്നറിഞ്ഞാല് അറിയപ്പെടേണ്ടതായി മറ്റൊന്നും അവശേഷിക്കുന്നില്ലയോ ആ അറിവാണ് പരമമായ ജ്ഞാനം. കാലദേശാദികള്ക്ക് അതീതവും വാക്കിനും മനസ്സിനും അപ്രാപ്യവും അപരിഛിന്നവുമായ ജ്ഞാനമാണു ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ വിഗ്രഹം. അതിന്റെ ദിവൃപ്രതീകമാണ് ഗുരുവായൂരമ്പലത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠാവിഗ്രഹം.
(തുടരും)
ഡോ. ബി.സി.ബാലകൃഷ്ണന്
