കീര്‍ത്തനം

ഭഗവദ് കീര്‍ത്തനരസം ഒരിക്കലാസ്വദിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞ മനുഷ്യനു വിഷയരസങ്ങളെല്ലാം നീരസമായിത്തോന്നും. ജഗന്നാഥപണ്ഡിതന്‍ അതിനുദാഹരണമാണ്. സര്‍വ്വശാസ്ത്രപാരംഗതനായ അദ്ദേഹം മുഗള്‍ചക്രവര്‍ത്തി ഷാജഹാന്റെ സദസ്സിലെ പണ്ഡിതനായിരുന്നു. ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു സകലവിധ ലൗകികഭോഗങ്ങളും അനുഭവിക്കാനുള്ള അവസരവും അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചു. പക്ഷേ, അതുകൊണ്ടൊന്നും ലേശംപോലും അദ്ദേഹത്തിനു തൃപ്തിയുണ്ടായില്ല. വാര്‍ദ്ധക്യാവസ്ഥയില്‍ അദ്ദേഹം തന്നത്താന്‍ ചോദിക്കുകയാണ്:

മൃദ്വീകാ രസിതാ, സിതാ സമശിതാ സ്ഫീതം

നിപീതം പയഃ

സ്വര്‍യാതേന സുധാപ്യധായി കതിധാ

രംഭാധരഃ ഖണ്ഡിതഃ

സത്യം ബ്രൂഹി മദീയജീവ! ഭവതാ ഭൂയോ

ഭവേ ഭ്രാമ്യതാ

കൃഷ്‌ണേത്യക്ഷരയോരയം മധുരിമോദ്ഗാരഃ

ക്വചില്ലക്ഷിതഃ (ഭാമിനീവിലാസം 4.13.37)

”അല്ലയോ എന്റെ ജീവാത്മാവേ! നീ ഈ ലോകത്തിലെ മധുരപദാര്‍ത്ഥങ്ങളില്‍വച്ചേറ്റവും മോഹനമായ മുന്തിരിച്ചാറാസ്വാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. പഞ്ചസാര ധാരാളം ഭക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. പാലും വളരെ കുടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ കഴിഞ്ഞ ജന്മം സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍പോയി നീ അമൃതാസ്വാദിച്ചിട്ടുണ്ട്.

രംഭയോടൊരുമിച്ച് വിഷയസുഖമനുഭവിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. അവിടെനിന്നും ഈ ലോകത്തില്‍ വന്നു സംസാരചക്രത്തില്‍ക്കിടന്നു വീണ്ടും നീ കറങ്ങുകയാണ്. നിന്നോടു ഞാനൊന്നു ചോദിക്കട്ടെ! നീ സത്യം എന്നോടു പറയണം; ഈ കാലത്തിനിടയില്‍ എന്നെങ്കിലും നീ, ‘കൃഷ്ണാ!’ എന്നുള്ള രണ്ടക്ഷരം ഉച്ചരിച്ചിട്ടുണ്ടാകുന്ന മധുരമായ ഏമ്പക്കം ആസ്വദിച്ചിട്ടുണ്ടോ?” (ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും നിനക്കീ വിഷയാഭിലാഷമുണ്ടാകുകയില്ലായിരുന്നു എന്നര്‍ത്ഥം) അദ്ദേഹം ഇഹലോകത്തിലെ സകല രസത്തെക്കാളും സ്വര്‍ഗ്ഗസുഖത്തെക്കാളും നിത്യതൃപ്തി നല്‍കുന്ന രസം ഭഗവന്നാമകീര്‍ത്തനരസമാണെന്നല്ലേ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്? അതെ, തീര്‍ച്ചയായും അതുതന്നെയാണ്.

ഈ പ്രഖ്യാപനത്തില്‍നിന്നു മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്, ശ്രീജഗന്നാഥ പണ്ഡിതനു ലോകഭോഗങ്ങളെല്ലാം വിരസങ്ങളായിത്തീര്‍ന്ന ഘട്ടത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന് നിത്യരസപ്രദമായിത്തോന്നിയതു ശ്രീകൃഷ്ണനാമോച്ചാരണമായിരുന്നു എന്നല്ലേ? എന്തിനധികം പറയുന്നു! സ്വതന്ത്രഭാരതത്തിന്റെ രാഷ്‌ട്രപിതാവായ മഹാത്മജി രാമനാമരസത്തിലല്ലേ മുഴുകിയിരുന്നത്?

നെഞ്ചില്‍ വെടിയേറ്റു മരിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്ന ഘട്ടത്തില്‍പോലും ‘രാമ’ ‘രാമ’ എന്നുള്ള ദിവ്യ മന്ത്രത്തിന്റെ മധുരിമോദ്ഗാരം ആസ്വദിച്ച് അദ്ദേഹം സംതൃപ്തിയടയുകയാണുണ്ടായത്. ഈ പ്രസ്താവനകൊണ്ടെല്ലാം സ്പഷ്ടമാകുന്നത് സംസാരത്തില്‍ കിടന്നുഴലുന്ന മനുഷ്യര്‍ക്കു ഭഗവന്നാമകീര്‍ത്തനം ഒരു അഭയസ്ഥാനമാണെന്നാകുന്നു.

”സ കീര്‍ത്ത്യമാനഃ ശ്രീഘ്രമേവഭാവവിര്‍ത്യനുഭാവയതി ഭക്താന്‍” (ഭക്തിപൂര്‍വം ഭഗവന്നാമം കീര്‍ത്തിച്ചാല്‍ ഭഗവാന്‍ പെട്ടെന്നുതന്നെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ഭക്തന്മാര്‍ക്കനുഭവം നല്‍കുന്നു) എന്നുള്ള നാരദഭക്തിസൂത്രവും ഇവിടെ അനുസന്ധേയമാണ്.

…. തുടരും