ഭാരതത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത് അതിന്റെ ജനാധിപത്യ സ്ഥിരതയും സാമൂഹിക പക്വതയുമാണ്. ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില് രാഷ്ട്രീയ അസ്ഥിരതയും ഭരണകൂട വിരുദ്ധ കലാപങ്ങളും പതിവുകാഴ്ചകളാകുമ്പോഴും, തനതായ ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിലൂടെ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങള് പരിഹരിക്കുന്ന ഉദാത്തമായ പാരമ്പര്യമാണ് ഭാരതം നിലനിര്ത്തിപ്പോന്നിട്ടുള്ളത്. എന്നാല് സമീപകാലത്തായി, യുവാക്കളെ വൈകാരികമായി സ്വാധീനിച്ച് രാജ്യവിരുദ്ധവും വികസനവിരുദ്ധവുമായ പ്രക്ഷോഭങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കാന് ചില കോണുകളില് നിന്ന് ബോധപൂര്വ്വമായ ശ്രമങ്ങള് നടക്കുന്നതായി കാണാം.
ദേശീയ പ്രാധാന്യമുള്ള ‘ഗ്രേറ്റ് നിക്കോബാര് സമഗ്ര വികസന പദ്ധതി’ക്കെതിരെ നടക്കുന്ന കുപ്രചാരണങ്ങള് ഇതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. രാജ്യത്തിന്റെ തന്ത്രപ്രധാനമായ സുരക്ഷയ്ക്കും, സാമ്പത്തിക വളര്ച്ചയ്ക്കും, സമുദ്രാധിഷ്ഠിത പുരോഗതിക്കും അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ഇത്തരം പദ്ധതികളെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നത് വികസനവിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമായേ കാണാനാകൂ. ഏതാണ്ട് 81,000 കോടി രൂപ ചെലവില് നടപ്പാക്കുന്ന ഗ്രേറ്റ് നിക്കോബാര് പദ്ധതി, ഭാരതത്തിന്റെ ഭാവി സാമ്പത്തിക ശേഷിയെ അടിമുടി മാറ്റിയേക്കാവുന്ന ഒന്നാണ്. അതിനെതിരെ ജനങ്ങളെ ഇളക്കിവിട്ട് പ്രതിഷേധങ്ങള് സംഘടിപ്പിക്കുന്നത് ഒട്ടും തന്നെ ദേശീയ താല്പര്യങ്ങള്ക്ക് നിരക്കുന്നതല്ല.
ഇത്തരം പ്രക്ഷോഭങ്ങള്ക്ക് പിന്നില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന ചില വ്യക്തികളുടെ മുന്കാല ചരിത്രവും നാം പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ലഡാക്കിലെ പ്രക്ഷോഭങ്ങളില് സജീവമായിരുന്ന സോനം വാങ്ചുക്കിനെ ചിലര് വലിയൊരു സാമൂഹിക പ്രവര്ത്തകനായി ഉയര്ത്തിക്കാട്ടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രക്ഷോഭ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ യഥാര്ത്ഥ ആഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഗൗരവമേറിയ ചോദ്യങ്ങള് ഉയര്ന്നു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ജനമനസ്സുകളില് വികാരങ്ങള് കുത്തിനിറച്ച് പ്രക്ഷോഭങ്ങള് സംഘടിപ്പിക്കുകയും, പിന്നീട് അതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കാതെ മാറിനില്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നേതാവിന് യോജിച്ച ശൈലിയുമല്ല.
ശ്രീലങ്ക, നേപ്പാള്, ബംഗ്ലാദേശ് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലെ തെരുവ് യുദ്ധങ്ങളുടെ ഉദാഹരണങ്ങള് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി നമ്മുടെ യുവതലമുറയെ തെരുവിലിറക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നത് അതീവ അപകടകരമാണ്. ആ രാജ്യങ്ങള് അഭിമുഖീകരിച്ച സവിശേഷമായ രാഷ്ട്രീയ-സാമ്പത്തിക സാഹചര്യങ്ങളും ഭാരതത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയും തമ്മില് യാതൊരുവിധ താരതമ്യവും സാധ്യമല്ല. ശക്തമായ ജനാധിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങളും സുദൃഢമായ ഭരണഘടനാ സംവിധാനവുമുള്ള ഒരു രാജ്യമാണ് ഭാരതം; അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവിടെ കലാപരാഷ്ട്രീയത്തിന് സ്ഥാനമില്ല.
ഇത്തരം പ്രാദേശിക സമരങ്ങള്ക്ക് വിദേശ വാര്ത്താ ഏജന്സികള് നല്കുന്ന അമിതമായ പ്രാധാന്യവും ശ്രദ്ധേയമാണ്. രാജ്യത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലുമൊരു ചെറിയ കോണില് നടക്കുന്ന പ്രതിഷേധങ്ങളെപ്പോലും ചില അന്താരാഷ്ട്ര മാധ്യമങ്ങള് അതീവ താല്പര്യത്തോടെ റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്യുന്നത് വലിയ സംശയങ്ങള്ക്ക് ഇടനല്കുന്നുണ്ട്. ഭാരതത്തിന്റെ ആഭ്യന്തര വിഷയങ്ങളെ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തില് വലിയൊരു രാഷ്ട്രീയ ആയുധമാക്കാനുള്ള ആസൂത്രിത ശ്രമങ്ങള് ഇതിന് പിന്നിലുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം സ്വാഭാവികമായും ഉയരുന്നു.
എന്നാല്, ഈയൊരു വെല്ലുവിളി നിറഞ്ഞ സാഹചര്യത്തിലും ഭാരതത്തിലെ യുവാക്കളുടെ രാഷ്ട്രീയ പക്വതയെ നാം പ്രത്യേകം അഭിനന്ദിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സമൂഹമാധ്യമങ്ങളില് വന്തോതില് പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ട പല പ്രക്ഷോഭങ്ങള്ക്കും യഥാര്ത്ഥ ജീവിതത്തില് ജനപിന്തുണ ലഭിക്കാതെ പോയത് ഇതിന്റെ തെളിവാണ്. സോഷ്യല് മീഡിയയിലെ കൃത്രിമമായ ശബ്ദകോലാഹലങ്ങളും യഥാര്ത്ഥ ജനപിന്തുണയും രണ്ടാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിവേകം ഇന്നത്തെ യുവാക്കള്ക്കുണ്ട്.
ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാല് ഭാരതത്തിലെ മഹത്തായ ജനമുന്നേറ്റങ്ങളെല്ലാം തന്നെ രാജ്യനിര്മാണത്തിനും ജനാധിപത്യ സംരക്ഷണത്തിനും വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നു എന്ന് കാണാം. ജയപ്രകാശ് നാരായണന്റെ നേതൃത്വത്തില് നടന്ന ജനതാ പ്രസ്ഥാനവും, അണ്ണാ ഹസാരെയുടെ അഴിമതിവിരുദ്ധ സമരവുമെല്ലാം വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യബോധത്തോടെ ജനവിശ്വാസം ആര്ജ്ജിച്ച മുന്നേറ്റങ്ങളായിരുന്നു. അവയെ ഇന്ന് നാം കാണുന്ന താല്കാലിക വൈകാരിക പ്രകടനങ്ങളില് അധിഷ്ഠിതമായ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നത് ചരിത്രത്തോടുള്ള അനീതിയാണ്.
ഭാരതം ഇന്ന് ലോകത്തിലെ അതിവേഗം വളരുന്ന ഉജ്ജ്വലമായ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥകളിലൊന്നാണ്. അത്യാധുനിക അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനം, അത്യാധുനിക തുറമുഖങ്ങള്, വ്യവസായ ഇടനാഴികള്, തദ്ദേശീയ പ്രതിരോധ പദ്ധതികള്, സമാനതകളില്ലാത്ത സാങ്കേതിക മുന്നേറ്റങ്ങള് എന്നിവയിലൂടെ രാജ്യം കുതിക്കുകയാണ്. ഈ ജയയാത്രയെ തടസ്സപ്പെടുത്താന് ശ്രമിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ കുത്തിത്തിരിപ്പുകള്ക്കെതിരെ സദാ ജാഗ്രത പുലര്ത്തേണ്ടത് ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ഓരോ പൗരന്റെയും കടമയാണ്.
തീര്ച്ചയായും, പ്രതിഷേധം എന്നത് ജനാധിപത്യപരമായ അവകാശമാണ്. എന്നാല് വികസനത്തെ തകിടം മറിക്കാനും, യുവജനങ്ങളെ വഴിതെറ്റിക്കാനും, രാജ്യത്തിന്റെ അന്തസ്സിന് കളങ്കം വരുത്താനും നടത്തുന്ന നീക്കങ്ങളെ ഒരിക്കലും ‘ജനാധിപത്യ സമരം’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാനാകില്ല. ഭാരതത്തിന്റെ ഭാവി നിര്ണയിക്കേണ്ടത് തെരുവിലെ അരാജകത്വമല്ല, മറിച്ച് സുതാര്യമായ ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയും വ്യക്തമായ വികസന കാഴ്ചപ്പാടുമാണ്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നമ്മുടെ യുവതലമുറ താത്കാലിക വികാരങ്ങള്ക്കല്ല, മറിച്ച് വസ്തുതകള്ക്കാണ് മുന്ഗണന നല്കേണ്ടത്. സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലെ വ്യാജ പ്രചാരണങ്ങള്ക്കപ്പുറം രാജ്യത്തിന്റെ യഥാര്ത്ഥ വികസന കുതിപ്പിനെ നെഞ്ചിലേറ്റേണ്ട സമയമാണിത്. വികസിത ഭാരതമെന്ന മഹത്തായ സ്വപ്നം സാക്ഷാത്കരിക്കേണ്ടത് പ്രകോപനപരമായ പ്രതിഷേധ രാഷ്ട്രീയത്തിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് ഉന്നതമായ പൗരബോധത്തിലൂടെയും അചഞ്ചലമായ ദേശീയ വികസനത്തിലൂടെയുമാണ്.
ജന്മഭൂമി ഓണ്ലൈന്