മൂഢനായ കംസാ, നിന്റെ കാലന് ഭൂമിയില് ജനിച്ചിരിക്കുന്നുവേണ്ട ഉപായങ്ങള് ആലോചിച്ചുകൊള്ളൂ എന്ന അശരീരി വാക്യം കേട്ട കംസന് വ്യാകുലചിത്തനായി തന്റെ സഹോദരിയും പ്രാണതുല്യം സ്നേഹിക്കുന്നവളുമായ പൂതനയെ വിളിച്ചുവരുത്തി ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: വത്സേ നീ മനസ്സുകൊണ്ട് യാത്ര ചെയ്യുന്നവളും മായാശാസ്ത്രവിശാരദയുമാണല്ലോ.
ദുര്വ്വാസാവ് നല്കിയ മഹാമന്ത്രംകൊണ്ട് നിനക്ക് എവിടെവേണമെങ്കിലും എത്തിചേരാന് സാധിക്കും. ഏതു രൂപവും ധരിക്കാന് സാധിക്കും. അതിനാല് മാനുഷീവേഷംധരിച്ച് നന്ദഗൃഹത്തിലേക്കു പോകണം. വിഷംകലര്ത്തിയ മുലപ്പാല് നന്ദശിശുവിനു നല്കണം.
ഇതുകേട്ട് പൂതന കംസനെ നമസ്കരിച്ച് നന്ദഗൃഹത്തിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. കാച്ചിയപൊന്നിന്റെ നിറംപൂണ്ട് നാനാലങ്കാരഭൂഷിതയായി മാലതീമാല ചൂടിയ കബരീഭാരത്തോടുകൂടി കസ്തൂരിയും കുങ്കുമവും ചേര്ത്ത പൊട്ടണിഞ്ഞ് ലളിതയായി ഗോകുലത്തിലെത്തിച്ചേര്ന്നു.
വിശ്വകര്മ്മാവ് നിര്മ്മിച്ചതായ അതിബൃഹത്തായ ഗോഷ്ഠത്തെ നോക്കിക്കണ്ട് സുസ്മേരവദനയായി അവള് അകത്ത് പ്രവേശിച്ചു. അവളെക്കണ്ട് സാക്ഷാല് മഹാലക്ഷ്മി നന്ദശിശുവിനെ കാണാന് വന്നിരിക്കുകയാണോ എന്നു ഗോപികമാര് ശങ്കിച്ചു. ഗോപന്ന്മാരും ഗോപികമാരും കുശലങ്ങളന്വേഷിച്ച് സ്വീകരിച്ചു. ഭവതി ആരാണെന്ന ചോദ്യത്തിന് ഞാന് മധുരാവാസിയായ ഗോപികയാണന്നും ഇപ്പോള് ബ്രാഹ്മണപത്നിയാണന്നും നന്ദഗോപര്ക്ക് ഉത്കൃഷ്ടനായ പുത്രന് ജനിച്ചെന്നറിഞ്ഞ് ആ ഉണ്ണിയെ ക്കാണുവാനും ആശിര്വ്വദിക്കാനുംവേണ്ടി വന്നതാണ്. കുട്ടിയേകോണ്ടുവരൂ .കണ്ട് ആശീര്വ്വദിച്ച് ഞാന് പൊയ്ക്കോള്ളാം.
