മിഥിലയില് നിന്ന് മടങ്ങിയ ശ്രീരാമനെയും സീതയെയും അയോധ്യ സന്തോഷത്തോടെ വരവേറ്റു. കാലം കടന്നപോയി. രാമന്റെ സൗമ്യതയും ധര്മ്മനിഷ്ഠയും ജനങ്ങളോടുള്ള കരുതലും കണ്ട ദശരഥ മഹാരാജാവ് ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി. രാജ്യഭാരം ഇനി രാമനെ ഏല്പ്പിക്കണം. മഹര്ഷി വസിഷ്ഠനുമായും മന്ത്രിമാരുമായും ആലോചിച്ച ശേഷം പട്ടാഭിഷേകത്തിനുള്ള ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു. അയോധ്യ മുഴുവന് ഉത്സവപ്രതീതിയിലായി. വീഥികള് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടു. ജനങ്ങളുടെ മനസ്സില് ഒരേയൊരു സന്തോഷംധര്മ്മനിഷ്ഠനായ രാമന് നാളെ രാജാവാകും.
രാമന് ഈ വാര്ത്ത ഒരു അധികാരലബ്ധിയുടെ ആഹ്ലാദമായിരുന്നില്ല. രാജ്യം ഭരിക്കുക എന്നത് ഒരു ബഹുമതിയേക്കാള് വലിയ ഉത്തരവാദിത്തമാണെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് പട്ടാഭിഷേകത്തിന്റെ ഒരുക്കങ്ങള്ക്കിടയിലും രാമന് പതിവുപോലെ ശാന്തനും വിനീതനുമായി നിലകൊണ്ടത്.
ജീവിതത്തില് ചില സന്തോഷങ്ങള് നമ്മുടെ കൈയ്യകലത്തിലെത്തും. എന്നാല് ജീവിതത്തിന്റെ അടുത്ത അധ്യായം എന്താണെന്ന് മനുഷ്യന് അറിയില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സന്തോഷത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങളിലും വിനയവും സമചിത്തതയും കൈവിടരുതെന്ന് രാമായണം ഓര്മിപ്പിക്കുന്നു.
രാമസ്പര്ശം: അധികാരം മനുഷ്യനെ മഹാനാക്കുന്നില്ല; അധികാരത്തിന് മുമ്പുള്ള വിനയമാണ് മഹത്വം സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.
















