സ്ഥാനമാനങ്ങള് ചൊല്ലിക്കലഹിച്ചു
നാണംകെട്ടു നടക്കുന്നിതു ചിലര്;
മദമത്സരം ചിന്തിച്ചുചിന്തിച്ചു
മതികെട്ടു നടക്കുന്നിതു ചിലര്;
ചഞ്ചലാക്ഷിമാര് വീടുകളില് പുക്കു
കുഞ്ചിരാമനായാടുന്നിതു ചിലര്;
കോലകങ്ങളില് സേവകരായിട്ടു
കോലംകെട്ടി ഞെളിയുന്നിതു ചിലര്;
അമ്മയ്ക്കും പുനരച്ഛനും ഭാര്യയ്ക്കും
ഉണ്മാന്പോലും കൊടുക്കിന്നില്ല ചിലര്;
അഗ്നിസാക്ഷിണിയായൊരു പത്നിയെ
സ്വപ്നത്തില്പ്പോലും കാണുന്നില്ല ചിലര്;
സത്തുക്കള് കണ്ടു ശിക്ഷിച്ചു ചൊല്ലുമ്പോള്
ശത്രുവെപ്പോലെ ക്രുദ്ധിക്കുന്നു ചിലര്;
വന്ദിതന്മാരെ കാണുന്ന നേരത്തു
നിന്ദിച്ചത്രേ പറയുന്നിതു ചിലര്;
കാണ്ക നമ്മുടെ സംസാരംകൊണ്ടത്രേ
വിശ്വമീവണ്ണം നില്പുവെന്നും ചിലര്;
ബ്രാഹ്മണ്യംകൊണ്ടു കുന്തിച്ചുകുന്തിച്ചു
ബ്രഹ്മാവുമെനിക്കൊക്കായെന്നും ചിലര്;
അര്ഥാശയ്ക്കു വിരുതു വിളിപ്പിപ്പാന്
അഗ്നിഹോത്രാദി ചെയ്യുന്നിതു ചിലര്;
സ്വര്ണങ്ങള് നവരത്നങ്ങളെക്കൊണ്ടും
എണ്ണംകൂടാതെ വില്ക്കുന്നിതു ചിലര്;
മത്തേഭംകൊണ്ടു കച്ചവടം ചെയ്തും
ഉത്തമതുരഗങ്ങളതുകൊണ്ടും
അത്രയുമല്ല കപ്പല് വില്പ്പിച്ചിട്ടും
എത്ര നേടുന്നിതര്ത്ഥം ശിവ! ശിവ!
വൃത്തിയും കെട്ടു ധൂര്ത്തരായെപ്പോഴും
അര്ഥത്തെക്കൊതിച്ചെത്ര നശിക്കുന്നു
അര്ഥമെത്ര വളരെയുണ്ടായാലും
തൃപ്തിയാകാ മനസ്സിന്നൊരു കാലം
– പൂന്താനം
