ഗഗനം ഗഗനാകാരം സാഗരം സാഗരോപമം
രാമരാവണയുദ്ധം രാമരാവണയുദ്ധോരിവ. (ആകാശത്തിനു തുല്യം വലുപ്പം ആകാശത്തിനുമാത്രം, സമുദ്രം സമുദ്രത്തോടെ ഉപമിക്കാനാവൂ, രാമ രാവണയുദ്ധം രാമരാവണ യുദ്ധംപോലെതന്നെ) എന്നു പറയാറുണ്ട്.
ആദ്യദിനം രാക്ഷസ സേന ചത്തൊടുങ്ങി. രണ്ടാംദിനം ലക്ഷ്മണന് വേല് ഏറ്റതുമൂലം മരിച്ചപോലെയായി. ശ്രീരാമന് തളര്ച്ച അനുഭവപ്പെട്ടു. മരുന്നുസേവിച്ച് ലക്ഷ്മണന് എഴുന്നേറ്റപ്പോള് ഭഗവാന് സന്തോഷമായി. ഇന്ദ്രന്റെ സാരഥിയും തേരും ലഭിച്ചപ്പോള് രാഘവന് മേല്ക്കൈ നേടി. രാവണന് തളര്ന്നു പിന്വാങ്ങി. യുദ്ധമിങ്ങനെ മുറുകി നില്ക്കുന്ന നേരത്താണ് അഗസ്ത്യമഹര്ഷി എത്തുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദിത്യഹൃദയസ്തോത്ര ഉപദേശം ശ്രീരാമന്റെ ഊര്ജ്ജം വര്ധിപ്പിക്കാനും ശത്രുവിനാശത്തിനുമാണ്. ഇവിടെ നാം രണ്ടുകാര്യങ്ങള് മനസ്സിലാക്കണം. ഒന്ന്, എല്ലാ സജ്ജന ശക്തിയും ദേവന്മാരും ഋഷിമാരുമെല്ലാം ഒന്നിച്ചാണ് രാവണനെ നേരിടുന്നതെന്നാണ്.
രണ്ടാമത്തേത് ഇത്ര തിരക്കും സംഘര്ഷവുമുള്ള അവസരത്തിലും എല്ലാ വിശദാംശങ്ങളിലും രാമപക്ഷത്തിനും ശ്രദ്ധയുണ്ട് എന്നതാണ്. ഒന്നു ചെയ്യുമ്പോള് മറ്റുള്ളവരാക്കുന്ന സ്വഭാവം കാര്യവിജയത്തിനു എപ്പോഴും തടസ്സമാകും. സാധനപോലുള്ള സൂക്ഷ്മാംശങ്ങള്, ആരോഗ്യം, കുടുംബബന്ധങ്ങള് എന്നിവ ശ്രദ്ധിക്കാനേ സമയമില്ല എന്ന നിലപാട് കൂടുതല് ഉത്തരവാദിത്വം തലയിലുള്ളവര്ക്കും ക്രമേണ ദോഷകരമായിത്തീരും. അവര് നയിക്കുന്ന പ്രവര്ത്തനത്തിനെയും അതുബാധിക്കും. സൂക്ഷ്മവശങ്ങളും വിശദമായ ആസൂത്രണം കൃത്യവും വൃത്തിയുള്ളതുമായ നിര്വഹണവുമെല്ലാം അന്യം നിന്നുപോവും. ഇത്ര ഭീഷണ യുദ്ധത്തിനിടയിലുള്ള ആദ്ധ്യാത്മികോപദേശം കാണിച്ചുതരുന്നത് ഇതാണ്.
രാവണന്റെ അറുത്തിട്ട തലകള് വീണ്ടും മുളക്കുന്നത് ഒരു വലിയ ദര്ശനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അടിയില്നിന്നുള്ള പേരുകളടക്കം പറിച്ചാലേ കള നശിക്കൂ എന്നുപറയുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ് ഇതും. ശത്രുവിന്റെ ഒരു വശത്തെയാക്രമിച്ചിട്ട് സന്തുഷ്ടരായി ഇരിക്കരുത്. എല്ലാ മുഖങ്ങള്ക്കും കരുത്തുപകരുന്ന ഭാഗത്താക്രമിക്കണം. ഇതാണ് ശരിയായ, ശക്തമായ, കൃത്യമായ ആക്രമണരീതി.
ശത്രുവിനെ ഭാഗങ്ങളായിക്കാണുന്ന രീതിയോ, ചുമതലകളെ കഷ്ണങ്ങളായിക്കാണുന്ന രീതിയോ നല്ലതിനല്ല. ഇത്തരത്തിലൊരു യുദ്ധകഥ മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലും മഹാകാവ്യമായി എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാലതിലെല്ലാം മുഖ്യകഥാപാത്രവും നായകഭാഗത്തുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളും ഏതെങ്കിലും അദ്ധ്യാത്മിക മനഃശാസ്ത്ര ശക്തികളുടെ പ്രതിനിധികളല്ല.
രാമായണത്തിലും പിന്നീടു മഹാഭാരതത്തിലും ഉള്ള നല്ല ചീത്ത കഥാപാത്രങ്ങളെല്ലാം അനശ്വരരാവാനും ജനജീവിതത്തെ സ്വാധീനിക്കാനും ഇന്നുവരെയും ഇനിയുള്ള കാലവുമെല്ലാം അനശ്വരമായി നിലനില്ക്കുന്നതിനുമുള്ള കാരണം അവരും കഥാസന്ദര്ഭങ്ങളും ജനസമൂഹത്തിലും ലോകചരിത്രത്തിലും എന്നും കണ്ടുവരുന്ന പ്രവൃത്തികളോടും വ്യക്തികളോടും സംഭവഗതികളോടും വഹിക്കുന്ന അത്ഭുതാവഹമായ സാമ്യമാണ്.
നാമോരുത്തരിലും രാമനും സീതയും ഗൗതമനും അഹല്യയും ഹനുമാനം വിഭീഷണനും ലക്ഷ്മണനും രാവണനും ബാലിയും മാരീചനും ഇന്ദ്രജിത്തുമെല്ലാം ഉണ്ട്. അതുപോലെതന്നെ കുടുംബഛിദ്രവും അഭിഷേക വിഘ്നങ്ങളും സീതാപഹരണവും ബാലിവധവും സമുദ്രലംഘനവും രാമരാവണയുദ്ധവുമെല്ലാം ഇന്നു നിരവധി സ്ഥലങ്ങളില് നടക്കുന്നു.
ഇത്തരം ഉയര്ച്ച താഴ്ചകളിലും കുത്തിയൊഴുക്കിലും പെട്ടൊഴുകുന്ന, അനുകൂലമെന്നും പ്രതികൂലമെന്നുമുള്ള രണ്ടു കൂലങ്ങള് (തീരങ്ങള്)ക്കിടയിലൊഴുകുന്ന ജീവിത നദിയിലും ധര്മവും ഈശ്വരനുമാണ് വഞ്ചിയും തുഴയുമെന്ന സത്യം അടിവരയിടുന്നതാണ് രാമായണത്തെ അനശ്വരവും ജീവസ്സുറ്റതുമായ മഹാകാവ്യമാക്കുന്നത്.
(തുടരും)
