തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛന്റെ അദ്ധ്യാത്മരാമായണത്തില് ‘രാമരാജ്യം’ എങ്ങനെയായിരുന്നു എന്ന് വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. രഘുവംശത്തില് മറ്റനേകം രാജാക്കന്മാരുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും രാമരാജ്യം തന്നെയായിരുന്നു പുകള്പെറ്റത്.
”നിശ്ശേഷസൗഖ്യം വരുത്തി പ്രജകള്ക്ക്
വിശ്വമെല്ലാം പരിപാലിച്ചരുളിനാന്
വൈധവ്യദുഃഖം വനിതമാര്ക്കില്ലൊരു
വ്യാധി ഭയവുമൊരുത്തര്ക്കുമില്ലല്ലോ
സസ്യപരിപൂര്ണ്ണയല്ലോ ധരിത്രിയും
ദസ്യുഭയവുമൊരേടത്തുമില്ലല്ലോ
ബാലമരണമകപ്പെടുമാറില്ല
കാലേ വര്ഷിയ്ക്കുമല്ലോ ഘനങ്ങളും
വര്ണ്ണാശ്രമങ്ങള് തനിയ്ക്കുതനിയ്ക്കുള്ള
തൊന്നുമിളക്കംവരുത്തുകില്ലാരുമേ
എല്ലാവനുമുണ്ടനുകമ്പമാനസേ
നല്ലതൊഴിഞ്ഞൊരുചിന്തയില്ലാര്ക്കുമേ
നോക്കുമാറില്ലാരുമേ പരദാരങ്ങള്
ഓര്ക്കയുമില്ല പരദ്രവ്യമാരുമേ
ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമെല്ലാവനുമുണ്ട്
നിന്ദയുമില്ല പരസ്പരമാര്ക്കുമേ…”
”പ്രജകള്ക്ക് വളരെ സൗഖ്യമായിരുന്നു. വനിതമാര്ക്ക് വൈധവ്യ ദുഃഖമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആര്ക്കും രോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഭയമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭൂമി സസ്യലതാദികളാല് സമ്പൂര്ണ്ണം. പ്രജകള്ക്ക് തസ്കരഭയമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ബാലമരണങ്ങള് കേട്ടിട്ടേയില്ല. യഥാസമയം മഴപെയ്തിരിക്കും. ഓരോരുത്തരും അവരവര്ക്ക് നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ജോലികള് യഥാസമയം ചെയ്തുതീര്ക്കും. എല്ലാവര്ക്കും മനസ്സില് അനുകമ്പയുണ്ട്. അന്യരുടെ ഭാര്യമാരേയോ, സമ്പത്തോ ആരും മോഹിക്കാറില്ല. ആരും പരസ്പരം നിന്ദിക്കാറുമില്ല” – ഇതാണ് സാരാംശം.
ഇന്നുള്ളവര്ക്കാര്ക്കെങ്കിലും ”രാമരാജ്യം” എന്ന് പറയുന്നത് പരമപുച്ഛമാണെങ്കില് ‘സദ്ഭരണം’ എന്ന വാക്കുപയോഗിച്ച് മേല്പ്പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള് പ്രാവര്ത്തികമാക്കട്ടെ.
ഇന്ന് പ്രജകളുടെ സൗഖ്യത്തേക്കാള് സ്വന്തം സൗഖ്യം നോക്കുന്നവരല്ലേ പ്രജാപതികളിലേറെയും. രാമരാജ്യത്തില് യുദ്ധങ്ങളും അകാലമരണങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നില്ലത്രെ! ഇന്ന് ലോകം മുഴുവന് യുദ്ധമാണ്. അന്ന് രോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഭയമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അതായത് സമ്പൂര്ണ ആരോഗ്യമായിരുന്നു പ്രജകള്ക്ക്. ഇന്ന് മുട്ടിന് മുട്ടിന് മെഡിക്കല് കോളേജും സൂപ്പര് സ്പെഷ്യാലിറ്റി ആശുപത്രി വ്യവസായവുമുണ്ടല്ലോ. അന്ന് ഭൂമി സസ്യലതാദികളാല് സമ്പൂര്ണമായിരുന്നെങ്കില് ഇന്ന് ഒരുപാട് വിണ്ടുണങ്ങിവരണ്ട ഭൂപ്രദേശങ്ങള് കാണാം. കൊടും വരള്ച്ചയിലേയ്ക്കാണല്ലോ പോക്ക്. ഇന്ന് കള്ളന്മാരും കൊള്ളക്കാരും ചതിയന്മാരും വഞ്ചകരും കൊലയാളികളും ലൈംഗികപീഡകരുമൊക്കെ ഏറിയേറിവരുന്നു.
സത്യസന്ധമായി ജോലി ചെയ്യുന്നവര് തുലോം കുറവ്. കാലം തെറ്റിയാണ് മഴയും വെയിലും എല്ലാ കാലാവസ്ഥയും. അനവധിപേര്ക്ക് മനസ്സില് കാമക്രോധാദിയും പകയും! നല്ലതു ചിന്തിക്കുന്നവര് കുറവ്. അന്യരുടെ സമ്പത്തും ഭാര്യമാരേയും മോഹിക്കുന്ന ദുര്മോഹികള് കൂടിവരുന്നു.
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുവാനുള്ള കഴിവ് തുലോം തുച്ഛം! പരസ്പര നിന്ദ പരമകാഷ്ഠയിലാണിന്ന്. വൈധവ്യ ദുഃഖം പേറുന്ന അനേകായിരം വനിതകള്. ബാലമരണങ്ങളുടെ ഞെട്ടിക്കുന്ന കണക്കുകള്… അശ്രദ്ധകൊമണ്ടുള്ളതായും അപകടങ്ങളായും ബാലമരണങ്ങളെത്രയെത്രെ! ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്ക്കോ. സാമൂഹിക സുരക്ഷിതത്വവുമില്ല. ഭക്ഷ്യക്ഷാമം- വരള്ച്ച – എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത ദുരവസ്ഥ.”
രാമരാജ്യം അഥവാ സദ്ഭരണം സ്വപ്നം മാത്രമാകില്ലെന്ന് പ്രത്യാശിക്കാം.
