സത്യത്തിന്റെ ജ്ഞാനമില്ലാതെ ധര്മ്മത്തിന്റെ ഗൂഢരഹസ്യം അറിയുക സാദ്ധ്യമല്ല. ഗീതയുടെ ആരംഭംതന്നെ ഈ സത്യബോധത്തില് നിന്നാണ്. ധര്മ്മാധര്മ്മങ്ങളുടെ ഇടയില്പ്പെട്ട് വഴി കാണാതെ ഉഴലുന്ന അര്ജ്ജുനന് ഭഗവാന് ആരംഭത്തില്ത്തന്നെ ആത്മോപദേശമാണ് നല്കുന്നത്. താന് ആര്? തന്റെ കര്ത്തവ്യമെന്ത്? എന്ന ബോധമില്ലാത്തവന് എങ്ങിനെ ധര്മ്മത്തിന്റെ പൊരുള് അറിയുവാന് കഴിയും. സദ്ഗുരു ആദ്യമായി ശിഷ്യന് നല്കുന്നതും ഈ ഉപദേശമാണ്. അസത്യത്തില് വ്യാപൃതമായി കഴിയുന്ന ബുദ്ധിസത്യത്തില് പ്രതിഷ്ഠിതമായതിനുശേഷമേ സാധകന്റെ യഥാര്ത്ഥ സാധന ആരംഭിക്കുന്നുള്ളൂ. വാസ്തവത്തില് സാധനയുടെ അസ്ഥിവാരംതന്നെ ഗുരുപദേശമാണ്. ഏതാനും ചില മന്ത്രങ്ങള് ശിഷ്യന്റെ കാതുകളില് ഉപദേശിക്കുകയല്ലാ സദ്ഗുരു ചെയ്യുന്നതെന്ന് നന്നായി ഓര്ക്കണം. പൂര്ണപ്രകാശമായ ബ്രഹ്മമാണു സദ്ഗുരു. സത്യത്തിന്റെ സാരസര്വ്വസ്വമായ ഉപദേശദീക്ഷയില്കൂടെ തന്റെ ചൈതന്യത്തെ ശിഷ്യനില് സംക്രമിപിച്ച് സത്യപ്രകാശത്തെ കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയെന്ന മഹത്തായ കൃത്യമാണ് സദ്ഗുരു നിര്വഹിക്കുന്നത്. സാധകന്റെ ജീവിതത്തില് അവിസ്മരണീയമായ ഒരു അനുഭവമാണ് ഈ ഉപദേശം. ഈ അനുഭവത്തിന്റെ പ്രചോദനമാണു ശിഷ്യന്റെ സാധനയില് ഉടനീളം നിഴലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
യുഗാന്തരങ്ങളിലെ അജ്ഞാനാന്ധകാരത്തെ സമൂലം നശിപ്പിച്ച് ശിഷ്യനു ബ്രഹ്മസാക്ഷാത്കാരത്തിന്റെ സ്വാനുഭവം നേടിക്കൊടുക്കുവാന് കെല്പുള്ള ഈ ഉപദേശത്തിന്റെ മഹിമ വാക്കുകളെകൊണ്ട് വിവരിക്കുക അസാധ്യമാണ്. സ്വാതി നക്ഷത്രം ഉദിച്ച് പൊങ്ങുമ്പോള് ലഭിക്കുന്ന മഴത്തുള്ളിയെ സമുദ്രത്തിന്റെ അഗാധതയില് ഇറങ്ങി മുത്തുച്ചിപ്പി എപ്രകാരം മനോഹരമുത്തുകളായി മാറ്റുന്നുവോ അപ്രകാരം സത് ശിഷ്യന് സദ്ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശ രത്നങ്ങളെ നിരന്തരവും മനനത്താലും ഗാഢമായ നിദിദ്ധ്വാസത്താലും ജ്ഞാനമാകുന്ന മുക്ത രത്നമാക്കി മാറ്റണം. ഇതാണ് സാധനയുടെ മുഖ്യ ഉപദേശം.
– രമാദേവി
തയ്യാറാക്കിയത്:
ടി. ഭാസ്കരന് കാവുംഭാഗം
