ഏകാത്മതാ സ്‌തോത്രം – അശോകന്‍

ചന്ദ്രഗുപ്തമൗര്യന്റെ പൗത്രനും ബിംബിസാരന്റെ പുത്രനുമായ അശോകചക്രവര്‍ത്തിയുടെ ഭരണകാലം കലിയുഗം 28 ാം ശതാബ്ദത്തി(ബി.സി. 3)ലാണെന്നാണ് പാശ്ചാത്യ ചരിത്രകാരന്മാര്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. എന്നാല്‍ ഭാരതചരിത്രത്തില്‍ ഇത് യുഗാബ്ദം 17 ാം നൂറ്റാണ്ടായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന് മുമ്പ് 1472 ലാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കിരീടധാരണം നടന്നത്. തന്റെ രാജ്യവിസ്തൃതി വര്‍ധിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അശോക ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ പ്രഥമലക്ഷ്യം. ഭാരതം മുഴുവനും വടക്കു പടിഞ്ഞാറ് ഹിന്ദുക്കുഷിലും, ഇറാന്‍ അതിര്‍ത്തി വരേയും വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാമ്രാജ്യം. കലിംഗയുദ്ധത്തില്‍ വിജയം കൈവരിച്ചു എങ്കിലും യുദ്ധത്തിന്റെ കെടുതികള്‍ കണ്ട അശോക ചക്രവര്‍ത്തിക്ക് മാനസാന്തരം സംഭവിച്ചു. അങ്ങനെ അതിനു ശേഷം അദ്ദേഹം ഹിംസാധിഷ്ഠിതമായ യുദ്ധനീതി ഉപേക്ഷിച്ച് ധര്‍മമാര്‍ഗം സ്വീകരിച്ചു. ബുദ്ധമതം സ്വീകരിച്ച അദ്ദേഹം തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിലെ സര്‍വൈശ്വര്യങ്ങളും ലോകശാന്തിക്കായി ഉഴിഞ്ഞു വെച്ചു. ബുദ്ധമത പ്രചരണാര്‍ഥം ഇദ്ദേഹം ശിലകളിലും സ്തംഭങ്ങളിലും ഗുഹകളിലും മതസൂക്തങ്ങള്‍ കൊത്തിവയ്‌പ്പിക്കുകയും പ്രചാരസംഘങ്ങള്‍ രൂപവത്ക്കരിക്കുകയും വിദേശങ്ങളിലേക്കു പോലും ബുദ്ധമതപ്രചാരകരെ അയക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ മകന്‍ മഹേന്ദ്രനെയും മകള്‍ സംഘമിത്രയേയും ഇതേ ആവശ്യത്തിനായി ശ്രീലങ്കയിലേക്ക് അയച്ചു.