1947 ഓഗസ്റ്റ് 15ന് ഇന്ത്യ ബ്രിട്ടീഷ് കോമണ്‍വെല്‍ത്തിനു കീഴിലുള്ള പുത്രികാരാജ്യം ആയിട്ടാണ് സ്വതന്ത്രമായത്. ഇതിന്റെ തലവന്‍ ജോര്‍ജ് ആറാമന്‍ രാജാവും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാരതത്തിലെ പ്രതിനിധി ഗവര്‍ണര്‍ ജനറലും ആയിരുന്നു. 1950 ജനുവരി 26ന് ഇന്ത്യ റിപ്പബ്ലിക്കായപ്പോള്‍ രാജാവിന്റെയും ഗവര്‍ണര്‍ ജനറലിന്റെയും പദവികള്‍ ഇല്ലാതാവുകയും പകരം രാഷ്‌ട്രപതിയുടെ പദവി നിലവില്‍ വരുകയും ചെയ്തു. ആദ്യത്തെ രാഷ്‌ട്രപതിയായി ഡോ. രാജേന്ദ്രപ്രസാദ് സ്ഥാനമേല്‍ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഭരണഘടനയനുസരിച്ച് ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്‌ട്രപതിയുടേത് സവിശേഷമായ അധികാര സ്ഥാനമാണ്. ഇന്ത്യയുടെ സര്‍വ്വസൈന്യാധിപനായ രാഷ്‌ട്രപതിയാണ് സുപ്രീംകോടതിയിലേയും ഹൈക്കോടതിയിലെയും ജഡ്ജിമാരെ നിയമിക്കുന്നത്. പാര്‍ലമെന്റ് സമ്മേളനം വിളിച്ചുചേര്‍ക്കുന്നതിനുള്ള അധികാരവും പാര്‍ലമെന്റ് സമ്മേളിക്കാത്ത സമയത്ത് ഓര്‍ഡിനന്‍സ് പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതും രാഷ്‌ട്രപതിയുടെ ചുമതലയാണ്. നിര്‍ണ്ണായക ഘട്ടങ്ങളില്‍ അടിയന്തരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനും രാജ്യസഭയിലേയ്‌ക്ക് 12 അംഗങ്ങളെ നാമനിര്‍ദ്ദേശം ചെയ്യുന്നതിനും രാഷ്ട്രപതിക്ക് അധികാരമുണ്ട്.
രാഷ്‌ട്രത്തലവന്‍ എന്ന നിലയില്‍ എല്ലാ സുപ്രധാന നിയമനങ്ങളും രാഷ്‌ട്രപതിയാണ് നടത്തുന്നത്. പ്രധാനമന്ത്രി, കേന്ദ്രമന്ത്രിമാര്‍, സംസ്ഥാന ഗവര്‍ണര്‍മാര്‍, മുഖ്യ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷണര്‍, യുപിഎസ്‌സി ചെയര്‍മാന്‍, സൈനിക മേധാവികള്‍, സുപ്രീം കോടതി-ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിമാര്‍ തുടങ്ങിയവരെ നിയമിക്കുന്നത് രാഷ്‌ട്രപതിയാണ്.
പാര്‍ലമെന്റ് പാസാക്കുന്ന ബില്ലുകള്‍ നിയമമാകണമെങ്കില്‍ രാഷ്‌ട്രപതി ഒപ്പിടേണ്ടതുണ്ട്. പാര്‍ലമെന്റ് സമ്മേളനം തുടങ്ങുന്നത് രാഷ്‌ട്രപതിയുടെ പ്രസംഗത്തോടെയാണ്. കൂടാതെ ലോക്‌സഭയിലേക്ക് രണ്ടുപേരെയും രാജ്യസഭയിലേക്ക് പന്ത്രണ്ടുപേരെയും നിയമിക്കാനുള്ള അധികാരവും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്. ചില പ്രത്യേക ഘട്ടങ്ങളില്‍ അടിയന്തരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിക്കാനും രാഷ്ട്രപതിക്ക് അധികാരമുണ്ട്.
