സീതാന്വേഷണത്തിനായി ലങ്കയിലേക്ക് പുറപ്പെടുന്ന ഹനൂമാന്റെ ദൃഢനിശ്ചയവും ലക്ഷ്യബോധവും നമുക്ക് ഓരോരുത്തര്ക്കും വഴികാട്ടിയാണ്. ‘മാനസേ ചിന്തിച്ചുറപ്പിച്ചു നിശ്ചലം’ എന്നാണ് എഴുത്തച്ഛന് പറയുന്നത്. ‘ദശവദനപുരിയില് നിജഹൃദയവും ഉറപ്പിച്ചു’ എന്ന് വീണ്ടും ആ ദൃഢനിശ്ചയത്തെ അരക്കിട്ട് ഉറപ്പിക്കുന്നു. വഴിമധ്യേയുള്ള ഒരു പ്രലോഭനത്തിനും വശംവദനാകാതെ സീതാന്വേഷണം എന്ന ഏക ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള കുതിപ്പ് എല്ലാവര്ക്കും മാര്ഗ്ഗദര്ശകം തന്നെ. തടസ്സങ്ങളെ തച്ചുടച്ചും പ്രലോഭനങ്ങളില് കണ്ണുടക്കാതെയും ഉത്തമ വിശ്വാസത്തോടെ സഞ്ചരിച്ചാല് ഏതു വിജയവും കൈവരിക്കാമെന്ന് ഹനൂമാന് നമ്മെ കാണിച്ചുതരുന്നു.
ഹനുമാന്റെ വഴിമധ്യേ സുരസ എന്ന രാക്ഷസി എത്തുന്നു. സുരസ വാ പിളര്ക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ഹനുമാനും വലുപ്പമേറി വരുന്നു. അവസാനം ഹനുമാന് പെട്ടെന്ന് കൃശഗാത്രനായി വായില് പ്രവേശിച്ചു പുറത്തുവരുന്നു. ആ വിസ്മയം കണ്ട് സുരസ ഹനുമാനെ വന്ദിക്കുന്നു. കുറച്ചുകൂടി യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള് മൈനാക പര്വ്വതം മാനുഷവേഷം പൂണ്ട് മാടി വിളിക്കുന്നു. അമൃതസമമായ ജലം കുടിക്കാനും മധുരതരമായ ഫലങ്ങള് ഭക്ഷിക്കാനും തുടര്ന്ന് വിശ്രമിക്കാനും എല്ലാം മൈനാക പര്വ്വതം ഉപദേശിക്കുന്നു. എന്നാല് ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയില് ഈ സുഖഭോഗങ്ങളെല്ലാം ത്യജിക്കുകയാണ് ഹനുമാന്. നിഴലിനെ പിടിച്ചുനിര്ത്തിക്കൊണ്ട് വഴിയിലുള്ളവരെ കൊന്നു തിന്നുന്ന സിംഹികയെ കാലുകൊണ്ട് ശക്തിയായി തൊഴിച്ചു മാറ്റുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും തരണം ചെയ്യുന്നു. പ്രലോഭനങ്ങളില് പതറാത്ത മനസ്സും അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസവും ലക്ഷ്യം നേടാനുള്ള നിശ്ചയദാര്ഢ്യവും എക്കാലത്തും ഏത് തലമുറയ്ക്കും വഴികാട്ടിയാണ് എന്ന് ഹനൂമാന് സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളിലൂടെ കാട്ടിത്തരുന്നു.
















