കഴിഞ്ഞ ദിവസമാണ് എഞ്ചിനീയറിങ് കോളേജില് പഠിച്ചിരുന്ന ഒരു മോനും മാതാപിതാക്കളും കുടിവന്ന് അവരുടെ വിഷമം പറഞ്ഞ്. കേരളത്തിന് വെളിയിലുള്ള കോളേജില് അഡ്മിഷന് ലഭിച്ച ആ കുട്ടിയെ അതേ കോളേജിലെ സീനിയര് വിദ്യാര്ത്ഥികള് ഹോസ്റ്റല് മുറിയില് വെച്ച് ശാരീരികമായും മാനസികമായും ഉപദ്രവിച്ചു. മനസ്സിന്റെ സമനില തെറ്റിയ മട്ടിലുള്ള ആ കുട്ടിയെയും മാതാപിതാക്കളെയും കണ്ടപ്പോള് അമ്മയ്ക്ക് വളരെ വിഷമം തോന്നി. റാഗിങ് എന്നൊക്കെ വിളിക്കുന്ന ഇത്തരം തോന്ന്യാസങ്ങള് എന്തിനാണ് കുട്ടികള് ചെയ്യുന്നത്? അവിടെ നിന്നും കുട്ടിയെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന മാതാപിതാക്കള് ആകെ തകര്ന്ന മട്ടായിരുന്നു. ഇത്തരം ക്രൂരവിനോദങ്ങള് മറ്റൊരാളിന്റെ മേല് പ്രയോഗിക്കരുത്.
നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന് തീരെ ചേര്ന്നതല്ല ഇവയൊന്നും. അന്യനെ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കാനും മറ്റുള്ളവരെ സ്നേഹിക്കാനും നമ്മള് കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കണം. അതില്ലെങ്കില് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിക്കും എന്ന് അമ്മയ്ക്ക് തോന്നുന്നു. അമ്മയുടെ ബ്രഹ്മചാരി മക്കള് നേതൃത്വം നല്കുന്ന വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളില് എല്ലാദിവസവും മൂല്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിക്കാനും ചിന്തിക്കാനും ഉള്ള പ്രേരണ കുട്ടികള്ക്ക് നല്കുന്നു. നമ്മുടെ സംസ്കാരം ഉന്നതമാണ്.
ആര്ഷഭാരതസംസ്കാരത്തില് ഗുരുകുല വിദ്യാഭ്യാസം ആണ് നിലനിന്നിരുന്നത്. ശിഷ്യനും ഗുരുവും ഒരുമിച്ച് താമസിച്ച് അധ്യയനം നടത്തിയിരുന്നു. എല്ലാദിവസവും അധ്യയനാരംഭത്തില് ഗുരുവും ശിഷ്യനും ചേര്ന്നു പ്രാര്ത്ഥിച്ചിരുന്ന ചില മന്ത്രങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നു. പഠിച്ച് മിടുക്കനാകണം ഡോക്ടറാവണം, ഒത്തിരി പണം സമ്പാദിക്കണം, എന്നൊന്നും ആയിരുന്നില്ല ആ പ്രാര്ഥതനകള്. അത്തരം പ്രര്ഥനകള് ശിഷ്യനിലും ഗുരുവിലും സ്നേഹത്തിന്റെയും കരുണയുടേയും വിത്തുകള് നിറയ്ക്കാനുള്ള പ്രാര്ഥനകള് ആയിരുന്നു.
തുടരും
