ഒരു രാജ്യം ഉയരുന്നത് സൗജന്യങ്ങളാൽ അല്ല… സ്വപ്നങ്ങളാലും സൃഷ്ടികളാലും

ഒരു രാജ്യത്തെ ശക്തരാക്കുന്നത് സൗജന്യ പണവിതരണങ്ങളോ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് മുമ്പുള്ള വാഗ്ദാനങ്ങളോ അല്ല. ചരിത്രം തുറന്ന് നോക്കിയാൽ മനസ്സിലാകും — ലോകത്തെ ഉയർന്ന രാഷ്‌ട്രങ്ങൾ വളർന്നത് ജനങ്ങളെ ആശ്രിതരാക്കിക്കൊണ്ടല്ല, ജനങ്ങളെ സൃഷ്ടാക്കളാക്കിക്കൊണ്ടാണ്.

ഒരു സർക്കാരിന്റെ യഥാർത്ഥ കടമ ജനങ്ങളെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കൈപിടിച്ചുനിർത്തുക എന്നതല്ല; വീണവരെ ഉയർത്തി നടക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുകയാണ്. രോഗബാധിതർക്കും ദുരിതത്തിലായ കുടുംബങ്ങൾക്കും സംരക്ഷണം നൽകുന്നത് ഒരു നന്മയുള്ള സമൂഹത്തിന്റെ അടയാളമാണ്. എന്നാൽ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ മുഴുവൻ ചിന്തയും “സൗജന്യം” എന്ന വാക്കിനോട് അടുപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് പതിയെ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തെയും തൊഴിൽ സംസ്കാരത്തെയും ക്ഷയിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങും.

സൗജന്യങ്ങൾ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ആശ്വാസമാകും. പക്ഷേ അതിനെ ഒരു തലമുറയുടെ ശീലമാക്കി മാറ്റിയാൽ, പിന്നീട് ആ സമൂഹത്തിൽ കഠിനാധ്വാനത്തോടുള്ള ആകാംക്ഷ കുറയും. “എനിക്ക് എന്ത് ലഭിക്കും” എന്ന ചിന്ത “ഞാൻ എന്ത് സൃഷ്ടിക്കും” എന്ന ചിന്തയെ മറികടക്കും. അപ്പോൾ സംരംഭകത്വം കുറയും, യുവാക്കളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ ചെറുതാകും, സർക്കാരിനോടുള്ള ആശ്രിതത്വം ഉയരും. ഒടുവിൽ രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ തന്നെ ഭാരം താങ്ങാനാകാത്ത അവസ്ഥയിലേക്ക് നീങ്ങും.

ലോകം ഇന്ന് ആദരിക്കുന്ന സിംഗപ്പൂർ, ദക്ഷിണ കൊറിയ, ജപ്പാൻ, ചൈന തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങൾ ജനങ്ങളെ സ്ഥിരമായ സൗജന്യങ്ങളിലൂടെ വളർത്തിയതല്ല. അവർ ജനങ്ങൾക്ക് അവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. ലോകോത്തര വിദ്യാഭ്യാസം നൽകി. വ്യവസായങ്ങൾ വളർത്തി. സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ നിക്ഷേപിച്ചു. കഠിനാധ്വാനത്തിന് വില നൽകി. സ്വന്തം രാജ്യത്തെ ലോകവിപണിയുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചു. അവർ ജനങ്ങൾക്ക് മീൻ കൊടുത്തില്ല; മീൻ പിടിക്കാൻ സമുദ്രം സൃഷ്ടിച്ചു.

ഇന്ത്യ പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ സമത്വം അത്യാവശ്യമാണ്. ചരിത്രപരമായി പിന്നിലായ സമൂഹങ്ങളെ ഉയർത്താൻ വിവിധ സംരക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ ആവശ്യമായിരുന്നു; ഇന്നും പല മേഖലകളിൽ അതിന്റെ പ്രസക്തിയുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു സമൂഹത്തെ എന്നും “പിന്നാക്കം” എന്ന് വിളിച്ച് നിർത്തുന്നതിൽ സാമൂഹിക നീതി ഇല്ല. ഒരുദിവസം “നിങ്ങൾക്കും കഴിയും” എന്ന് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ മുന്നോട്ടു നടത്തുന്നതിലാണ് യഥാർത്ഥ നീതി.

ഒരു സർക്കാരിന്റെ വിജയമെന്നത് എത്രപേർക്ക് സഹായധനൽകി എന്നതിലല്ല; എത്രപേർക്ക് ജോലി, ബിസിനസ്, ആത്മാഭിമാനം, സ്വപ്നം, ലോകോത്തര ജീവിതം സൃഷ്ടിക്കാനായി എന്നതിലാണ്. കാരണം, സഹായം മനുഷ്യനെ കുറച്ചുകാലം രക്ഷിക്കും. പക്ഷേ അവസരം മനുഷ്യന്റെ തലമുറയെ തന്നെ മാറ്റിമറിക്കും.

ഇന്ന് ലോകം ഒരു പുതിയ കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. Artificial Intelligence, Robotics, Digital Healthcare, Biotechnology, Remote Work, Green Energy — ഇവയാണ് നാളെയുടെ ലോകത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പോകുന്നത്. ഈ മാറ്റത്തിനായി യുവാക്കളെ തയ്യാറാക്കാത്ത രാജ്യങ്ങൾ ജനസംഖ്യ കൂടുതലുള്ള ദരിദ്ര രാജ്യങ്ങളായി മാറും. എന്നാൽ വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും സാങ്കേതിക വിദ്യയിലും നൈപുണ്യ വികസനത്തിലും നിക്ഷേപിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങൾ ഭാവിയെ ഭരിക്കും.

കേരളം പോലൊരു സംസ്ഥാനത്തിന് അതിശയകരമായ മനുഷ്യശേഷിയുണ്ട്. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികളുടെ സ്വാധീനമുണ്ട്. ആരോഗ്യരംഗത്തും വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തും നമുക്ക് വലിയ കഴിവുകളുണ്ട്. പക്ഷേ ഇന്നും ആയിരക്കണക്കിന് യുവാക്കൾ ഭാവി തേടി വിദേശത്തേക്കാണ് പോകുന്നത്. കാരണം അവർക്ക് ഇവിടെ ജോലി മാത്രം മതിയല്ല; വളരാനുള്ള ഒരു പരിസ്ഥിതി വേണം. സ്വപ്നം കാണാൻ കഴിയുന്ന ഒരു സമൂഹം വേണം.

ഒരു പുതിയ കേരളം ഉണ്ടാകണമെങ്കിൽ സർക്കാർ ജോലി മാത്രമാണ് ജീവിതവിജയം എന്ന ചിന്ത മാറണം. യുവാക്കൾക്ക് ലോകോത്തര സംരംഭങ്ങൾ ആരംഭിക്കാൻ അവസരം ലഭിക്കണം. ഗ്രാമങ്ങളിൽ പോലും സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾ വളരണം. NRI നിക്ഷേപങ്ങൾ ഫ്ലാറ്റുകളിലേക്കല്ല, യുവ സംരംഭകരിലേക്കാണ് എത്തേണ്ടത്. തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നതിൽ അഭിമാനം കാണുന്ന ഒരു സമൂഹം നമുക്ക് സൃഷ്ടിക്കണം.

ഒരു രാജ്യത്തെ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉയർത്തുന്നത് സൗജന്യങ്ങൾ അല്ല. ജനങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം ജീവിതം സ്വന്തം കൈകളാൽ നിർമ്മിക്കാമെന്ന ആത്മവിശ്വാസമാണ്.

ജനങ്ങളെ വെറും വോട്ടർമാരായി കാണാതെ, ഭാവി സൃഷ്ടാക്കളായി കാണുന്ന ദിവസം — അന്നാണ് ഒരു പുതിയ രാഷ്‌ട്രത്തിന്റെ ഉദയം ആരംഭിക്കുന്നത്.