ഭഗവാന് പറയുന്നത്, ഗുണാതീതന് (സ്വസ്ഥഃ)-സ്വസ്ഥനാണ് എന്നത്രെ. അതായത്-എന്നില് മാത്രം- ഈ കൃഷ്ണനില് മാത്രം-മനസ്സിനെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും ബുദ്ധിയേയും വ്യാപരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നില്ക്കുന്നവനാണ്. അതിനാല്-
(1) സമദുഃഖ സുഖനാണ്
ഏത് അവസ്ഥയിലാണ് ഇന്ദ്രിയങ്ങള് സന്തോഷിക്കുന്നത്, ആ അവസ്ഥയ്ക്കാണ് സുഖം എന്നുപറയുന്നത്. (യത്ര ശോഭനാനി=ഹൃഹൃഷ്ടാ നി ഖാനി= ഇന്ദ്രിയാണി ഭവന്തിതത്സുഖം) ഏതവസ്ഥയിലാണ് ഇന്ദ്രിയങ്ങള് ദുഷ്ടങ്ങളായിത്തീരുന്നത് അതു ദുഃഖം-(യത്രഖാനി= ഇന്ദ്രിയാണി ദുഷ്ടാനി ഭവന്തിത ദുഃഖം). ഗുണാതീതന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങള് ഭഗവദ് ഭജനാനന്ദത്തില് ഇളകാതെ മുഴുകി നില്ക്കുന്നത്. ഭൗതിക ദുഃഖങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ, ഭൗതിക സുഖങ്ങളെയും സമമായി കാണുന്ന എന്താണ് സ’മത്വ’ം എന്ന പദത്തിന്റെഅര്ത്ഥം? മനസ്സില് ഇഷ്ടമോ, അനിഷ്ടമോ ആയ ഭാവം ഇല്ലാതിരിക്കുക. അതാണ് ഗുണാതീതന്റെ ലക്ഷണം. ഭഗവാനില്നിന്ന് ഒരിക്കലും മനസ്സ് ഇളകാതിരിക്കുക എന്നതാണ്. അല്ലാതെ, സുഖദുഃഖങ്ങളെ സഹിക്കുക എന്നതല്ല സമഭാവന എന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കുക.
(2) ഗുണാതീതന് സമലോഷ്ടാശ്മ കാഞ്ചനാണ് (14-25)
ലോഷ്ടം= മണ്കട്ട; അശ്മം= കല്ല്; കാഞ്ചനം= സ്വര്ണ്ണം. ഗുണാതീതനല്ലാത്ത സാധാരണ മനുഷ്യന്, മണ്കട്ട കയ്യില് കിട്ടിയാല് വീടിന്റെ ഭിത്തികെട്ടാമല്ലോ എന്ന് കരുതും. ഉടനെ കല്ല് കിട്ടുകയാണെങ്കില് മണ്കട്ട ഉപേക്ഷിച്ച്, കല്ല് സ്വീകരിക്കും. പെട്ടെന്ന് സ്വര്ണ്ണം കിട്ടുകയാണെങ്കില് കല്ലു ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വര്ണ്ണം സ്വീകരിക്കും. വീടു പണിതതിന്റെ ശിഷ്ടം സ്വര്ണ്ണം സമ്പാദ്യമായല്ലോ എന്ന് വിചാരിക്കും. ഗുണാതീതന്റെ, ഭഗവദാനന്ദത്തില് വസിക്കുന്നതുകൊണ്ട് വീടുപണിയേണ്ട ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാല്, മൂന്നു വസ്തുക്കളെയും സമമായി-ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടവയായിതന്നെ കാണും.
(3) ഗുണാതീതന്
തുല്യപ്രിയനാണ്
(14-25)
പ്രിയം-ഇഷ്ടപ്പെട്ട വസ്തു; അപ്രിയം ഇഷ്ടമില്ലാത്ത വസ്തു. രണ്ടും ഗുണാതീതന് ഒരുപോലെയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബുദ്ധി ഭഗവത്ത്വജ്ഞാനത്തില് ഉറച്ചുനില്ക്കുന്നതിനാല് ഇഷ്ടങ്ങളിലേക്കോ, അനിഷ്ടങ്ങളിലേക്കോ ഓടിപ്പോകുന്നില്ല. ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങള് മനസ്സിലേക്കും പ്രവേശിക്കുന്നില്ല. സമ്പൂര്ണ പ്രിയതമത്വം പ്രവഹിപ്പിക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന് സ്വന്തം മനസ്സില് സ്ഥിതിചെയ്യുമ്പോള് എന്ത് വേറെ പ്രിയ വസ്തു?
9961157857
