ഒരിക്കല് ഭഗവാന് സുബ്രഹ്മണ്യന് സൂര്യ ഭഗവാനെ ദര്ശിക്കുവാന് പോയി. സൂര്യഭഗവാന് പുജ്യ അതിഥിയെ ആദരിച്ച് സല്ക്കരിച്ചു.
ആ ഘട്ടത്തില് സ്വാമി സുബ്രഹ്മണ്യനെ അത്ഭുതത്തിലാഴ്ത്തിയ ഒരു സംഭവമുണ്ടായി. ഒരു സാധാരണ വ്യക്തി വിമാനത്തില് നിന്ന് താഴെയിറങ്ങി വന്നു.
ആ വ്യക്തിയെ സൂര്യദേവന് ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ച് പാദങ്ങള് തൊട്ട് വന്ദിച്ചു. കുറെ കഴിഞ്ഞ് വിമാനത്തില് വന്ന് ഇറങ്ങിയ മറ്റൊരു വ്യക്തിയേയും സൂര്യദേവന് തുല്യ നിലയില് ഉപചരിച്ച് ആദരിച്ചു.അല്പ്പ സമയത്തിന് ശേഷം അവര് തിരികെ പോവുകയും ചെയ്തു.
ബ്രഹ്മ, വിഷ്ണു, മഹേശ്വരന്മാര് പോലും ഉപചരിച്ച് ആദരിച്ച് വരുന്ന സൂര്യഭഗവാന് ഇത്രയും ആദരവോടെ ആതിഥ്യമരുളിയ ആ വ്യക്തികള് ആരെന്നറിയുവാന് സ്വാമി സ്കന്ദന് താല്പ്പര്യമുണ്ടായി.
സൂര്യദേവനോട് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: ”അങ്ങയുടെ ഭക്തിപൂര്വ്വകമായ ആദരവിന് പാത്രീഭൂതരായിരിക്കുന്ന ആ അസാധാരണ വ്യക്തികള് ആരാണെന്ന് പറയാമോ? അവര്ക്ക് ഇത്രത്തോളം മഹത്വം ലഭിക്കത്തക്ക വിധത്തില് അവര് ചെയ്ത പുണ്യ കര്മ്മങ്ങള് എന്താണ് എന്നു പറഞ്ഞു തരിക”.
സൂര്യഭഗവാന് പറഞ്ഞു: ”ആദ്യം വന്ന വ്യക്തി ഒരു പുരാണ പാരായണക്കാരനായിരുന്നു. പുരാണങ്ങള് വായിച്ച് ഭാഗവത കഥകള് പറയുകയും ധര്മ്മോപദേശം ചെയ്യുകയും ആണ് അയാള് ജീവിതവ്രതമായി കരുതിയിരുന്നത്. രണ്ടാമത്തെ വ്യക്തി ഒരു സാധാരണ ശ്രോതാവാണ്. എവിടെ ഭഗവത് കഥകള് പറയപ്പെടുന്നുവോ അവിടെ അയാള് പരമ ഭക്തിയോടെ എത്തും. ഞാന് അവര് രണ്ടു പേരെയും പരമഭാഗവതോത്തമന്മാരായി കരുതുന്നു. തികച്ചും പുണ്യാത്മാക്കളാണ് അവര്”.
പുരാണങ്ങളുടെ മഹത്വം അത്യുന്നതമാണ്. ദേവനായ ഭഗവാന് ശിവസുതന് അതിനെ അനുകൂലിച്ചു.
