പ്രകൃതിലോകം മര്‍ത്യലോകമായും മര്‍ത്യലോകം പ്രകൃതിലോകമായും ജനന മരണങ്ങളില്‍ക്കൂടി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു. എങ്ങനെയെന്നാല്‍ മരണത്തിങ്കല്‍ പ്രകൃതി ലോകമായിട്ടും ജനനത്തിങ്കല്‍ മര്‍ത്യലോകമായിട്ടും രൂപാന്തപ്പെടുന്നു. പഞ്ചഭൂതങ്ങള്‍ ഏകോപിച്ചാല്‍ സൃഷ്ടി ഉളവാകുന്നു. പഞ്ചഭൂതങ്ങള്‍ ഒന്നൊന്നായി ഒടുങ്ങിയാല്‍ സൃഷ്ടി നശിക്കുന്നു. പഞ്ചഭൂതങ്ങളില്‍ ഒന്നാമതായി പിരിഞ്ഞത് അഗ്നിയാകുന്നു. അതത്രെ ആകാശം.
ഈ അഗ്നിയില്‍ നിന്നുത്ഭവിക്കുന്നത് ആവിയാകുന്നു. ആവിയില്‍ നിന്നുത്ഭവിക്കുന്നതത്രെ വായു. അതത്രെ സര്‍വ്വസൃഷ്ടികള്‍ക്കും ജീവന്‍. ഈ ജീവനില്‍ നിന്നുത്ഭവിക്കുന്നത് ജലം. അതത്രെ സര്‍വ്വ സൃഷ്ടികള്‍ക്കും ശക്തി. ശക്തിയില്‍ നിന്നുത്ഭവിക്കുന്നതു ഭൂമി. അതത്രെ സര്‍വ്വസൃഷ്ടികള്‍ക്കും ശരീരം അഥവാ ജഡം. ഈ അവസ്ഥ ഒന്നൊന്നായി ഏകോപിച്ചാല്‍ സൃഷ്ടിയുടെ ഉത്ഭവം. ഒന്നൊന്നായി അഴിഞ്ഞാല്‍ സൃഷ്ടിയുടെ നാശം(മരണം).
ഇഹപരലോകത്തിലെ സര്‍വ്വസൃഷ്ടികളും ഈശ്വരന്റെ സര്‍വ്വജ്ഞാനത്താലുണ്ടായ രൂപാന്തരമാകുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള സര്‍വ്വസൃഷ്ടികളുടെയും ഏകോപിച്ചുള്ള രൂപാന്തരം മനുഷ്യജന്മമാണെങ്കില്‍ മര്‍ത്യലോകം സര്‍വ്വജ്ഞാനമായിട്ടത്രെ രൂപാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടത്രെ സര്‍വ്വസൃഷ്ടികളിലുംവച്ച് മനുഷ്യജന്മം അതിശ്രേഷ്ടത്വമുള്ള ജന്മമായി ഗണിച്ചുപോരുന്നത്.
മനുഷ്യാത്മാക്കളെന്നു പറയുന്നതുതന്നെയും സര്‍വ്വജ്ഞാനം അഥവാ അറിവെന്നാകുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇവര്‍ക്കു പ്രകൃതിലോകത്തില്‍വച്ച് ഏറ്റവും ശാന്തിയും ത്രിഗുണവും സര്‍വ്വജ്ഞാനവും തപോശക്തിയും സല്‍ക്കര്‍മ്മവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. എന്നുമാത്രവുമല്ല പ്രകൃതിലോകത്തില്‍വച്ച് ഇവര്‍ക്ക് ഏറ്റവും അധികാരവും അവകാശവും സ്വയംസിദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു.
