കലകളില് പ്രാവീണ്യവും കവിതയില് വൈദഗ്ധ്യവും സൗന്ദര്യഭാവനയില് നൈപുണ്യവുമുള്ള ദിവ്യപ്രഭാവന്മാരുണ്ട്. ഉല്കൃഷ്ടാത്മാക്കളുമായി സഹവസിക്കുന്നതില് ആനന്ദിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. നാലുവേദങ്ങളും ഹൃദിസ്ഥമാക്കിയ പണ്ഡിതന്മാരുമുണ്ട്. ഇവയെല്ലാമുണ്ടായിട്ടും അപരാധ വാസന ഹേതുവായി പരാതത്വത്തെ അറിയുവാനോ, ഈശ്വരനെ ദര്ശിക്കുവാനോ സാധിക്കുന്നില്ല. അവര് തുടര്ന്ന് സംസാരദുരിതങ്ങള് അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.
”കര്മ്മവാസന’ എന്നാല് എന്താണ്! ശബ്ദാര്ത്ഥം ദ്വോതിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ അഹന്താപരവും ആശാപ്രേരിതവുമായ കര്മ്മങ്ങളില്നിന്ന് രൂപം പ്രാപിക്കുന്ന വാസനയാണത്. എണ്ണമറ്റ ജനങ്ങളിലൂടെ വീണ്ടും വീണ്ടും ചെയ്തുപോന്ന പാപകര്മ്മങ്ങളില് നിന്നു സംജാതമാകുന്ന ഈ വാസന ഗുരുവാക്യം ദ്യോതിപ്പിക്കുന്ന സത്യത്തെ ഉള്ക്കൊള്ളുന്ന വിഷയത്തില് ഭീമമായ പ്രതിബന്ധമായി വര്ത്തിക്കുന്നു. ഇതാണ് കര്മ്മവാസന.
സത്യത്തെ ഗുരു പലപ്രകാരത്തില് വിശദീകരിച്ച് തരുന്നു. സൂചനകള്കൊണ്ടും ഉദാഹരണങ്ങള്കൊണ്ടും ശിഷ്യനു സത്യം മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുവാന് ഗുരു പരിശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാല് കര്മ്മവാസനകൊണ്ട് മലീമസമായ സ്ഥൂലബുദ്ധി ഉപദേശത്തിന്റെ പൊരുള് മനസ്സിലാക്കുന്നതില് പരാജയപ്പെടുന്നു.
ഭക്തി ശരണാഗതി ശിശുസഹജമായ സമാശ്രയത്വം നിര്വ്യാജമായ പശ്ചാത്താപം ഇവ മുഖേന ഗുരുകൃപ നേടാന് ഒരു സാധകനു കഴിയുമെങ്കില് ഏറ്റവും പ്രബലമായ കര്മ്മവാസനയെപോലും ഗുരുകൃപകൊണ്ട് ദുരീകരിക്കാന് കഴിയും. രാമ എന്ന ദിവ്യനാമം ഉച്ചരിക്കുവാന് വേണ്ട സംസ്കാരംപോലും ഇല്ലാത്തവിധം അത്ര ശക്തിമത്തായിരുന്നു വാത്മീകി മഹര്ഷിയിലുണ്ടായിരുന്ന കര്മ്മവാസന. പക്ഷേ, നാരദമുനിയുടെ കൃപകൊണ്ട് സുദീര്ഘവും ദുഷ്ക്കരവുമായ തപസ്സ്കൊണ്ടു വാത്മീകി ഒടുവില് മഹാജ്ഞാനിയായിത്തീര്ന്നു.
– രമാദേവി
തയ്യാറാക്കിയത്:
ടി. ഭാസ്കരന് കാവുംഭാഗം
