ഭാരതീയ ആര്ഷസംസ്കാരത്തിന്റെ നിത്യസൗന്ദര്യവും അക്ഷയനിധിയുമാണ് രാമായണം. കാലതത്ത്വത്തിന്റെ അദൃശ്യമായ ഒഴുക്കില് എത്രയോ സാമ്രാജ്യങ്ങളും സംസ്കാരങ്ങളും അസ്തമിച്ചുപോയെങ്കിലും, വാത്മീകിമഹര്ഷിയുടെ ഹൃദയതന്തുക്കളില് നിന്ന് പ്രണവമന്ത്രം പോലെ ഉറവെടുത്ത ഈ ആദികാവ്യം ഇന്നും മനുഷ്യമനസ്സുകളില് അവിരാമം സ്പന്ദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കേവലമൊരു പുരാണകഥയോ കാവ്യസൗന്ദര്യത്തിന്റെ ആവിഷ്കാരമോ മാത്രമല്ല രാമായണം; മറിച്ച്, കാലാതിവര്ത്തിയായ മാനവധര്മ്മത്തിന്റെ നിത്യപ്രകാശവും, ആത്മീയോന്നതിയിലേക്കുള്ള ദിവ്യമായ വഴികാട്ടിയുമാണ്.
ധര്മ്മവിഗ്രഹമായ ശ്രീരാമചന്ദ്രനും രാമരാജ്യ സങ്കല്പവും
‘രാമോ വിഗ്രഹവാന് ധര്മ്മഃ’ – രാമന് കേവലമൊരു വ്യക്തിയോ അയോദ്ധ്യയിലെ രാജാവോ മാത്രമല്ല, സാക്ഷാല് ജീവസ്സുറ്റ ധര്മ്മത്തിന്റെ സങ്കല്പ്പമാണ്. പിതൃവാക്യപരിപാലനത്തിനായി സര്വ്വ ഐശ്വര്യങ്ങളും സുഖലോലുപതയും ത്യജിച്ച് വനവാസത്തിന് ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടപ്പോഴും, രാജധര്മ്മത്തിനും പ്രജാക്ഷേമത്തിനും വേണ്ടി സ്വന്തം ആനന്ദങ്ങളെ നിഷ്കരുണം ബലികഴിച്ചപ്പോഴും ശ്രീരാമചന്ദ്രന് കാട്ടിത്തന്നത് കര്ത്തവ്യബോധത്തിന്റെ പരമോന്നത മാതൃകയാണ്.
ഭൗതികമായ നേട്ടങ്ങള്ക്കും അധികാരമോഹങ്ങള്ക്കും അപ്പുറം, വ്യക്തിബന്ധങ്ങളില് പുലര്ത്തേണ്ട വിശുദ്ധിയും, പവിത്രമായ സദാചാരനിഷ്ഠയുമാണ് ശാശ്വതമായ സമാധാനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നത് എന്ന് രാമകഥ നമ്മെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു. നീതിയും സത്യവും കരുണയും സമത്വവും പുലരുന്ന ‘രാമരാജ്യം’ എന്നത് കേവലമൊരു രാഷ്ട്രീയ സങ്കല്പമല്ല, മറിച്ച് ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ഉള്ളില് തെളിയേണ്ട ഉന്നതമായ ധര്മ്മബോധത്തിന്റെ ആവിഷ്കാരമാണ്.
ധര്മ്മസങ്കടങ്ങളും പാത്രസൃഷ്ടിയുടെ സാഹിത്യവിശുദ്ധിയും
രാമായണത്തിലെ ഓരോ കഥാപാത്രവും മനുഷ്യാവസ്ഥകളുടെ വിഭിന്ന തലങ്ങളെയും ധര്മ്മസങ്കടങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പവിത്രതയുടെയും ആത്മശക്തിയുടെയും സഹനത്തിന്റെയും സഹസ്രസൂര്യശോഭയായി തിളങ്ങുന്ന സീതാദേവി; അഹങ്കാരവും സ്വാര്ത്ഥതയും ഇല്ലാത്ത ഭ്രാതൃസ്നേഹത്തിന്റെ നിഷ്കളങ്ക മാതൃകകളായ ലക്ഷ്മണനും ഭരതനും ശത്രുഘ്നനും; അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയുടെയും സ്വാമിഭക്തിയുടെയും മഹാസമുദ്രമായ ഹനുമാന് ഇവരെല്ലാം ഓരോ വായനക്കാരന്റെയും മനസ്സിനെ സംസ്കരിച്ചെടുക്കുന്നു.
നന്മയും തിന്മയും തമ്മിലുള്ള സനാതനമായ പോരാട്ടത്തില്, നന്മയുടെ അന്തിമവിജയത്തെയാണ് രാമായണം പ്രഘോഷിക്കുന്നത്. പാണ്ഡിത്യത്തിലും ശക്തിയിലും ലോകപ്രശസ്തനായിരുന്നിട്ടും അധര്മ്മത്തിന്റെ വഴിയില് സഞ്ചരിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം അപചയം സംഭവിച്ച രാവണന്റെ ചരിത്രം, അധര്മ്മത്തിന്റെ പതനം നിശ്ചിതമാണെന്ന മഹത്തായ സത്യം ലോകത്തിന് കാട്ടിക്കൊടുക്കുന്നു.
അദ്ധ്യാത്മരാമായണവും മലയാളിമനസ്സിലെ രാമസ്പര്ശവും
തമസ നദിയുടെ തീരത്തുനിന്ന് ആരംഭിച്ച ആ അക്ഷരപ്രവാഹം കിളികളിലൂടെയും വന്ദനശ്ലോകങ്ങളിലൂടെയും തലമുറകളിലേക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടു. കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തില് രാമായണത്തിനുള്ള സ്ഥാനം അതിവിശിഷ്ടമാണ്. കര്ക്കടക മാസത്തിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ നാളുകളില്, ഗൃഹാങ്കണങ്ങളില് നിന്ന് ഉതിര്ന്നു വീഴുന്ന അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിന്റെ വരികള് മലയാളിയുടെ ആത്മാവിനെ തൊട്ടുണര്ത്തുന്നവയാണ്.
തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛന് തന്റെ ഭക്തിരസപ്രധാനമായ ശൈലിയിലൂടെ വിവര്ത്തനം ചെയ്ത രാമായണം, കേവലമൊരു അക്ഷരവായനയല്ല; മറിച്ച് ദുഃഖങ്ങളും ദുരിതങ്ങളും നിറഞ്ഞ ജീവിതസാഗരത്തെ തരണം ചെയ്യാനുള്ള അമൃതൗഷധമാണ്. അത് കാതിലല്ല, മറിച്ച് ഓരോ മലയാളി ഹൃദയത്തിലാണ് മാറ്റൊലിക്കൊള്ളുന്നത്.
ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിലെ രാമായണ പ്രസക്തി
മൂല്യച്യുതികളും സ്വാര്ത്ഥതയും മാനസിക സംഘര്ഷങ്ങളും നിഴല്വീഴ്ത്തുന്ന ഈ ആധുനിക യുഗത്തില്, രാമായണ ദര്ശനങ്ങള് മുന്പെങ്ങുമില്ലാത്തവിധം പ്രസക്തമാകുകയാണ്. മാതാപിതാക്കളോടുള്ള ഭക്തി, സഹോദരസ്നേഹം, പ്രജാക്ഷേമം, പരിസ്ഥിതിബന്ധം, വചനപാലനം തുടങ്ങി രാമായണം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന സന്ദേശങ്ങള് ഏത് കാലഘട്ടത്തിനും സന്മാര്ഗ്ഗദര്ശനിയാണ്.
മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ദുരഹങ്കാരവും കാമക്രോധങ്ങളുമാകുന്ന രാവണനെ നിഗ്രഹിച്ച്, സ്നേഹവും സഹനവും കര്ത്തവ്യബോധവും നിറഞ്ഞ രാമരാജ്യം നമ്മുടെ ആത്മാവില് പുനഃസൃഷ്ടിക്കാന് ഈ നിത്യകാവ്യം നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കട്ടെ.
ജന്മഭൂമി ഓണ്ലൈന്