ലങ്കയിലെത്തിയ ഹനുമാന് രാത്രി മുഴുവന് നഗരം നിരീക്ഷിച്ചെങ്കിലും സീതയെ കണ്ടെത്താനായില്ല. ഒടുവില് അശോകവനത്തിലെ ശിംശുപാവൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടില്, ദുഃഖത്തിലും ഉപവാസത്തിലും ക്ഷീണിച്ചിരുന്ന സീതയെ അദ്ദേഹം കണ്ടു. ചുറ്റും രാക്ഷസസ്ത്രീകള് കാവല് നില്ക്കുകയായിരുന്നു. രാവണന് വീണ്ടും വന്ന് തന്റെ ആഗ്രഹം അംഗീകരിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും, ശ്രീരാമനോടുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസത്തോടെ സീത അതിനെ ദൃഢമായി നിരസിച്ചു.
ശരിയായ സമയം നോക്കി വൃക്ഷത്തണലില് ഒളിച്ചിരുന്ന ഹനുമാന് ശ്രീരാമന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കാന് തുടങ്ങി. പിന്നീട് രാമന് ഏല്പ്പിച്ച മുദ്രമോതിരം സീതയുടെ മുമ്പില് സമര്പ്പിച്ചു. ആ മോതിരം കണ്ട നിമിഷം സീതയുടെ കണ്ണുകളില് വീണ്ടും പ്രത്യാശ വിരിഞ്ഞു. ‘രാമന് എന്നെ അന്വേഷിക്കുന്നു’ എന്ന വിശ്വാസം അവളുടെ ദുഃഖത്തിനിടയില് ഒരു പുതിയ പ്രഭാതമായി.
പ്രതിസന്ധികള് മനുഷ്യനെ തളര്ത്താം. എന്നാല് പ്രത്യാശയുടെ ഒരു ചെറിയ അടയാളം പോലും മനസ്സിനെ വീണ്ടും ഉയര്ത്താന് മതി. ഒരു മോതിരം സീതയ്ക്ക് വെറും ആഭരണമല്ലായിരുന്നു; പ്രതീക്ഷയുടെ സന്ദേശമായിരുന്നു.
രാമസ്പര്ശം: പ്രത്യാശയുടെ ഒരു ചെറിയ അടയാളം പോലും ഇരുണ്ട ജീവിതത്തില് ഒരു പുതിയ പ്രഭാതം വിരിയിക്കും
ജന്മഭൂമി ഓണ്ലൈന്