തിരുവനന്തപുരം: പിറക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അച്ഛനെ നഷ്ടപ്പെട്ട കുഞ്ഞ്… പിറന്ന ശേഷം അച്ഛന്റെ വീട്ടുകാരിൽ നിന്ന് അകറ്റപ്പെട്ടു. ഒടുവിൽ സ്വന്തം സുരക്ഷയ്ക്കായി കാത്തിരുന്നവരുടെ കൈകളിൽ എത്തുന്നതിന് ദിവസങ്ങൾ മാത്രം ബാക്കിയിരിക്കെ ക്രൂരതയുടെ ഇരയായി ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടു.
നെടുമങ്ങാട്ടെ ഒന്നര വയസ്സുകാരൻ അർഷിദിന്റെ കഥ ഓരോ ദിവസവും പുറത്തുവരുമ്പോൾ ഹൃദയം കൂടുതൽ ഭാരപ്പെടുകയാണ്. കുഞ്ഞിന്റെ ജനനവിവരങ്ങൾ പോലും സ്വന്തം മുത്തശ്ശൻ സുനിലിന് അറിയില്ലായിരുന്നു. പേരക്കുട്ടിയെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞിരുന്നത് ഫേസ്ബുക്കിലെ ചിത്രങ്ങളിലൂടെയും വിവരങ്ങളിലൂടെയുമായിരുന്നു. സ്വന്തം മകന്റെ ഏക സന്തതിയെ ഒരിക്കലെങ്കിലും കാണണമെന്ന ആഗ്രഹം പോലും അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചുകിട്ടിയില്ല. അര്ഷിദിന്റെ അമ്മ അഖില അകറ്റിനിര്ത്തുകയായിരുന്നു. കുഞ്ഞ് മരിച്ചതിന് ശേഷമാണ് മെഡിക്കൽ കോളേജ് പൊലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ വെച്ച് തന്റെ പേരക്കുട്ടിയെ അദ്ദേഹം ആദ്യമായി നേരിൽ കാണുന്നത് എന്ന വിവരം ആരുടെയും കണ്ണ് നിറയ്ക്കുന്നതാണ്.
അർഷിദിന്റെ അച്ഛൻ അഖിൽ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുമ്പോൾ അഖില മൂന്ന് മാസം ഗർഭിണിയായിരുന്നു. പിന്നീട് അഖില അഷ്കറിനൊപ്പം താമസം ആരംഭിച്ചു. അതിനുശേഷമാണ് കുഞ്ഞിന്റെ ജീവിതം ദുരിതങ്ങളിലേക്ക് വഴിമാറിയതെന്നാണ് ബന്ധുക്കൾ പറയുന്നത്.
അഖില നൃത്തപരിപാടികൾക്കായി പല സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും പോകുമ്പോൾ കുഞ്ഞിനെ പലപ്പോഴും ഒരു ഡാൻസ് ടീച്ചറുടെ പക്കലായിരുന്നു നിർത്തിയിരുന്നത്. അഷ്കർ കുട്ടിയെ ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലെന്നും നിരന്തരം ഉപദ്രവിക്കാറുണ്ടെന്നും ഈ ടീച്ചറാണ് മുത്തശ്ശൻ സുനിലിനെ അറിയിച്ചത്.
കുഞ്ഞിനെ ഒഴിവാക്കാനായി അമ്മത്തൊട്ടിലിൽ ഉപേക്ഷിക്കാൻ പോലും ശ്രമിച്ചിരുന്നുവെന്ന വിവരം കൂടി അറിഞ്ഞതോടെ, സ്വന്തം പേരക്കുട്ടിയുടെ ജീവൻ അപകടത്തിലാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ സുനിൽ അവനെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമങ്ങൾ തുടങ്ങി. കുഞ്ഞിനെ തനിക്ക് വിട്ടുനൽകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് അദ്ദേഹം നിരന്തരം അഖിലയുടെയും ബന്ധുക്കളുടെയും പിന്നാലെ നടന്നു. ഒടുവിൽ അർഷിദിനെ അച്ഛന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് കൈമാറാമെന്ന ധാരണയിലെത്തുകയും ചർച്ചകൾ അനുകൂലമായി പൂർത്തിയാകുകയും ചെയ്തു.
പക്ഷേ ആ കൈമാറ്റം നടക്കാൻ ദിവസങ്ങൾ മാത്രം ബാക്കിയിരിക്കെയാണ് വിധി ആ കുഞ്ഞിനോട് ഏറ്റവും ക്രൂരമായത്. അർഷിദ് അനുഭവിച്ച പീഡനങ്ങളുടെ വിവരങ്ങൾ പുറത്തുവരുമ്പോൾ മനുഷ്യമനസ്സാക്ഷി പോലും മരവിച്ചുപോകുകയാണ്. പോസ്റ്റ്മോർട്ടത്തിലും ഇൻക്വസ്റ്റിലും ശരീരത്തിലാകെ 51-ലധികം മുറിവുകൾ കണ്ടെത്തി. കാലുകളിലും ശരീരത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലും സിഗരറ്റ് കൊണ്ട് പൊള്ളിച്ച പാടുകൾ, ജനനേന്ദ്രിയത്തിൽ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകൾ, പഴയ മർദ്ദനങ്ങളുടെ അടയാളങ്ങൾ, കൈ ഒടിഞ്ഞിരുന്നുവെന്ന ആരോപണം.
ഇതെല്ലാം ആ കുഞ്ഞ് എത്ര നാളായി നരകയാതന അനുഭവിച്ചിരുന്നുവെന്നതിന്റെ തെളിവുകളാണ്. ഒരു കുഞ്ഞിന് വിശക്കുമ്പോൾ കരയാം. ഉറക്കം വരുമ്പോൾ കരയാം. അസുഖം വന്നാലും കരയാം. പക്ഷേ ഒന്നര വയസ്സുകാരനായ അർഷിദിന്റെ കരച്ചിലുകൾ കേൾക്കാൻ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവന്റെ മുറിവുകൾ കാണാൻ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവന്റെ ഭയം മനസ്സിലാക്കാൻ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഏറ്റവും ദുഃഖകരമായ കാര്യം, അവനെ സ്നേഹത്തോടെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് വളർത്താൻ തയ്യാറായിരുന്ന ഒരു മുത്തശ്ശൻ ജീവനോടെ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നതാണ്. ആ മുത്തശ്ശന്റെ കൈകളിലേക്ക് എത്താൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ ഇന്ന് അർഷിദ് ജീവനോടെ ഉണ്ടായിരിക്കുമോ എന്ന ചോദ്യം മലയാളികളുടെ മനസ്സിൽ എന്നും ബാക്കിയാകും.
ഇന്ന് അർഷിദ് ഇല്ല. പക്ഷേ അവന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ മുറിവും, അവൻ സഹിച്ച ഓരോ വേദനയും, അവനെ രക്ഷിക്കാൻ ഓടിനടന്ന മുത്തശ്ശന്റെ ഓരോ കണ്ണീരും സമൂഹം മറക്കരുത്. പേരക്കുട്ടിയെ ജീവനോടെ ഒരിക്കൽ പോലും കാണാൻ കഴിയാതെ പോയ മുത്തശ്ശന്റെ വേദനയും, സ്നേഹത്തിനും സംരക്ഷണത്തിനും വേണ്ടി നിശബ്ദമായി കാത്തിരുന്ന അർഷിദിന്റെ ജീവിതവും കേരളത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയിൽ മായാത്ത മുറിവായി തുടരും.
