135. സദസദ്രൂപധാരിണീഃ – പാരമാര്ത്ഥിക സത്ത ബ്രഹ്മം. നാമൊക്കെ അറിയുന്നതും മായാമയവുമായ ജഗത്ത് വ്യവഹാരികസത്ത്. സത്തില് അധിഷ്ഠിതമാണെങ്കിലും അതില്നിന്നു ഭിന്നമാകയാല് മായ അസത്ത്. ”ബ്രഹ്മസത്യം ജഗന്മിഥ്യ” എന്ന സൂത്രവാക്യം ഈ ആശയം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
മൂകാംബികാദേവി സത്തായും അസത്തായുമുള്ള രൂപങ്ങള് ലോകാനുഗ്രഹത്തിനായി ധരിക്കുന്നു.
ലൗകികവ്യവഹാരത്തില് മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനവും സ്വീകാര്യമാണ്. ധര്മ്മാനുസൃതമായതു സത്ത്. ധര്മ്മവിരുദ്ധമായത് അസത്ത്. എല്ലാ മനുഷ്യരും അവശ്യം അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതും കാലദേശങ്ങള്ക്കനുസരിച്ചു മാറാത്തതുമായ സനാതനധര്മ്മ നിയമങ്ങള് സത്ത്. അതിനു വിരുദ്ധമായത് അസത്ത്. ധര്മ്മാധര്മ്മ സങ്കല്പങ്ങള്ക്ക് അതീതയായ മഹാദേവി സത്തായും അസത്തായും രൂപം ധരിക്കുന്നു.
നല്ലതും ചീത്തയുമായ രൂപങ്ങള് ധരിക്കുന്നവള് എന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കാം. മഹാലക്ഷ്മിയുടെയോ മഹാസരസ്വതിയുടെയോ രൂപവും മഹാകാളീരൂപവും തമ്മില് താരതമ്യപ്പെടുത്തി നോക്കുക. ഈ മൂന്നു രൂപവും ചേര്ന്നതാണല്ലോ മൂകാംബികാ ദേവി. ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാരുടെ തലകള് ലോകനന്മയ്ക്കായി വെട്ടിയെടുത്തു തൂക്കിപ്പിടിച്ചുനില്ക്കുന്ന ഭയാനകമായ രൂപത്തില്നിന്നു പ്രസരിക്കുന്നതു ശാന്തിയാണെങ്കിലും ഒറ്റനോട്ടത്തിന് ആ രൂപം അസത്താണെന്നു തോന്നിപ്പോകും.
നല്ലതെന്നും നന്നല്ലെന്നുമുള്ള ധാരണ ആവശ്യവും സന്ദര്ഭവുമനുസരിച്ചു നാം ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്. എല്ലാം ദേവീമയം എന്നറിഞ്ഞാല് പിന്നെ സത്തും ആപത്തുമില്ല.
….തുടരും
