മന്ഥരയുടെ ഉപദേശത്താല് കൈകേയിയുടെ ഹൃദയം കഠോരമായി. രാത്രി ദശരഥന് രാജ്ഞിയുടെ കൊട്ടാരത്തിലെത്തിയപ്പോള്, തനിക്ക് കിട്ടാനുള്ള രണ്ട് വരങ്ങളും ഇപ്പോള്ത്തന്നെ നടപ്പാക്കിത്തരണം എന്നാവശ്യപ്പെട്ടു. ഭരതനെ രാജാവാക്കണമെന്നും രാമനെ വനത്തില് അയക്കണമെന്നും കൈകേയി തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. ദശരഥന് തന്റെ സത്യവ്രതത്താല് സ്വയം ബന്ധിതനായിരുന്നതിനാല് താന് പണ്ട് നല്കിയ വരങ്ങള് ഇപ്പോള് കൈകേയി ആവശ്യപ്പെട്ടതുപോലെതന്നെ നടപ്പിലാക്കുക മാത്രമേ മാര്ഗ്ഗമുള്ളൂ എന്നറിഞ്ഞു തകര്ന്നുപോയി.
നഗരം മുഴുവനും ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് അഭിഷേകാഘോഷങ്ങള്ക്കായി തയ്യാറായി രാമന്റെ വരവിനായി കാത്തിരുന്നെങ്കിലും പ്രഭാതമായപ്പോള് എല്ലാം തിരിഞ്ഞുമറിഞ്ഞു, അതി ദുഃഖകരമായ ഒരു വാര്ത്തയുമായാണ് അയോദ്ധ്യ അന്നത്തെ പ്രഭാതത്തെ എതിരേറ്റത്.
പ്രഭാതത്തില് രാജകൊട്ടാരത്തിലെത്തിയ മന്ത്രി സുമന്ത്രര് കൊട്ടാരമാകെ മൂകശോകമായിരിക്കുന്നതു കണ്ട് അത്ഭുതത്തോടും ആകാംക്ഷയോടുംകൂടി ദശരഥരാജാവിനെ പള്ളിയുണര്ത്താന് പോയപ്പോള് കാണുന്നത് ദശരഥന് വെറും തറയില് വീണ് കിടക്കുന്നതാണ്. അദ്ദേഹം ദുഃഖം കൊണ്ട് ചേതനയറ്റ് കിടക്കുന്നു. കൈകേയി, തന്റെ തീരുമാനത്തില് ഉറച്ച് ശാന്തയായി ദൃഢതയോടെ നിന്നു. രാമനാണ് രാജാവിന്റെ വേദനയ്ക്ക് കാരണമെന്ന് അവര് തികച്ചും കാര്യ മാത്രാപ്രസക്തമായി വിശദീകരിച്ചു.
ഉടനെതന്നെ സുമന്ത്രര് രാമനെ കൊണ്ടുവരാന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൊട്ടാരത്തില് എത്തി. തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന ദുരന്തം രാമന് അറിയാമായിരുന്നില്ല. രാമന് ആദരവോടെ നിലത്ത് കുനിഞ്ഞിരുന്നു പിതാവിനെ സ്നേഹപൂര്വം ആശ്വസിപ്പിച്ചു. കൈകേയി, ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയുമില്ലാത്ത സ്വരത്തില് തന്റെ തീരുമാനം അറിയിച്ചു. അവര് ആവശ്യപ്പെട്ടത് തനിക്ക് അവകാശപ്പെട്ട വരങ്ങളാണ് എന്ന് വെളിപ്പെടുത്തി.

”പിതാവിന്റെ സത്യവ്രതം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനേക്കാള്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകള് അനുസരിക്കുന്നതിനേക്കാള് വലിയ കര്ത്തവ്യം എന്താണുള്ളത്?” രാമന് പറഞ്ഞു. ഭരതനു രാജ്യം ഭരിക്കാന് വിട്ടുകൊടുത്ത്, യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ വനത്തിലേക്ക് പോയ്ക്കൊള്ളാമെന്ന് കൈകേയിയെ അറിയിച്ചു.
”അച്ഛാ, രാജ്യഭാരം വലിയ ഒരു ചുമതലയാണ്. വനത്തിലെ ജീവിതമോ ലളിതവും പ്രശാന്തവുമാണ്. എന്നെ സത്യത്തിന്റെ, ധര്മ്മത്തിന്റെ പാതയില് പോവാന് അനുവദിച്ചാലും.”
വനവാസത്തിനു പുറപ്പെടുന്നതിനു മുന്പ് രാമന് തന്റെ പെറ്റമ്മ കൗസല്യയോട് വിടപ റയാന് രാജ്ഞിയുടെ കൊട്ടാരത്തിലെത്തി. രാമന് അമ്മയോട് അച്ഛന്റെ കൊട്ടാരത്തില് ആകസ്മികമായ ഉണ്ടായ തീരുമാനങ്ങളും മറ്റും വിശദീകരിച്ചു. ഇത് കേട്ടുനിന്ന ലക്ഷ്മണന്, അതികോപത്തോടെ, രാമനോട് കൈകേയിയെ എതിര്ക്കാനും ബലാല്ക്കാരമായി രാജസിംഹാസനം പിടിച്ചെടുക്കാനും ആവശ്യപ്പെട്ടു. പക്ഷേ എപ്പോഴും പ്രശാന്തമതിയായ രാമന്, തന്റെ സഹോദരന്റെ കോപത്തെ സാന്ത്വനവാക്കുകളാല് നിയന്ത്രിച്ചു നിര്ത്തുകയാണ് ചെയ്തത്.
















