ഭഗവാന് ശ്രീകൃഷ്ണനെ ആരാധിക്കുമ്പോള് ഭക്തര് ‘വാസുദേവ’ എന്നു ജപിക്കുന്നു. വസുദേവര് എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവിന്റെ പേരായിരുന്നു. അതു കൊണ്ടാണോ കൃഷ്ണനെ ഭക്തര് വാസുദേവാ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്? അതോ വാസുദേവന് എന്ന പേരിന് കൂടുതല് ആഴത്തിലുള്ള പവിത്രമായ ആത്മീയാര്ത്ഥമുണ്ടോ? ഇതിന്റെ ഉത്തരം സംസ്കൃത വ്യാകരണത്തിലും, ഭാരതീയ പാരമ്പര്യങ്ങളിലും വേദാന്ത തത്ത്വചിന്തയിലും ആഴത്തില് തിരഞ്ഞാലേ ലഭിക്കൂ.
ഭഗവാന് കൃഷ്ണന് വസുദേവ പുത്രനാണല്ലോ. അതിനാല് അദ്ദേഹം വാസുദേവനാകുന്നു. സംസ്കൃത വ്യാകരണം ഉപയോഗിച്ച് രക്ഷിതാവിന്റെ പേരില് നിന്ന് ഉരുത്തിരിച്ചെടുക്കുന്ന പേരുകളിലാണ് കുട്ടികളെ പലപ്പോഴും വിളിച്ചിരുന്നത്. അര്ജുനനെ കുന്തിയുടെ മകന് എന്നര്ത്ഥത്തില് കൗന്തേയന് എന്ന് വിളിക്കുന്നത് ഉദാഹരണം. വസുദേവരുടെ മകന് എന്ന അര്ത്ഥത്തില് കൃഷ്ണന് വാസുദേവന് ആകുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്. തലമുറകളിലൂടെയുള്ള സാംസ്കാരിക സ്വത്വം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനൊപ്പം കുടുംബപരമ്പരയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഭാഷാ പാരമ്പര്യമായിരുന്നു ഈ രീതിയിലുള്ള പേരിടല്.
എങ്കിലും വാസുദേവന് എന്ന ശ്രീകൃഷ്ണ നാമത്തിന് ആഴമേറിയ മറ്റൊരു അര്ത്ഥമുണ്ട്. എല്ലായിടത്തും വസിക്കുന്ന, മുഴുവന് പ്രപഞ്ചവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പരമപുരുഷനെ് സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് വാസുദേവന് എന്നത്. അങ്ങനെ, വാസുദേവനാമം ഒരേ സമയം കൃഷ്ണന്റെ മനുഷ്യജന്മത്തെയും ഭഗവാന്റെ നിത്യദിവ്യത്വത്തെയും മനോജ്ഞമായി സംയോജിപ്പിക്കുന്നു.
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും അന്ത്ര്യാമിയായ, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും പ്രാണനായി നില്ക്കുന്ന ഭഗവാനാണ് വാസുദേവന്. ഈ അര്ത്ഥത്തില്, വാസുദേവനെന്നത് കേവലം വസുദേവപുത്രന് മാത്രമല്ല, മുഴുവന് പ്രപഞ്ചത്തെയും നിലനിര്ത്തുന്ന സര്വ്വവ്യാ
പിയായ ദിവ്യബോധമാണ്.
ഭക്തര് ‘ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ’ എന്നാണല്ലോ ജപിക്കുന്നത്.
‘ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ’ എന്ന ദ്വാദശാക്ഷരി സനാതനമായ പവിത്ര മന്ത്രങ്ങളില് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ്. മന്ത്രമാകുമ്പോള്, ‘വാസുദേവ’ എന്നത് കൃഷ്ണന്റെ പിതാവായ വസുദേവരെ പരാമര്ശിക്കുകയല്ല, പകരം സമസ്ത ഹൃദയങ്ങളിലും വസിക്കുകയും വിശ്വാത്മാവിനെയും നയിക്കുകയും നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പരമപുരുഷനെയാണ് വന്ദിക്കുകയാണ്
ചെയ്യുന്നത്.
‘ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ’ എന്ന മന്ത്രം ജപിക്കുമ്പോള്, ദൈവം അകലെയെവിടെയുമല്ലെന്നും ജീവിതത്തിലെ ഓരോ നിമിഷത്തിലും എപ്പോഴും ഭക്തചിത്തത്തില് സന്നിഹിതനാണെന്നും ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു.
ധര്മ്മരക്ഷക്കു ദേവകിയുടെയും വസുദേവരുടെയും മകനായി ജനിച്ചപ്പോഴും ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ദിവ്യത്വം മാറ്റമില്ലാതെ തുടര്ന്നു എന്ന തത്ത്വമാണ് വാസുദേവന് എന്ന മനോഹരമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ നാമം പിതാവെന്ന നിലയില് ഭഗവാനു വന്ദനീയനായ വസുദേവരെ ബഹുമാനിക്കാനും അതേസമയം ജനനത്തിനും മരണത്തിനും അതീതനായ ശാശ്വത ചൈതന്യമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണനെന്ന് ഭക്തരെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുക്കുകയും
ചെയ്യുന്നു.
ഭഗവാന് കൃഷ്ണന്റെ ഓരോ പേരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിവ്യത്വത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത വശങ്ങള് വെളിപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. ദൈവം മനുഷ്യരൂപമെടുക്കാമെങ്കിലും, അപ്പോഴും ദൈവീക ശക്തിവിശേഷം അപരരരരരിമേയവും സര്വ്വവ്യാപിയുമായിരിക്കുമെന്ന് വാസുദേവന് എന്ന പേരു പഠിപ്പിക്കുന്നു. ക്ഷേത്ര ശ്രീകോവിലില് മാത്രമല്ല, സ്വന്തം ഹൃദയശ്രീകോവിലിലും സര്വ്വ ചരാചരങ്ങളിലും ഈശ്വരീയത ദര്ശിക്കാന് ഈ പവിത്രനാമം ഭക്തരെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അതിലളിതമായ ഈ പേര് ഐക്യം, ഭക്തി, ആത്മീയ ഉണര്വ് എന്നിവയുടെ ആജീവനാന്ത ഓര്മ്മപ്പെടുത്തലായി തീരുന്നു.
