389. സുദര്ശനഃ – 1. നോക്കിനിന്നു പോകുന്ന ശരീരഭംഗിയുള്ളവന്, സുന്ദരന്. 2. എളുപ്പത്തില് സാക്ഷാത്കരിക്കാവുന്നവന്. 3. കാലരൂപമായ സുദര്ശനചക്രത്തിന്റെ ചൈതന്യമായവന്.
ഭഗവാന്റെ ശരീരകാന്തി ഉണ്ണികൃഷ്ണനാക്കി ഗോപവനിതമാരുടെ വാത്സല്യം നുകര്ന്ന ശൈശവത്തിലും കാലിക്കിടാങ്ങളെ മേച്ചുനടന്ന കൈശോരാവസ്ഥയിലും യൗവനാരംഭത്തില് ഗോപകന്യകമാരോടൊത്തു രാസലീലയില് ഏര്പ്പെട്ട കാലത്തും കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തില് അര്ജുനന്റെ തേരുതെളിച്ചപ്പോഴുമെല്ലാം സുദര്ശനമായിരുന്നു. കണ്ണ് മറ്റൊന്നിലേക്കും തിരിക്കാനാകാത്തവിധം ആകര്ഷകമായിരുന്നു ഭഗവാന്റെ മേനിയുടെ അഴക്. ആ രൂപം ഭാവനയില് കണ്ട നാരായണഭട്ടതിരി “സൗന്ദര്യോത്തരതോളപി സുന്ദരതരം ത്വദ്രൂപമാശ്ചര്യതോപ്യാശ്ചര്യം” എന്നുപറഞ്ഞുപോകുന്നുണ്ട്.
സുദര്ശനന് എന്ന പദത്തിന് എളുപ്പത്തില് കാണാവുന്നവന് എന്നും അര്ഥം പറയാം. നിഷ്കാമമായ ഭക്തിയോടെ ജനിക്കുന്നവര്ക്ക് ഭഗവാനെ മനക്കണ്ണുകൊണ്ടോ മാംസചക്ഷുസ്സുകൊണ്ടോ എളുപ്പത്തില് കാണാന് കഴിയും. അതിന് യാഗവും തപസ്സും യോഗാഭ്യാസവും ഒന്നും വേണ്ട. ഭക്തിയുണ്ടായാല് മാത്രം മതി. എളുപ്പത്തില് ദര്ശിക്കാവുന്നവനാണ് ഭഗവാന്.
ഭഗവാന് ചക്രപാണിയാണ്. വിഷ്ണുരൂപത്തില് ഭഗവാന് ചതുര്ബാഹുവാണ്. ഒരു കൈയില് ചക്രം എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കും. ദിവസങ്ങളും മാസങ്ങളും അവയവങ്ങളായുള്ള കാലരൂപമായ ചക്രം അപ്രതിരോധ്യമാണ്. ആ ചക്രത്തിന്റെ ചൈതന്യം ഭഗവാന് തന്നെയാണ്. സുദര്ശനം എന്നാണ് ചക്രത്തിന്റെ പേര്. സുദര്ശനചക്രത്തിന്റെ രൂപത്തില് ദു ഷ്ടരെ നശിപ്പിച്ച് ധര്മത്തെ ഉദ്ധരിക്കുന്നവനാകയാലും ഭഗവാന് സുദര്ശനനാണ്.
390. ഈഡ്യഃ – സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവന്, സ്തുതി അര്ഹിക്കുന്നവന്. അസാധാരണമായ സദ്ഗുണങ്ങള് ഉള്ളവരെയാണ് സ്തുതിക്കാറുള്ളത്. ഗുരുവായൂരപ്പനെ സംബന്ധിച്ചവയെല്ലാം സ്തുതി അര്ഹിക്കുന്നു. രൂപം, ആചരണങ്ങള്, ഭക്തവാത്സല്യം, ശക്തി, പരാക്രമം എന്നിങ്ങനെ എല്ലാമെല്ലാം ഈഡ്യമാണ്. “ത്രൈലോക്യമഹീയന്ധേളപി മഹിതം, സമ്മോഹനം മോഹനാത്, കാന്തം കാന്തിനിധാന തോളപി, മധുരം മാധുര്യധുര്യാദപി” എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു നമസ്കരിക്കാനേ മഹാകവികള്ക്കും കഴിയുന്നുള്ളൂ. അത്രകണ്ടു സ്തുത്യര്ഹമായ ഗുണങ്ങളാണ് ഭഗവാനുള്ളത്.
(തുടരും)
ഡോ. ബി.സി.ബാലകൃഷ്ണന്
