മക്കളേ,
ഈശ്വരാരാധനയുടെയും ഈശ്വര സമര്‍പ്പണത്തിന്റെയും സന്ദേശമാണ് നവരാത്രി നല്‍കുന്നത്. സകല സൗഭാഗ്യങ്ങളും പരമമായ സത്യസാക്ഷാത്ക്കാരവും ലക്ഷ്യമാക്കി നമ്മള്‍ നവരാത്രി നാളുകളില്‍ ഈശ്വരനെ മാതൃരൂപത്തില്‍ ആരാധിക്കുന്നു.
നമ്മള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന ദുഃഖങ്ങളും ദുരിതങ്ങളും ശമിക്കുവാനും ഐശ്വര്യവും വിജയവും നേടുവാനും നിരന്തരമായ ഈശ്വരാരാധനയും അനുഷ്ഠാനവും ആവശ്യമാണ്. അതിലൂടെ പൂര്‍ണത പ്രാപിക്കുന്നതുവരെയുള്ള സാധനയുടെ പ്രതീകമാണ് നവരാത്രികാലത്തെ അനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍.
ഈ ലോകം ഒരു സൂപ്പര്‍മാര്‍ക്കറ്റു പോലെയാണ്. എന്തും ഇവിടെ ലഭിക്കും. എന്നാല്‍ ആഗ്രഹിക്കാനും സ്വീകരിക്കാനും യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ യോഗ്യമായിട്ടുള്ളത് എന്താണ് എന്നു നമ്മള്‍ ആദ്യംതന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കണം. വാസ്തവത്തില്‍ നമുക്കു വരിക്കാന്‍ യോഗ്യമായത് ഈശ്വരന് മാത്രമാണ്, ജഗദംബിക മാത്രമാണ്. എല്ലാ കാര്യത്തിലും നമുക്ക് ആശ്രയിക്കാന്‍ കഴിയുന്നത് ആ അമ്മയെ മാത്രമാണ്. ഒരു കുഞ്ഞ്, എന്തെങ്കിലും ഒരു വിഷമം തോന്നിയാല്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ഭയം തോന്നിയാല്‍ എന്താണ് ചെയ്യുക. അമ്മയെ വിളിച്ച് കരയും. അമ്മ ഓടിവന്ന് കുഞ്ഞിനെ എടുക്കും. അമ്മയുടെ മടിത്തട്ടില്‍ ഇരുത്തും. പിന്നെ അവന് ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും ആധിയില്ല. ഇന്നത്തെക്കുറിച്ചും നാളെയെക്കുറിച്ചും ചിന്തയില്ല. അമ്മയുടെ സംരക്ഷണത്തിന്റെ ചിറകിന്‍ കീഴില്‍ അഭയവും ആനന്ദവും കുഞ്ഞ് അനുഭവിക്കുന്നു. ഇതുപോലെ ഒരു ബന്ധം നമുക്ക് ഈശ്വരനോട് അല്ലെങ്കില്‍ ദേവിയോട് ഉണ്ടാവണം. പരമമായ ആശ്രയവും അഭയവും ഈശ്വരന് മാത്രമാണെന്നു നമ്മള്‍ മനസ്സിലാക്കണം.
നവരാത്രികാലം മനസ്സിനെയും ശരീരത്തെയും ശുദ്ധമാക്കാനുള്ള വ്രതകാലമാണ്. ഇതിന് ഒന്നാമതായി വേണ്ടത് ഈശ്വരസ്മരണയാണ്. ദേവീപൂജ, രണ്ടു നേരം ലളിതാസഹസ്രനാമാര്‍ച്ചന, ദേവീമാഹാത്മ്യപാരായണം, ദേവീഭാഗവത പാരായണം തുടങ്ങിയവയെല്ലാം നവരാത്രി കാലത്ത് ഭക്തന്മാര്‍ അനുഷ്ഠിക്കാറുണ്ട്. അതുപോലെതന്നെ പ്രധാനമാണ് ഉപവാസവും. ഉപവസിക്കുക എന്നാല്‍ ഈശ്വരന് സമീപം വസിക്കുക എന്നതാണ്, സര്‍വ്വേന്ദ്രിയങ്ങളും ഈശ്വരോന്മുഖമാക്കുക എന്നതാണ്. ഒപ്പം ആഹാരനിയന്ത്രണവും വേണം. നവരാത്രികാലത്ത് ആഹാരം പൂര്‍ണ്ണമായി ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരും ഒരു നേരം മാത്രം ആഹാരം കഴിക്കുന്നവരും ഉണ്ട്. കുറഞ്ഞപക്ഷം മത്സ്യമാംസാദികളെങ്കിലും ഉപേക്ഷിക്കണമെന്നാണ് വിധി.
നമ്മള്‍ കഴിക്കുന്ന സ്ഥൂലമായ ആഹാരവസ്തുക്കളില്‍ നിന്നുമാത്രമല്ല നമുക്ക് ഊര്‍ജ്ജം ലഭിക്കുന്നത്. ഭൂമി ജലം അഗ്‌നി വായു ആകാശം തുടങ്ങി എല്ലാ പഞ്ചഭൂതങ്ങളില്‍ നിന്നും നമുക്ക് ഊര്‍ജ്ജം ലഭിക്കുന്നുണ്ട്. സ്ഥൂലമായ ആഹാരം കുറയ്‌ക്കുമ്പോള്‍ സൂക്ഷ്മമായ ആഹാരം സ്വീകരിക്കാനുള്ള ശരീരത്തിന്റെയും മനസിന്റെയും കഴിവ് വര്‍ദ്ധിക്കുകയാണ്. വിവേകപൂര്‍വ്വം ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ചാല്‍ ക്ഷീണവും തളര്‍ച്ചയും നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടില്ല. മറിച്ച് കൂടുതല്‍ ഉന്മേഷവും ഏകാഗ്രതയും ശാന്തിയും ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും .
വ്രതങ്ങള്‍, മനസ്സിന്റെ അലകളെ തടഞ്ഞുനിര്‍ത്താനുള്ള പ്രായോഗിക പദ്ധതികളാണ്. എത്രകണ്ട് മനസ്സിനെ നിയന്ത്രണത്തില്‍ കൊണ്ടുവരുന്നുവോ അത്രകണ്ട് മനസ്സിന്റെ ശക്തി വര്‍ദ്ധിക്കുന്നു. ഒരു വള്ളം പണിയണമെങ്കില്‍ അതിനുള്ള തടി വേണ്ടവണ്ണം വളഞ്ഞുകിട്ടണം. അതിനായി തടിയെ ചൂടു പിടിപ്പിക്കും. അതുപോലെയാണ് വ്രതങ്ങള്‍. മനസ്സിനെ നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തില്‍ കൊണ്ടുവരാന്‍ വ്രതങ്ങള്‍ സഹായിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ വ്രതങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഇതിലുപരി നമ്മള്‍ ഉപാസിക്കുന്ന ദേവതയുടെ അനുഗ്രഹം കൂടി ലഭിക്കും.
പുരാണങ്ങളില്‍ ദേവി അസുരന്മാരെ നിഗ്രഹിക്കുന്ന കഥകള്‍ നമ്മള്‍ വായിക്കാറുണ്ട്. വാസ്തവത്തില്‍ നമ്മള്‍ നമ്മളെത്തന്നെ ഉദ്ധരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ അതിനു തടസ്സമായി നില്‍ക്കുന്ന ദുര്‍വാസനകള്‍ തന്നെയാണ് അസുരന്മാര്‍. ആ ദുര്‍വാസനകളെയാണ് ദേവി ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നത്. ഓരോ ജീവനും ത്രിഗുണങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച് മുക്തി പ്രാപിക്കുന്നതാണ് നവരാത്രിയുടെ തത്ത്വം.
ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ്, അവിടുത്തെ ശക്തികൊണ്ടാണ് നമ്മള്‍ ജീവിതത്തില്‍ എല്ലാ വിജയങ്ങളും കൈവരിക്കുന്നത്. ആ ബോധം ഉള്ളില്‍ ഉണരാനും വിജയങ്ങളില്‍ മതിമറന്ന് അഹങ്കരിക്കാതിരിക്കാനും നവരാത്രി നമ്മെ ഉദ്‌ബോധിപ്പിക്കുന്നു. സമര്‍പ്പണഭാവത്തോടെ ജീവിതം നയിക്കുവാനും ശരിയായ സാധനയിലൂടെ ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരം നേടി ജീവിതം ധന്യമായിത്തീരാനും പരാശക്തി നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
മാതാ അമൃതാനന്ദമയി
