പ്രപഞ്ചഗതിയുടെ ഉദ്ദേശ്യം ദിവ്യമായ പൂര്ണതയാണ്. പ്രപഞ്ചത്തില് ആവിര്ഭവിക്കുന്ന എല്ലാ ചലനങ്ങളും ആ ലക്ഷ്യത്തെ പ്രാപിക്കാനുള്ള നിരന്തരയാത്ര ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ഉദ്ദേശ്യലക്ഷ്യങ്ങളെ സഫലീകരിക്കാനാണ് പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിയും ജീവപരിണാമവും സംഭവിച്ചുകാണ്ടിരിക്കുന്നത്.
പ്രപഞ്ചഗതിയുടെ ഈ പ്രവാഹം ഇന്ന് മനുഷ്യതലത്തില് വന്ന് അതിനപ്പുറത്തേക്ക് കടക്കാന് വെമ്പല്കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതാണ് ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പ്രതേ്യകത. ഈ കാലഘട്ടം മുന്പുള്ളതില് നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്.
പ്രപഞ്ചമഹാസാന്നിദ്ധ്യം മനുഷ്യബോധത്തില് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ദിവ്യത്വ പ്രാപ്തി നല്കാന് തയ്യാറെടുത്തുനില്ക്കുന്ന അത്യന്തം ഫലപ്രദമായ കാലഘട്ടമാണ് ഇത്. ദൗര്ഭാഗ്യകരമെന്ന് പറയട്ടെ ആ സാന്നിദ്ധ്യത്തെ സ്വീകരിച്ച് ജന്മം സഫലീകരിക്കാന് പക്വതയുള്ളവര് ഇവിടെയില്ല.
മഴപ്പെയുമ്പോള് ജലത്തിന് എന്ത് ക്ഷാമം? അതുപോലെ കാലശക്തി മനുഷ്യന് സര്വശ്രേയസ്സും നല്കാന് കാത്തുനില്ക്കുമ്പോള് നാം എന്തിന് ദുഃഖിതരായി കഴിയണം? മനുഷ്യനില് ധര്മബോധം ഉടലെടുക്കാത്തതിനാല് കാലത്തിന്റെ വൈഭവങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാനും ജീവിതസൗഭാഗ്യങ്ങള് കരസ്ഥമാക്കാനും സാധിക്കാതെ അത്യന്തം വിലപിടിച്ച ഈ സന്ദര്ഭത്തെ നാം നഷ്ടപ്പെടുത്തി കളയുകയാണ്.
കാലം ആവശ്യപ്പെടുന്ന മാറ്റത്തിന് മുന്നില് പുറംതിരിഞ്ഞ് നില്ക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ ജീവിതം പ്രശ്നസങ്കീര്ണ്ണവും അസന്തുഷ്ടവും ആയി തീര്ന്നിരിക്കുന്നത്.
