മൂന്നാം അദ്ധ്യായം മൂന്നാം പാദം
സംഭൃത്യധികരണം
പന്ത്രണ്ടാമത്തേതായ ഈ അധികരണത്തില് ഒരു സൂത്രം മാത്രമേ ഉള്ളൂ.
സൂത്രം- സംഭൃതിദ്യുവ്യാപ്ത്യപി ചാതഃ
ലോക അധിഷ്ഠാനത്വവും ആകാശം, ഭൂലോകം മുതലായവയിലെ വ്യാപ്തിയും അതിനാല് വേറെയായി അറിയണം.
നേരത്തെ പറഞ്ഞ രണ്ടു വിദ്യകളും ഒന്നല്ല എങ്കില് എല്ലാ ലോകങ്ങളേയും ധരിക്കുന്നതും ബ്രഹ്മാണ്ഡം മുഴുവന് വ്യാപിക്കലും വേറെയായി അറിയണം.
ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തെപ്പറ്റി പല വിദ്യകളില് പല തരത്തില് പറയുന്നു. ശാണ്ഡില്യ വിദ്യയില് ഹൃദയം ബ്രഹ്മസ്ഥാനമെന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. ഛാന്ദോഗ്യത്തില് ‘ഏഷ മ ആത്മാ/ന്തര് ഹൃദയേ’ എന്ന് കാണാം.
ദഹര വിദ്യയില് സൂക്ഷ്മവും താമരമൊട്ടു പോലെയുള്ളതുമായ മാംസപിണ്ഡത്തിനുള്ളിലെ ആകാശം ബ്രഹ്മസ്ഥാനമെന്ന് വര്ണിക്കുന്നുണ്ട്. ഛാന്ദോഗ്യത്തില് തന്നെ ഉപകോസല വിദ്യയില് ‘യ ഏഷോ/ക്ഷിണി പുരുഷോ ദൃശ്യതേ’ അക്ഷിയെ പുരുഷസ്ഥാനമായി വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മസ്ഥാനങ്ങള്ക്ക് വ്യത്യാസം പറയുന്നതുപോലെ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ വിഭൂതികള്ക്കും വ്യത്യാസം കല്പിക്കുന്നുണ്ട്. ബ്രഹ്മത്തിന്റെ ആധിദൈവികങ്ങളും ആദ്ധ്യാത്മികങ്ങളുമായ വിഭൂതികള്ക്ക് വ്യത്യാസം ഉണ്ട്. എല്ലാ ലോകങ്ങള്ക്കും അധിഷ്ഠാനമാണെന്നും ആകാശം മുതലായ എല്ലാ ലോകത്തിലും വ്യാപിച്ചതെന്നും മറ്റുമുള്ള വിഭൂതിഭേദം അങ്ങനെ വരുന്നതാണ്.
ബ്രഹ്മം ഒന്ന് തന്നെയെങ്കിലും വിഭൂതി വ്യത്യാസം അനുസരിച്ച് ഉപാസനകള് വേറെയായിരിക്കുമെന്ന് ശാസ്ത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിനാല് സംഭതം മുതലായ വിഭൂതികളെ ശാണ്ഡില്യ വിദ്യയില് ഉപസംഹരിക്കുന്നത് ശരിയല്ല.
ബൃഹദാരണ്യകത്തിലെ ഗാര്ഗി യാജ്ഞവല്ക്യ സംവാദത്തില് അക്ഷരബ്രഹ്മം ലോകത്തെ ധരിക്കുന്നതും എങ്ങും വ്യാപിച്ചതെന്നും കാണാം. ഇത് സൂര്യ മണ്ഡല പുരുഷനിലോ കണ്ണിനുള്ളിലെ പുരുഷനിലോ ആരോപിക്കാനാവില്ല. ഉപാസനാ സൗകര്യത്തിന് വേണ്ടി പരിമിതിയുള്ള പുരുഷ സ്വരൂപങ്ങളെ ബ്രഹ്മ പ്രതീകമായി പറഞ്ഞു എന്ന് കരുതണം. പ്രതീകത്തില് ബ്രഹ്മഗുണങ്ങളെ മുഴുവന് ആരോപിക്കാന് കഴിയില്ലെങ്കിലും അതിലൂടെ ബ്രഹ്മത്തേയും ബ്രഹ്മഗുണങ്ങളേയും ഉപാസിക്കാനും പ്രാപിക്കാനും കഴിയും.
പുരുഷവിദ്യധികരണം
സൂത്രം- പുരുഷ വിദ്യായാമിവ ചേതരേഷാമനാമ്നാനാത്
(പുരുഷ വിദ്യായാം ഇവ ച ഇതരേഷാം അനാമ്നാനാത് ) പുരുഷ വിദ്യയിലെന്ന പോലെ മറ്റുള്ള ശാഖകളിലും ഉണ്ടാവുകയില്ല. അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതിനാലാണ്.
പുരുഷ വിദ്യയില് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗുണം മറ്റ് പുരുഷന്മാര്ക്ക് ഉണ്ടാകാനിടയില്ല. എന്തെന്നാല് ശ്രുതിയില് അങ്ങനെ ഗുണങ്ങള് ഉള്ളതായി പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഛാന്ദോഗ്യോപനിഷത്തില് താണ്ഡികളുടേയും പൈംഗികളുടേയും ശാഖയില് പുരുഷ വിദ്യയെപ്പറ്റി പറയുന്നുണ്ട്. അത് പുരുഷന്റെ ആയുസ്സിനെ 24, 44, 48 എന്നിങ്ങനെ മൂന്നായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഓരോന്നിനേയും രാവിലെ ചെയ്യുന്ന പ്രാതഃസവനം, ഉച്ചയ്ക്കുള്ള മാധ്യന്ദിന സവനം വൈകുന്നേരത്തെ സായന്തന സവനം എന്ന് കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
തൈത്തിരീയ ശാഖയിലും പുരുഷ വിദ്യയെ പറയുന്നുണ്ട്. അവിടെ പുരുഷ ഉപാസന ഒരു യജ്ഞമായി കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. ഛാന്ദോഗ്യത്തിലെ പുരുഷ ഉപാസനയില് നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ് ഇത്. പുരുഷ ഉപാസന ചെയ്യുന്നയാളിന്റെ ആത്മാവ് തന്നെ യജമാനന്, ശ്രദ്ധ, പത്നി ഈ വിധത്തില് മറ്റൊരുതരത്തിലുള്ള യജ്ഞ വിധിയായാണ് പുരുഷ വിദ്യോപാസനയെ പറയുന്നത്.ഇതില് ഛാന്ദോഗ്യത്തില് പറയുന്ന ഉപാസനാ വിധികളെ തൈത്തിരീയ ഉപാസനയിലും കൂട്ടിച്ചേര്ക്കാമോ വേറെയായി കരുതണോ എന്ന് സംശയം ഉന്നയിക്കുന്നു.
രണ്ടും പുരുഷവിദ്യ ഉപാസനയാണ് എങ്കിലും ഒന്നിലെ ധര്മ്മങ്ങള് മറ്റുള്ളതിലും ചേര്ക്കാമെന്ന് ശ്രുതിയില് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അതിനാല് ഓരോ ശാഖയിലുമുള്ള ഉപാസനയും വ്യത്യസ്തമായ ധര്മ്മങ്ങളോടെ വേണമെന്നാണ് ശ്രുതി മതം. മുണ്ഡകോപനിഷത്തില് അക്ഷരബ്രഹ്മത്തെ പുരുഷന് എന്ന് പറഞ്ഞ് കൊണ്ടാണ് വര്ണിക്കുന്നത്. പുരുഷനാണ് എല്ലാറ്റിന്റെയും ആധാരം. എല്ലാം പുരുഷമയമാണ്. പുരുഷന്റെതായ എല്ലാ ദിവ്യഗുണങ്ങളും സൂര്യമണ്ഡല പുരുഷനിലോ കണ്ണിലെ പുരുഷനിലോ കാണണമെന്നില്ല. പരമാത്മാവിനെ ഉപാസിക്കാനായി പുരുഷതത്വത്തില് ഈ ഗുണങ്ങളെ പറഞ്ഞതാണ്.
9495746977
ജന്മഭൂമി ഓണ്ലൈന്